گرگرفتگی و احساس گرمای زیاد در دوران بارداری: علامت طبیعی حاملگی

گرگرفتگی در بارداری

گرگرفتگی در طول سه ماهه‌ی دوم و سوم بارداری شایع بوده و معمولاً منجر به بی خوابی و دیگر اختلالات خواب می‌شود. گرگرفتگی های بارداری ممکن است سر، گردن و سینه را درگیر کنند. این مشکل ممکن است بین چند ثانیه تا چند دقیقه زمان ببرد. ممکن است در دقیقه‌ی اول احساس راحتی کنید ولی پس از آن عرق کرده و به دنبال نزدیک‌ترین پنکه یا کولر می‌گردید. برخی از خانم‌های باردار در نیمه‌ی شب دچار گرگرفتگی می‌شوند. برخی دیگر ممکن است در کل دوره‌ی بارداری خود دچار این مشکل باشند (از سه ماهه‌ی اول تا زمان تولد فرزند).

بارداری باعث می‌شود تا تغییرات هورمونی بدن شما تا حد زیادی افزایش یابند. علاوه بر تغییرات لحظه‌ای خلق و خو، تغییرات ذائقه‌ای و دیگر تغییرات ناراحت کننده ممکن است گرگرفتگی نیز شما را آزار دهد.درست است که گرگرفتگی در دوران حاملگی می‌تواند امری طبیعی و معمول باشد و به طور کامل قابل حذف از بارداری نیست ولی می‌توان با مراجعه به پزشک متخصص زنان و زایمان، از بی ارتباط بودن این گرمای عجیب با بیماری‌های احتمالی دیگر اطمینان یافت و همچنین روش‌هایی را برای تعدیل این حالت تجربه کرد. برای رزرو وقت مشاوره با پزشک متخصص زنان در کلینیک، می‌توانید با شماره تلفن های ما تماس حاصل فرمایید و پس از ملاقات با پزشک پاسخ تمام سؤالات خود درباره گرگرفتگی را دریافت نمایید.

انواع گرگرفتگی در بارداری


گرگرفتگی ممکن است به شکل‌های مختلفی در دوران بارداری برای مادران اتفاق بیافتد:

گرگرفتگی در طول مراحل اولیه‌ی بارداری

گرگرفتگی در طول مراحل اولیه‌ی بارداری

از اولین روز بارداری ممکن است شاهد تغییرات خفیف در دمای محیط اطراف باشید. بروز تب خفیف در خانم‌هایی که تازه باردار شده‌اند به همراه برخی از علائم دیگر نادر نیست. این به معنی انجام لقاح در طول چرخه‌ی ماهیانه می‌باشد.فردی که به تازگی باردار شده است ممکن است شاهد سرما و گرما به صورت تناوبی باشد. این امر به دلیل تغییرات هورمونی در ارگانیسمی است که به تازگی در بدن مادر ایجاد شده است. به زودی غدد تعرقی فعالیت خود را افزایش داده و این دو عامل – گرگرفتگی و تعرق بیشتر – به همراه یکدیگر دیده خواهند شد. البته این امر در همه‌ی مادران دیده نشده ولی شیوع آن بالاست. تقریباً یکی از هر پنج زن باردار دچار گرگرفتگی و تعرق شدید در طول دوران بارداری خود خواهد شد. بنا به برخی از اطلاعات، گرگرفتگی در ۴ مورد از هر ۵ مورد دیده می‌شوند.

گرگرفتگی در مراحل پایانی بارداری

در اکثر مواقع، گرگرفتگی در طول سه ماهه‌ی دوم و مخصوصاً در طول سه ماهه‌ی سوم بارداری (پس از هفته‌ی ۳۰ام) دیده می‌شود. بسیاری از مادران باردار این وضعیت را اینگونه توصیف می‌کنند: احساس گرما و خفگی ناگهانی، کمبود اکسیژن، افزایش ضربان قلب و دشواری در نفس کشیدن، قرمز شدن صورت و تعریق بیشتر. همچنین ممکن است به سردرد مبتلا شده و احساس سرگیجه داشته باشید و یا حالت تهوع داشته و احساس نگرانی کنید. این حالت ممکن است بین چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد. طولانی مدت شدن گرگرفتگی به ندرت اتفاق می افتد.

گرگرفتگی در هنگام شب در طول دوره‌ی بارداری

گرگرفتگی در هنگام شب در طول دوره‌ی بارداری

گرگرفتگی نه تنها ممکن است در هر دوره‌ای از بارداری اتفاق بیافتد بلکه در هر زمانی از شبانه روز نیز دیده می‌شود. در بسیاری از موارد، مادر باردار در نیمه‌ی شب به دلیل احساس گرما در کل بدن و یا در بالاتنه‌ی خود از خواب بیدار می‌شود. سپس فرد پنجره‌ها را باز کرده و صورت خود را با آب سرد می‌شوید. این کار می‌تواند به رفع گرما کمک کند ولی باید مراقب بود که باعث سرما خوردگی نشود. برخورد یک نسیم کوچک سرد به بدن عرق کرده‌ی شما می‌تواند باعث سرماخوردگی شود که قطعاً مطلوب شما نیست.

دلایل گرگرفتگی زنان در طول بارداری


گرگرفتگی به دلیل تغییرات هورمونی ایجاد شده در بدن زن اتفاق می افتد. همین اتفاق در دوره‌ی یائسگی نیز دیده می‌شود. عملکرد تخمدان‌ها در طول دوران بارداری متوقف می‌شود ولی یک تفاوت وجود دارد: توقف عملکرد تخمدان‌ها در طول دوران بارداری موقتی است در حالی که در یائسگی، فعالیت این عضو بدن تا آخر عمر متوقف خواهد ماند. البته علائم ایجاد شده در هر دو مورد بسیار شبیه هستند. یکی از این علائم، گرگرفتگی و احساس گرما در کل بدن در طول دوران بارداری است.در بدن مادر باردار، میزان تولید هورمون‌های جنسی افزایش می‌یابد. این هورمون‌ها استروژن و پروژسترون هستند. در مراحل مختلف بارداری هر بار یکی از این هورمون‌ها فعال هستند. این نوسان‌ها با وجود استراحت مادر می‌توانند منجر به احساس گرما شوند. این احساس گرما مخصوصاً در بخش بالاتنه – صورت، سر، سینه و گردن – حس می‌شود.بر اثر این هورمون‌ها، تغییرات زیادی در بدن مادر باردار ایجاد خواهند شد. این هورمون‌ها می‌توانند با فعالیت تکی و یا همراه با یکدیگر، منجر به “حمله‌های” گرما به بدن مادر شوند. در صورتی که این احساس را داشتید، به معنی بزرگ شدن رحم، سریع‌تر شدن گردش خون، تقویت فرایندهای متابولیسمی بدن، تحریک غدد عرق، فعال شدن روند انتقال گرما از جنین و غیره می‌باشد.دلیل دیگری نیز برای احساس گرمای ناگهانی خانم‌های باردار وجود دارد. دمای بدن بسیاری از مادران باردار به دلیل فیزیولوژی افزایش می‌یابد. به عبارت دیگر، این امر طبیعی بوده و خطری مادر را تهدید نمی‌کند. جدا از این، زنان باردار حس‌های دردناک دیگر مثل استفراغ، اسهال، گلودرد، آبریزش بینی و درد عمومی بدن را احساس نمی‌کنند.به دلیل افزایش فشار خون، زنان باردار معمولاً دچار گرگرفتگی می‌شوند. به این حال در صورتی که دمای بدن تا ۳۸ درجه‌ی سانتی گراد و یا بیشتر افزایش یابد ممکن است علائم دیگری نیز همراه با افزایش دما در بدن دیده شوند. برای یافتن علت این مشکل باید به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید. در صورتی که در طول دوران بارداری خود همزمان با گرگرفتگی شاهد افزایش فشار خون نیز بودید باید با اورژانس تماس بگیرید. در اکثر موارد، این مشکلات در مراحل پایانی بارداری رخ می‌دهند.

۱۰ راه مقابله با گرگرفتگی در طول بارداری


متاسفانه راه قطعی برای جلوگیری از گرگرفتگی در طول دوران بارداری وجود ندارد. ولی راه‌هایی برای تحمل و کنار آمدن با این مشکل وجود دارند که با استفاده از آن‌ها می‌توانید از ناراحتی خود کاسته و احتمال بروز مجدد گرگرفتگی در آینده را نیز کاهش دهید.

لباس‌های گشاد بپوشید

پوشیدن لباس‌های تنگ می‌تواند گرگرفتگی را بدتر و شرم آور تر از حالت عادی کند. از پارچه‌های طبیعی مثل پنبه استفاده کنید چراکه این پارچه‌ها نسبت به جنس‌های مصنوعی تنفس بهتری دارند. بدین ترتیب در صورت بروز گرگرفتگی، لباس‌های شما علائم عارضه را تشدید نخواهند کرد.

از یک رژیم غذایی سالم و متعادل استفاده کنید

از یک رژیم غذایی سالم و متعادل استفاده کنید

غذاهایی که می‌خورید می‌توانند در جلوگیری از گرگرفتگی نقش داشته و یا بروز آن را تشدید کنند. استفاده از یک رژیم غذایی سالم  به شما کمک می‌کند تا سطح قند خون خود را در محدوده‌ی مناسب نگه دارید که این کار به جلوگیری از بروز گرگرفتگی کمک خواهد کرد.از مصرف غذاهای حاوی کربوهیدرات زیاد مثل شیرینیجات، کیک، پاستا و نان پرهیز کنید و سعی کنید از غذاهای متعادل‌تر و دارای پروتئین استفاده کنید. همچنین پزشکان توصیه می‌کنند هر سه تا چهار ساعت غذا بخورید تا از نوسان قند خون جلوگیری شود. استفاده از کافئین و غذاهای تند نیز توصیه نمی‌شود.

اتاق خواب خود را خنک نگه دارید

بسیاری از خانم‌های باردار در طول شب دچار گرگرفتگی می‌شوند بنابراین خنک نگه داشتن اتاق خواب می‌تواند تحمل گرما را برای آنان آسان‌تر کند. می‌توانید در طول شب یک پنجره را باز بگذارید و یا از یک پنکه استفاده کنید. بالش‌های ژله‌ای خنک شونده نیز می‌توانند از بروز گرگرفتگی جلوگیری کنند، به خصوص در خانم‌هایی که علائم آن‌ها از سر و گردن شروع می‌شود.

چند لایه لباس بپوشید

پوشیدن چند لایه لباس باعث می‌شود علائم گرگرفتگی کمتر شما را آزار دهند. به خصوص زمانی که در یک محیط عمومی هستید و دچار گرگرفتگی می‌شوید. می‌توانید یک ژاکت را بر روی یک تاپ بپوشید و در صورت بروز گرگرفتگی ژاکت خود را درآورده و با تاپ خود خنک شوید.

دو عدد پتو بخرید

از دعوا کردن بر سر پتو خودداری کنید و دو عدد پتو بخرید. مطمئن شوید پتویی که برای خود انتخاب می‌کنید سبک و خنک است تا در طول شب بیشتر احساس راحتی کرده و مزاحم شوهر خود نیز نشوید.

با کمک ابزارهای خنک کننده خود را آماده کنید

اگر قصد دارید در یک روز گرم آفتابی از منزل خارج شوید، یک آب پاش را به همراه کرم ضد آفتاب و عینک آفتابی خود بردارید. در صورتی که احساس کردید گرما شما را آزار می‌دهد با استفاده از آب پاش خود را خنک کنید.یک پنکه‌ی کوچک که با باتری کار می‌کند نیز می‌تواند به شما کمک کند تا در زمان حرکت خود را خنک کنید. دستمال مرطوب نیز برای خنک کردن بدن زمانی که بیرون از خانه هستید کارآمد است.

از قدرت آب استفاده کنید

از قدرت آب استفاده کنید

آب یکی از موثرترین روش‌های خنک کردن بدن است. اگر در خانه هستید می‌توانید پاهای خود را داخل یک تشت آب سرد خنک کنید.برخی از خانم‌ها با گرفتن مچ‌های خود در زیر آب سرد و یا گذاشتن یک حوله‌ی خیس بر روی پیشانی و گردن می‌توانند گرگرفتگی را متوقف کنند.در صورتی که وقت دارید، دوش گرفتن مکرر می‌تواند حرارت بدن شما را کاهش داده و به شما احساس شادابی بدهد.

نترسید

در زمان بروز گرگرفتگی ممکن است فرد به راحتی دچار حمله‌ی ترس شود. گرگرفتگی آزار دهنده، شرم آور و نگران کننده است. در این زمان حالت مبارزه یا گریز بدن فعال شده که می‌تواند علائم شما را تشدید کند.در صورتی که احساس می‌کنید گرگرفتگی در حال شروع است نترسید. نفس‌های عمیق بکشید و اجازه بدهید تا افکار منفی و ترس آور از شما دور شوند. ترسیدن و مضطرب شدن تنها موجب گرمای بیشتر و درنتیجه ناراحتی بیشتر خواهد شد.نگران نباشید، گرگرفتگی به نوزاد شما آسیبی وارد نخواهد کرد و امری کاملاً طبیعی است. آرامش خود را حفظ کنید و اجازه دهید تا مشکل رفع شود.

وزن خود را در محدوده‌ی سالم نگه دارید

پزشکان می گویند زنانی که وزن مناسبی دارند نسبت به زنان دچار اضافه وزن کمتر دچار گرگرفتگی می‌شوند. این به خاطر تولید استروژن توسط بافت‌های چربی در بدن است که نوسانات هورمونی را تشدید می‌کند.

آب کافی بنوشید

آب کافی بنوشید

مطمئن شوید که به صورت روزانه مقدار کافی آب مصرف می‌کنید (حدود دو لیتر). وجود آب کافی در بدن به جلوگیری از گرگرفتگی و دیگر مشکلات مربوط به کمبود آب کمک می‌کند.

گرگرفتگی را با تب اشتباه نگیرید


زمانی که باردار هستید مهم است که بتوانید تفاوت میان گرگرفتگی و تب را تشخیص دهید. گرگرفتگی دمای بدن شما را افزایش نخواهد داد ولی تب این کار را انجام می‌دهد. تب ممکن است نشانه‌ای از عفونت باشد و تب بالا می‌تواند برای بارداری شما ایجاد خطر کند. همیشه در صورتی که دمای بدن شما از ۳۸ درجه‌ی سانتی گراد بالاتر رفت با پزشک خود تماس بگیرید.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”

افتادگی (پرولاپس) مثانه و رحم: دلایل،عوارض،درمان با/بدون جراحی

افتادگی رحم

زهدان یا رحم، ارگانی عضلانی است که با عضلات و لیگامنت‌های لگن سر جای خود قرار گرفته است. اگر این عضلات یا لیگامنت‌ها تضعیف شده یا کشیده شوند، دیگر نخواهند توانست رحم را در جای خود نگاه دارند و اصطلاحاً افتادگی رحم رخ می‌دهد. افتادگی رحم هنگامی رخ می‌دهد که رحم از جای طبیعی خود در لگن نزول یا پرولاپس کرده و به دیواره واژن یا کانال زایمان فشار آورد.

افتادگی رحم می‌تواند جزئی یا کامل باشد. افتادگی رحم جزئی زمانی اتفاق می‌افتد که تنها بخشی از رحم وارد واژن شود. پرولاپس کامل به وضعیتی اطلاق می‌شود که در آن نزول رحم در واژن بقدری شدید است که قسمتی از آن از واژن بیرون می‌زند.

اکثر زنانی که به پرولاپس جزئی مبتلا هستند، هیچ علائمی از خود بروز نمی‌دهند که نیازمند درمان باشد. پرولاپس رحم می‌تواند منجر به مشکلات شدیدی همچون ایجاد زخم و عفونت در دهانه رحم و دیواره واژن شود. تشخیص زودهنگام این بیماری توسط متخصص زنان و زایمان می‌توان از وقوع چنین مشکلات جلوگیری کند.  چند روش درمانی برای پرولاپس مزمن رحم وجود دارد. اولین روش درمانی بهتر است شامل تمرینات ورزشی برای تقویتی عضلات کف لگن باشد. می‌توان از یک رحم‌بند که درون واژن قرار داده می‌شود برای حمایت از رحم و کاهش علائم پرولاپس کمک گرفت. تمرینات ورزشی کف لگن، با وجود رحم‌بند درون واژن نیز کارآمد هستند. در موارد خیلی وخیم، شاید به جراحی نیاز شود.

جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت تشخیص و درمان افتادگی رحم و مثانه با شماره های

متخصص زنان و زایمان

تماس بگیرید.

علل


بارداری و زایمان

به اعتقاد متخصصین، بارداری اولین دلیل پرولاپس ارگان‌های لگنی است. حال این پرولاپس می‌تواند بلافاصله پس از بارداری باشد، یا سی سال بعد. عوامل بسیاری همچون وزن نوزاد، آسیب جسمی زایمان و استرس‌های زایمان می‌توان عضلات و لیگامنت‌های لگن را کش بیاورد. بعضی از عضلات و لیگامنت‌های آسیب دیده هیچگاه نخواهند توانست قدرت و کشسانی سابق خود را بدست آورند. 

فیبروم یا تومورهای بزرگ 

زنانی که فیبرومهای بزرگ، (لینک به مقاله فیبروم رحم)، یا تومورهای لگنی بزرگی دارند، بیشتر در معرض خطر پرولاپس هستند.

پیری و یائسگی 

فرآیند پیری، تضعیف عضلات لگن را بیش از پیش می‌کند و کاهش طبیعی میزان استروژن در دوران یائسگی،  (لینک به مقاله علائم یائسگی)، نیز منجر به از دست رفتن خاصیت کشسانی عضلات می‌شود.

چاقی 

زنانی که مبتلا به اضافه وزن شدید هستند، بیشتر در معرض خطر پرولاپس قرار دارند.

سرفه مزمن، یبوست یا دررفتگی 

سرفه مزمن ناشی از مصرف سیگار، آسم یا برونشیت، یا در رفتگی همراه با یبوست، خطر پرولاپس را افزایش می‌دهد زیرا این موارد می‌توانند در نهایت منجر به تضعیف ارگان‌های حامی لگنی شوند.

بلند کردن اجسام خیلی سنگین

بلند کردن اجسام خیلی سنگین نیز می‌تواند موجب کشیدگی و آسیب به عضلات لگن شوند، زنانی که در محل کار، روزانه مجبور به انجام کارهای یدی یا بلند کردن اجسام سنگین هستند، همچون بچه‌داری، در معرض خطر بیشتری هستند.

عوامل ژنتیکی 

زنانی که بصورت ژنتیکی دچار کمبود استروژن هستند(سندروم مارفان)یاسندروم اهلرز- دانلوس)حتی اگر سایر عوامل خطر را نداشته باشند، باز هم احتمالی بالایی برای ابتلا به پرولاپس رحم دارند.

جراحی سابق لگن 

جراحی لگن، برای مثال عمل ترمیمی مثانه، می‌تواند به اعصاب و بافت‌های ناحیه لگن آسیب زده و خطر پرولاپس را افزایش دهد.

جراحت طناب نخاعی یا سایر بیماری‌های آتروفی عضلانی

جراحات وارده به طناب نخاعی و بیماری‌هایی نظر دیستروفی عضلات و تصلب بافت‌های متعدد، احتمال ابتلا به پرولاپس را افزایش می‌دهد. اگر عضلات لگن، فلج شوند یا حرکت محدود شود، عضلات ضعیف شده و دیگر نمی‌تواند از ارگان‌های لگنی حمایت کنند.

 علائم بالینی

زنانی که پرولاپس جزئی دارد، شاید این علائم را تجربه نکنند. علائم بالینی ناشی از پرولاپس متوسط تا شدید عبارتند از:

  • احساس نشستن روی توپ
  • خونریزی از واژن
  • افزایش ترشحات غیرطبیعی(لینک به مقاله انواع ترشحات غیرطبیعی زنان)
  • مشکل در آمیزش جنسی
  • مشاهده قسمتی از رحم یا دهانه رحم بیرون از واژن
  • احساس فشار یا سنگینی در لگن
  • یبوست
  • عفونت ادرار مکرر (لینک به مقاله عفونت ادرار)

عوارض 


عوارض پرولاپس رحم عبارتند از:

زخم

در موارد شدید پرولاپس رحم، دیواره داخلی رحم می‌تواند جابجا شده و بیرون بزند. این عارضه منجر به زخم دیواره واژن و عفونت آن می‌شود.

حبس شدگی

اگر بیمار زن جوان و بارداری باشد، باید پس از بزرگ شدن رحم آن را جابجا کرد، در غیر اینصورت رحم در بخش زیرین لگن یا واژن حبس می‌شود. در آن صورت، آماس رحم می‌تواند منجر به حبس شدگی و حتی از قطع خونرسانی به رحم شود.

پرولاپس  سایر ارگان‌های لگنی

در صورت بروز پرولاپس رحم، احتمال پرولاپس سایر ارگان‌های لگنی نیز وجود دارد، از جمله مثانه، راست روده و غیره. بیرون‌زدگی مثانه  معمولا در دیواره روبرویی واژن رخ می‌دهد که موجب سیستوسل شده و در نهایت منجر به سختی در ادرار و افزایش احتمال عفونت ماری ادراری می‌شود. ضعیف شدن بافت همبند پوشاننده راست‌روده می‌تواند منجر به پرولاپس راست روده (رکتوسل) شود، که در نهایت باعث دشواری در هضم و دفع خواهد شد.

مراحل


پرولاپس رحم مراحل مختلفی دارد، این مراحل بر اساس میزان نزول رحم است. سایر ارگان‌های لگنی (همچون مثانه یا روده) نیز می‌توانند درون واژن پرولاپس کنند. چهار دسته پرولاپس رحم عبارتند از:

  • مرحله ۱ – رحم در نیمه بالایی واژن
  • مرحله ۲ – نزول رحم به نزدیکی دهانه واژن
  • مرحله ۳ – بیرون زدگی بخشی از رحم از واژن
  • مرحله ۴ – بیرون زدگی کامل رحم از واژن.

تشخیص پزشکی 


پزشک برای تشخیص این بیماری آزمایش لگن  انجام خواهد داد. از بیمار خواسته می‌شود تا به پشت در وضعیتی زایمان طبیعی قرار بگیرد. با این کار میزان افتادگی رحم مشخص می‌شود.

  • افتادگی رحم در صورتی خفیف است کهدهانه رحمبه قسمت پایینیواژنسقوط کرده باشد.
  • افتادگی متوسط رحم حالتی است که دهانه رحم تقریباً از دهانه واژن بیرون بزند.

سایر مواردی که می‌توان با آزمایش لگن مشاهده کرد عبارتند از:

  • بیرون زدگی مثانه یا دیواره روبرویی واژن به داخل آن سیستوسل
  • بیرون زدگی راست‌روده یا دیواره عقبی واژن به داخل آن
  • پایین‌تر بودن مجرای پیشاب و مثاله از جای معمول خود در لگن

 

درمان 


مبتلایان به این بیماری نیازی درمان ندارند، مگر اینکه علائم این بیماری بروز کرده باشد. در بسیاری از موارد هنگامی که مجرای پیشاب تا دهانه واژن نزول کند، درمان آغاز می‌شود.

تغییر سبک زندگی

موارد زیر می‌توانند به بیمار در کنترل علائم خود کمک کنند:

  • کاهش وزن در صورت چاقی مفرط.
  • اجتناب از بلند کردن وزنه‌های سنگین یا کشیدگی.
  • درمان سرفه مزمن.

 

مصرف هورمون استروژم

به کمک هورمون استروژن می‌توان از تضعیف بیشتر عضلات حامی لگنی جلوگیری کرد، ولی مصرف این داروها عوارض جانبی خاص خود را نیز دارد.

استفاده از رحم بند در واژن

استفاده از رحم بند در وازن

شاید پزشک گذاشتن یک دستگاه لاستیکی یا پلاستیکی مشابه دونات درون واژن را توصیه کند. به این وسیله رحم‌بند می‌گویند. با این وسیله می‌توان رحم را در جای خود نگاه داشت. شاید از رحم‌بند بطور کوتاه مدت یا بلند مدت استفاده شود. این وسیله به اندازه واژن بیمار تنظیم می‌شود. بعضی از رحم‌بندها مشابه دیافراگم جلوگیری از حاملگی هستند.

باید بطور منظم این وسیله را تمیز کرد. گاهی اوقات پزشک باید نظافت را انجام دهد. باید به زنان آموزش طریقه استفاده، نظافت و درآوردن رحم‌بند آموزش داده شود.

عوارض جانبی رحم‌بند عبارتند از:

  • ترشحات غیرطبیعی و بودار از واژن
  • آسیب رسیدن به دیواره واژن
  • زخم شدگی واژن
  • مشکل در آمیزش جنسی

هیسترکتومی 

معمولا هیسترکتومیواژن برای ترمیم  پرولاپس رحم انجام می‌شود. هرگونه نزول دیواره‌های واژن، مجرای پیشاب، مثانه یا راست‌روده را می‌توان بطور همزمان ترمیم  کرد. هیسترکتومی شاید برخی از مشکلات پرولاپس رحم را تسکین دهد ولی نمی‌تواند تمام مشکلات را برطرف کند. درد لگن، درد قسمت پایین بدن یا درد در هنگام آمیزش (لینک به مقاله درد هنگام نزدیکی) (دیسپارونیا) ممکن است بعد از عمل نیز باقی بماند. در برخی موارد دیده شده، علائم بعد از عمل بازگشته‌اند. احتمال موفقیت این عمل در صورتی که بیمار سابقاً جراحی لگن یا پرتودرمانی لگن داشته باشد، کمتر می‌شود

  

جراحی 

جراحی

نباید تا هنگامی که علائم بیماری بدتر از عوارض جراحی نشده‌اند جراحی کرد. نوع جراحی به موارد زیر بستگی دارد:

  • شدت پرولاپس
  • قصد بیمار برای بارداری
  • سن، وضعیت سلامتی و سایر بیماری‌های وی
  • قصد بیمار برای بازیابی کارکرد واژن

امروز می‌توان عمل‌هایی را بدون برداشتن رحم انجام داد، مثل فیکساسیون sacrospinous. در این عمل از لیگامنت‌های مجاور برای پشتیبانی از رحم استفاده می‌شود. روش‌های دیگری نیز وجود دارند.

پیشگیری


شاید هر کسی نتواند از پرولاپس رحم پیشگیری کند. ولی قطعاً می‌تواند اقداماتی برای کاهش احتمال آن انجام دهد. از جمله:

  • ورزش منظم
  • حفظ وزن مناسب
  • انجام تمرینات کگل (لینک به مقاله ورزش کگل برای خانم ها)
  • استفاده از درمان جایگزینی هورمون استروژن در دوران یائسگی

علت، علائم و درمان حاملگی پوچ یا بارداری بدون جنین

تخمک ناکام ( یا باروری بدون جنین) یا همان حاملگی پوچ به وضعیتی گفته می‌شود که یک تخمک بارور (لینک به مقاله مراحل لقاح) به دیواره‌ی رحم چسبیده است اما رشد نمی‌کند و تبدیل به جنین نمی‌شود. سلولها برای تشکیل کیسه‌ی بارداری تکثیر می‌شوند اما خود جنین رشدی ندارد. بارداری پوچ در سه‌ماهه اول بارداری (لینک به مقاله تقویم بارداری)  و معمولا قبل از این که خود زن بداند باردار شده است، رخ می‌دهد. معمولا وجود میزان بسیار بالای اختلالات کروموزومی موجب می‌شود که بدن زن به طور طبیعی، جنین را سقط کند.  حاملگی پوچ بسیار شایع است و یکی از شایع‌ترین علل سقط جنین در زنان (لینک به مقاله سقط جنین) محسوب می‌شود، و شما کار زیادی برای پیشگیری از بروز آن نمی‌توانید بکنید. در واقع این موضوع راهی است که بدن بهترین تخمک بالغ و اسپرم را با هم متصل کند تا شما سالم‌ترین بارداری ممکن را داشته باشید و در واقع این یکی از ارزیابی‌ها و غربالگری‌های خود بدن برای داشتن جنین سالم و متعادل است.

بارداری پوچ در بسیاری از موارد نیازی به اقدامات درمانی ندارد چرا که بدن زن به طور طبیعی جنین را سقط (لینک به مقاله سقط جنین) می‌کند و یا تخمک بارور شده توسط بافت بدن جذب می‌شود. اما اگر در نتایج سونوگرافی (لینک به مقاله سونوگرافی) دیده شود که کیسه جنین، خالی است، معمولا متخصص زنان انجام کورتاژ (لینک به مقاله کورتاژ) یا عمل ERPC  (تخلیه رحم) را تجویز می‌کند تا طی آن، کیسه‌ی خالی از درون رحم خارج شود. همچنین ممکن است پزشک پیشنهاد دهد که مدتی صبر کنید تا سقط جنین به طور طبیعی اتفاق بیفتد.  بعد از سقط جنین، ممکن است متخصص زنان و زایمان به شما توصیه کن که تا تلاش بعدی برای باردار شدن (لینک به مقاله باردارشدن) حداقل به اندازه یک تا سه دوره‌ی قاعدگی، صبر کنید. جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت با شماره‌های متخصص زنان و زایمان  تماس بگیرید.

علل


سقط جنین (لینک به سقط جنین)  یک تخمک ناکام مانند بسیاری دیگر از سقط جنین‌ها، بر اثر اختلالات کروموزومی است که به خاطر کیفیت پایین تخمک یا اسپرم ایجاد می‌شود. همچنین ممکن است سلول‌های تشکیل دهنده رویان به شکلی غیرطبیعی در حال تقسیم سلولی و تکثیر باشند. در این حالت بدن زن به طور طبیعی، بارداری را متوقف می‌کند چرا که این اختلال را تشخیص می‌دهد. این موضوع هیچ ارتباطی با کارهایی که مادر انجام داده یا نداده است، ندارد و در واقع مادر کاری برای پیشگیری از این وضعیت نمی‌تواند بکند. اغلب مادران تنها یک‌بار دچار بارداری پوچ می‌شوند و در ادامه بارداری موفقی خواهند داشت.

علائم


ممکن است بیمار علائم بارداری (لینک به علائم بارداری) مانند عقب افتادن پریود یا حتی تست مثبت بارداری را داشته باشد. اما در ادامه علائم سقط جنین بروز (لینک به سقط جنین) می‌کنند. این علائم عبارتند از :

ممکن است با وجود بروز این علائم زن همچنان حس کند که باردار است و این موضوع به خاطر این است که تا مدتی پس از متوقف شدن رشد جنین، هورمون‌های بدن زن همچنان بالا هستند. بنابراین رشد جنین متوقف شده یا به اصطلاح حاملگی پوچ رخ داده اما جواب تست بارداری که بر اساس سطح هورمون‌های بدن است، مثبت نشان داده می‌شود.

تشخیص


در موارد بروز حاملگی پوچ، نتایج اولیه آزمایش بارداری نشان‌دهنده باردار بودن و پیشروی آن است. این موضوع بدین خاطر است هورمون HCG که توسط جفت تولید می‌شود، همچنان در خون وجود دارد و میزان آن بالا است چرا که جفت، بر خلاف جنین، در حال رشد کردن است.
در صورتی که پزشک حدس بزند، سقط جنین رخ داده است، برای بررسی وضعیت بارداری انجام سونوگرافی (لینک به سونوگرافی) تجویز می‌شود. در صورتی که بارداری از نوع پوچ باشد، کیسه‌ی بارداری موجود است اما درون آن خالی است. در حالت طبیعی، در حدود هفته‌ی ششم بارداری، می‌توان جنین را درون کیسه دید.
در صورتی که نتایج سونوگرافی معمولی قابل استناد نباشند، از روش سونوگرافی واژینال استفاده می‌شود که در آن دستگاه سونوگرافی وارد واژن می‌شود.  البته اغلب پزشکان انجام سونوگرافی معمولی را تجویز می‌کنند و سپس سونوگرافی را ۱۰ روز بعد تکرار می‌کنند تا ببینند بارداری در حال پیشروی هست یا خیر.

درمان



اگر پزشک تشخیص داده که شما وضعیت حاملگی پوچ را دارید، باید در مورد قدم بعدی با او مشورت کنید. برخی از زنان باید عمل اتساع و کورتاژ (لینک به مقاله کورتاژ) را انجام دهند. در این عمل جراحی، دهانه رحم اتساع داده می‌شود و محتویات رحم خارج می‌شود.  از آنجایی که در این عمل تمامی بافت داخل رحم یکباره برداشته می‌شود، این کار به لحاظ فیزیکی و روحی برای مادر بهتر است.  همچنین ممکن است بیمار از متخصص آزمایشگاه بخواهد که جنین سقط شده را آزمایش کند تا علت سقط مشخص شود.
استفاده از داروی میزوپروسترول نیز روش دیگری برای سقط جنین است. البته چندین روز طول می‌کشد که بدن، تمامی بافت را از بدن خارج کند. با استفاده از این دارو ممکن است بیمار خونریزی بیشتری داشته باشد. هر دوی این روش‌ها با درد و دلپیچه همراه هستند که البته می‌توان آن را با دارو کنترل کرد. سایر زنان ترجیح می‌دهند که عمل جراحی یا درمان پزشکی انجام ندهند. آن‌ها به بدن خود اجازه می‌دهند که بافت جنین را دفع کند. این تصمیم کاملا شخصی است اما می‌توانید در این مورد با پزشک مشورت کنید.

بارداری مجدد


برخی از پزشکان توصیه می‌کنند که قبل از اقدام مجدد برای باردار شدن (لینک به باردار شدن) تا زمانی صبر کنید که یک دوره پریود شما بگذرد. معمولا پریود بعدی بین ۴ تا ۶ هفته بعد از سقط جنین، ایجاد می‌شود.  در این مدت زمان شما باید از قرص‌های ضدبارداری (لینک به مقاله قرص ضدبارداری) استفاده کنید چرا که تخمک‌گذاری مجدد ممکن است ظرف دو هفته اتفاق بیافتد.
برخی از مطالعات نشان داده‌اند زنانی که ظرف ۶ ماه بعد از سقط جنین قبلی، مجددا باردار می‌شوند، شانس بالایی در داشتن بارداری سالم دارند. این زنان در مقایسه با زنانی که ۶ تا ۱۲ ماه بعد مجددا باردار شده‌اند، آمار کمتری در بروز مجدد سقط جنین یا بارداری خارج از رحم (لینک به مقاله حاملگی خارج از رحم) دارند. هرچند ممکن است بدن زن به لحاظ فیزیکی آمادگی بارداری مجدد را داشته باشد، اما ممکن است او به لحاظ روحی آماده نباشد. هر یک از زنان با مسئله‌ی سقط جنین به شیوه متفاوتی برخورد می‌کنند و برای برخی زنان چندین ماه طول می‌کشد تا مجددا آمادگی بارداری را داشته باشند. بهترین راه برای افزایش احتمال بارداری موفق این است که:

  •  رژیم غذایی مخصوص برای افزایش باروری داشته باشید.
  • ۵ روز در هفته و هر بار به مدت ۳۰ دقیقه ورزش کنید.
  • مولتی‌ویتامین کامل مصرف کنید.
  • برای افزایش سلامت تخمک‌ها (یا اسپرم‌ها در مرد)، داروهای مکمل مورد نیاز را مصرف کنید.
  •  با افزایش سلامت و بهداشت واژن و مجرای ادراری، محیطی سالم برای لقاح فراهم کنید.
  •  توجه کنید که بدن شما تعادل هورمونی داشته باشد.

آیا سابقه ابتلا به حاملگی پوچ،احتمال بروز مجدد آن را افزایش می‌دهد؟

 

 


 

خیر. هرچند همه‌ی زنان در مورد احتمال بروز سقط جنین دیگر نگران می‌شوند، اما متخصصین باروری عقیده دارند که سقط جنین در اوایل بارداری نمی‌تواند نشانه‌ی وجود هیچ مشکلی در باروری زوج باشد.  بسیاری از متخصصین تا بروز ۲ یا ۳ بار سقط جنین مکرر صبر می‌کنند و تنها پس از این زمان است که برای ارزیابی بیشتر وضعیت زوج، انجام آزمایش خون و تست ژنتیک را تجویز می‌کنند.

درمان فیبروم رحم (میوم رحم) با دارو،میومکتومی و هیسترکتومی


فیبروئیدها تومورهای سیستم تناسلی زنان هستند که به طور مکرر دیده می‌شوند. فیبروم‌ها، که همچنین میوم رحم، لیومیوما، یا fibromas نامیده می‌شوند، تومورهای سفت و متراکم هستند که از سلول‌های عضلانی صاف و بافت همبند فیبر تشکیل شده‌اند که در رحم رشد می‌کنند. در بیش از ۹۹ درصد موارد، فیبروم‌ها تومورها خوش خیم (غیر سرطانی) هستند. این تومورها با سرطان ارتباط ندارند و خطر ابتلا به سرطان رحم در زنان را افزایش نمی‌دهند. یک زن ممکن است تنها یک فیبروم یا چندین فیبروم در اندازه‌های مختلف داشته باشد. فیبروم ممکن است برای مدت زمان طولانی بسیار کوچک باقی بماند و به طور ناگهانی سریعا رشد کند و یا به آرامی طی چندین سال رشد کند.

اگرچه فیبروم‌های رحم معمولا خطرناک نیستند، ممکن است باعث ناراحتی شوند و ممکن است منجر به عوارضی مانند کم خونی ناشی از خونریزی شدید شوند. فیبروم‌هایی که نشانه‌ای ایجاد نمی‌کنند، کوچک هستند یا در زنانی که نزدیک به یائسگی هستند، اغلب به درمان نیاز ندارند. اگر متوجه شدید که مدت پریودهایتان بیش از سه دوره افزایش یافت یا اگر احساس سنگینی مداوم یا درد در لگن یا قسمت پایین شکم دارید، به متخصص زنان و زایمان مراجعه کنید. درمان شامل داروهایی است که می‌توانند رشد تومورها را آهسته یا متوقف کنند، یا شامل جراحی است. پیش بینی شما بستگی به اندازه و محل فیبروم دارد.اگر به فیبروم یا میوم رحم مبتلا هستید متخصص زنان می‎تواند براساس شرایط شما یکی از روش‌های درمانی را به شما پیشنهاد کند. جهت کسب اطلاعات بیشتر درباره روش‌های درمانی فیبروم رحم یا رزرو وقت درمان با شماره‌های متخصص زنان و زایمان   تماس بگیرید.

انواع


فیبروم‌های مختلف در مکان‌های مختلف داخل رحم و روی رحم ایجاد می‌شوند.

فیبروم اینترامورال

فیبروم‌های اینترامورال رایج‌ترین نوع فیبروم هستند. این نوع فیبروم در داخل دیوار عضلانی رحم ظاهر می‌شود. فیبروم‌های اینترامورال ممکن است بزرگتر شوند و می‌توانند رحم را گشاد کنند.

فیبروئید ساب سروزال

فیبروئیدهای ساب سروزال در خارج از رحم تشکیل می‌شوند که غشاء سروزی نامیده می‌شود. آنها ممکن است به اندازه کافی بزرگ شوند به حدی که رحم در یک طرف بزرگتر شود.

فیبروئیدهای ساقه‌دار

هنگامی که تومورهای ساب سروزال ساق‌دار می‌شوند (پایه‌ی بلند و باریک که از تومور پشتیبانی می‌کند)، به فیبروئیدهای ساقه‌دار تبدیل می‌شوند.

فیبروئید ساب موکوزال

این نوع تومورها در لایه میانی عضله (میومتریوم) رحم به وجود می‌آیند. تومورهای ساب موکوزال به شایعی دیگر تومورها نیستند.

دلایل


دلیل دقیق فیبروئید رحم مشخص نیست. فیبروئیدها زمانی شروع می‌شوند که سلول‌ها در دیواره عضلانی رحم بیش از حد رشد می‌کنند. پس از اینکه فیبروئید به وجود آمد، هورمون‌های استروژن و پروژسترون بر رشد آن‌ها اثر می‌گذارند. بدن زن، بالاترین میزان این هورمون‌ها را در طول سال‌های بچه‌زایی تولید می‌کند. پس از یائسگی، زمانی که سطح هورمون کاهش می‌یابد، فیبروئیدها معمولا کوچک و یا ناپدید می‌شوند.

نشانه‌های میوم رحم


علائم به محل و اندازه تومور (ها) و تعداد تومورهای زن بستگی دارد. اگر تومور زن بسیار کوچک است، یا اگر او در حال یائسه شدن است، ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد.

علائم فیبروئید ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • خونریزی شدید بین  و یا در طول دوره‌های عادت ماهیانه
  • که شامل لخته‌های خون است.
  • درد در لگن و یا قسمت پایین کمر
  • افزایش گرفتگی عضلات قاعدگی
  • افزایش ادرار
  • درد هنگام نزدیکی
  • قاعدگی و خونریزی رحم که طولانی‌تر از حد معمول است.
  • فشار یا پری در قسمت پایین شکم
  • تورم یا بزرگ شدن شکم

عوامل خطر


در صورتی که زنان دچار یک یا چند مورد از عوامل خطر زیر هستند، در معرض خطر بیشتر ابتلا به فیبروئیدها می‌باشند:

  • بارداری
  • سابقه خانوادگی فیبروئیدها
  • داشتن بیش از ۳۰ سال سن
  • داشتن وزن بالا

تشخیص


فیبروئیدها اغلب در معاینه لگن  معمولی یافت می‌شوند. این، همراه با معاینه شکم، ممکن است یک توده لگنی بی‌قاعده و سفت را به پزشک نشان دهد. علاوه بر یک سابقه‌ی کامل پزشکی و معاینه فیزیکی و لگنی و یا شکمی، روشهای تشخیصی برای فیبروئیدهای رحم ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • اشعه ایکس: انرژی الکترومغناطیسی برای تولید تصاویری از استخوان‌ها و اندام‌های داخلی بر روی فیلم استفاده می‌شود.
  • سونوگرافی ترانس واژینال (که اولتراسونوگرافی نیز نامیده می‌شود). یک آزمایش اولتراسوند با استفاده از یک ابزار کوچک، که ترانسفورماتور نامیده می‌شود که در مهبل قرار داده می‌شود.
  • تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI). یک روش غیر تهاجمی که یک دید دو بعدی از یک ارگان داخلی یا ساختار ارائه می‌دهد.
  • هیستروسالپینگوگرافی. آزمایش اشعه ایکس رحم و لوله‌های فالوپی که از رنگ استفاده می‌کند و اغلب برای بررسی انسداد لوله‌ای انجام می‌شود.
  • هیستروسکوپی . آزمایش بصری از کانال گردن رحم و داخل رحم با استفاده از ابزار مشاهده (هیستروسکوپ) وارد شده از طریق مهبل
  • بیوپسی آندومتر. یک روش که در آن یک نمونه از بافت از طریق لوله‌ای که به رحم وارد شده است، به دست می‌آید.
  • آزمایش خون (برای بررسی کم خونی ناشی از فقدان آهن در صورتی که خونریزی سنگین ناشی از تومور باشد).

درمان


پزشک یک برنامه درمان مبتنی بر سن بیمار، اندازه فیبروئید (ها) و سلامت کلی بیمار را ایجاد خواهد کرد. بیمار ممکن است ترکیبی از درمان‌ها را دریافت کند.

داروها

داروها برای تنظیم سطوح هورمون بیمار ممکن است به منظور کوچک شدن فیبروئید تجویز شوند. آگونیست‌های هورمون آزادکننده گنادوتروپین‌ها (GnRH) مانند لوپرورلین (Lupron) سبب کاهش میزان استروژن و پروژسترون خواهند شد. این در نهایت قاعدگی را متوقف می‌کند و باعث کوچک شدن فیبروئیدها می‌شود.

گزینه‌های دیگری که می‌توانند به کنترل خونریزی و درد کمک کنند، اما فیبروئیدها را حذف یا کوچک نمی‌کنند، عبارتند از:

  • یک دستگاه داخل رحمی(IUD) که هورمون پروژستین را آزاد می‌کند.
  • داروهای مسکن ضد التهابی بدون نسخه، مانند ایبوبروفن
  • قرص ضد بارداری .

میومکتومی

میومکتومی، حذف فیبروئیدها به روش جراحی در هنگام قرار دادن رحم در محل است. از آنجا رحم زن می‌شود، ممکن است هنوز قادر به بچه‌دار شدن باشد. فیبروم‌ها پس از عمل دوباره رشد نمی‌کنند، اما ممکن است فیبروم‌های جدید به وجود آیند. در صورت رخ دادن این اتفاق، جراحی دیگری مورد نیاز است.

هیستروسکوپی

هیستروسکوپی  برای حذف فیبروئیدها که در حفره رحم جلو آمده‌اند استفاده می‌شود. یک رسکتوسکوپ بواسطه هیستروسکوپ وارد می‌شود. رسکتوسکوپ فیبروئید را با برق یا پرتو لیزر از بین می‌برد. اگرچه این روش نمی‌تواند فیبروئیدهای عمیق در دیواره رحم را حذف کند، اما اغلب می‌تواند خونریزی که ناشی از این فیبروئیدها است را کنترل کند. هیستروسکوپی اغلب می‌تواند به عنوان یک فرآیند سرپایی انجام شود (بیمار نیازی به بستری شدن شب در بیمارستان را ندارد).

ابلیشن اندومتر

این روش پوشش رحم را از بین می‌برد. این برای درمان زنان مبتلا به فیبروئیدهای کوچک (کمتر از ۳ سانتیمتر) استفاده می‌شود. راه‌های مختلفی برای انجام ابلیشن اندومتر وجود دارد.

آمبولیزاسیون شریان رحمی (UAE)

در این روش، ذرات کوچک (در حدود سایز دانه شن) به رگ‌های خونی که به سمت رحم هدایت می‌شوند تزریق می‌شود. ذرات جریان خون را به فیبروئید قطع می‌کنند و باعث کوچک شدن فیبروم می‌شوند. آمبولیزاسیون شریان رحمی می‌تواند به عنوان یک روش سرپایی در اکثر موارد انجام شود.

جراحی اولتراسوند هدایت تصویربرداری تشدید مغناطیسی

در این روش جدید، امواج اولتراسوند برای تخریب فیبروئید استفاده می‌شوند. امواج با استفاده از تصویربرداری تشدید مغناطیسی به داخل فیبروئیدها از طریق پوست هدایت می‌شوند. مطالعات نشان می‌دهد که زنان تا یک سال پس از فرآیند عمل علائمشان بهبود یافته است.

هیسترسکتومی

هیسترکتومی فرآیند حذف رحم است. تخمدانها ممکن است حذف شوند، یا حذف نشوند. هیسترکتومی زمانی که درمان‌های دیگر کار نکرده یا امکان پذیر نباشند یا فیبروئیدها بسیار بزرگ هستند، انجام می‌شود. پس از انجام هیسترکتومی، یک زن دیگر قادر به داشتن فرزند نیست.

چگونه بدون سونوگرافی در ماه اول بفهمم دو قلو باردار هستم؟

باردار بودن دوقلو‌ها ممکن است خود را به طرق مختلفی نشان دهد  اما هیچ‌یک از این علائم به طور قطعی بیانگر این نیستند که شخص دوقلو باردار است. برخی از مادرانی که دوقلو باردار بوده‌اند اظهار کرده‌اند که یکی یا چند نشانه خاص داشته‌اند که به خاطر آن خودشان متوجه شده‌اند که احتمالا دوقلو باردار هستند. البته برخی از مادران نیز اظهار کرده‌اند که هیچ نشانه‌ی خاصی در خود حس نکرده‌اند. برخی از مادران از همان ابتدای بارداری به طور قطع مطمئن هستند که دو قلو (یا چند قلو) باردار هستند. این افراد ممکن است حس بسیار قوی داشته باشند و یا تحت نظر یک پزشک متخصص باروری باشند که مراحل بارداری آن‌ها را قدم‌به‌قدم تحت نظر دارد. با این حال اغلب زنانی که دو یا سه‌قلو  (یا بیشتر) باردار بوده‌اند در ابتدای بارداری خود متوجه ین موضوع نشده‌اند و بعد از گذشت مدتی و با پیشروی بارداری به این موضوع پی برده‌اند.

اگر برخی از علائم و نشانه‌های اولیه بارداری دو قلو را دارید یا به خاطر برخی عوامل خاص احتمال می‌دهید که امکان دوقلو باردار شدن شما زیاد باشد، باید این موضوع را با متخصص زنان و زایمان در میان بگذارید. بهترین راه برای تشخیص بارداری دوقلو، انجام سونوگرافی  در سه ماهه اول بارداری است. البته سایر علل احتمالی بروز برخی علائم و نشانه‌های خاص در شما نیز بررسی می‌شوند.  اگر شما دوقلو باردار هستید، لازم است دفعات بیشتر و مکررتری به متخصص  زنان و زایمان مراجعه کنید تا بتوانید از بروز عوارض شایع بارداری دوقلو جلوگیری کنید. پزشک متخصص زنان در این موارد از شما می‌خواهد که در فواصل زمانی کوتاه‌تری به او مراجعه داشته باشد و احتمالا لازم است آزمایشات و عکسبرداری‌های بیشتری نیز انجام دهید.  برای اجتناب از بروز مسمومیت بارداری، فشار خون شما مرتبا چک شده و آزمایش ادرار از شما گرفته می‌شود. علاوه بر این، آزمایش خون در هفته‌های ۲۴ و ۴۵ بارداری برای تعیین میزان هموگلوبین خون انجام می‌شود.

جهت کسب اطلاعات بیشتر درباره علائم و مراقبت‌های دوران بارداری دوقلویی می‌توانید با شماره‌های متخصص زنان و زایمانتماس بگیرید.

علائم بارداری دوقلو


بسیاری از علائم و نشانه‌های اولیه  مشابه با سایر بارداری‌های عادی هستند. اما ممکن است برای خانم‌هایی که دوقلو باردار هستند، برخی از این علائم یسیار شدیدتر هستند چرا که تغییرات هورمونی در بدن زن بیشتر هستند.

افزایش وزن بیشتر و سریع‌تر

ممکن است مادر طی سه ماه اول بارداری به خاطر افزایش حجم خون در بدن و بزرگ شدن رحم، تا ۵ کیلوگرم وزن اضافه  کند. با پایان سه ماهه دوم، اغلب مادرانی که دو قلو باردار هستند، بین ۷ تا ۱۲ کیلوگرم وزن اضافه می‌کنند. این در حالی است که مادرانی که یک‌قلو باردار هستند بین ۵ تا ۱۰ کیلوگرم وزن اضافه می‌کنند.

بزرگ بودن شکم نسبت به سن بارداری 

اگر به نظر بیاید که رحم مادر با سرعت بیشتر از حد معمول در حال رشد کردن است، احتمال دارد که دوقلو باردار باشد. البته بزرگ‌تر بودن رحم نسبت به سن بارداری می‌تواند علل دیگری نیز داشته باشد، از جمله اشتباه حساب کردن سن بارداری یا افزایش مایع آمنیوتیک دور جنین و یا فیبروم رحمی.

ویار بارداری

بیش از نیمی از مادرانی که دوقلو باردار هستند دارای ویار بارداری هستند که احتمالا شدیدتر از ویار مادرانی است که یک‌قلو باردار هستند.

بروز زودهنگام حرکات جنینی  

در مورد این موضوع که بارداری دوقلو در احساس حرکات جنینی در شکم مادر تغییری ایجاد می‌کند یا خیر، بحث زیادی بین متخصصین وجود دارد. اما بسیاری از مادرانی که دوقلو باردار بوده‌اند اظهار کرده‌اند که حس کردن زودهنگام چرخش جنین یا لگد زدن آن اولین نشانه‌ای بوده که موجب شده بفهمند دوقلو  باردار هستند.

شنیدن دو صدا قلب (یا بیشتر) در هفته‌های ۱۰ تا ۱۲ بارداری

بسته به موقعیت قرارگیری جنین‌ها، ممکن است پزشک بتواند دو یا تعداد بیشتری صدای قلب را تشخیص دهد. البته ممکن است صدای قلب یک جنین، در موقعیت‌های مختلف شنیده شود. بنابراین تشخیص قطعی بارداری دو قلو از این طریق، تنها زمانی داده می‌شود که دو صدای قلب با دو ریتم متفاوت شنیده شود.

بالا بودن غیرعادی نتیجه تست AFP

برای بسیاری از مادرانی که هیچ علائم غیرطبیعی در بارداری خود نداشته‌اند، وجود مقادیر بالای آلفا فتوپروتئین در تست AFP اولین نشانه‌ی بارداری دوقلو است. در تست AF{ مقدار پروتئین آزاد شده توسط کبد جنین اندازه‌گیری می‌شود. اگر بیش از یک جنین در رحم باشد مقدار این پروتئین در خون مادر بیشتر می‌شود. البته بالا بودن نتیجه این تست می‌تواند نشان‌دهنده اختلالاتی در بدن یک جنین تکی نیز باشد و به همین خاطر پزشک برای بررسی این موضوع انجام سونوگرافی  را تجویز می‌کند.

خستگی مفرط

حتی رساندن مواد غذایی با یک کودک نیز بدن مادر را خسته می‌کند و انرژی او را می‌گیرد و بنابراین بارداری دو جنین یا بیشتر خستگی بسیار بیشتری را به همراه دارد. اگر زن پیش از این باردار نشده است، ممکن است از این همه کاهش سطح انرژی خود شگفت‌زده شود اما خودش متوجه نشود که میزان خستگی و کم انرژی شدن او غیر طبیعی و بیش از حد است. اما در صورتی که زن قبلا باردار شده است، ممکن است متوجه خستگی بیشتر خود شود و یا ممکن است خستگی بیشتر را به سن بالاتر یا کارهای زیاد خانه و محل کارش ربط دهد. در هر حال، خستگی مفرط یکی از شایع‌ترین علائم بارداری دوقلو است.

احتباس آب در بدن

معمولا مادرانی که دوقلو باردار هستند، آب بیشتری در بدنشان جمع می‌شود که مقدار آن بیش تز از بارداری‌های معمولی است.

برداری دو قلو و عوارض آن


درست مانند بارداری معمولی، بارداری دوقلو‌ها نیز با عوارضی همراه است. در ادامه برخی عوارض احتمالی بارداری دوقلو آورده شده است:

  • احساس زودهنگام درد زایمان که به علت انقباضات رحمی زیاد است و موجب می‌شود دهانه رحم زودهنگام باز شود.
  • مسمومیت بارداری: احتمال بروز مسمومیت بارداری در زنانی که دو‌قلو باردار هستند، دو تا سه برابر بیشتر سایر مادران است. معمولا به خاطر فشار بیشتر به رگ‌های خونی، زنانی که دو قلو باردار هستند، فشار خون بالاتری دارند. مسمومیت بارداری در حدود هفته ۲۰ بارداری بروز می‌کند و انجام مراقبت‌های لازم و آزمایشات غربالگری ریسک وخیم شدن این وضعیت را کاهش می‌دهد.
  • آهن به ترکیب شدن اکسیژن با خون کمک می‌کند. کمبود آهن در بدن و از سوی دیگر نیاز زیاد بدن به خون و اکسیژن بیشتر موجب بروز آنمی (کم‌خونی) می‌شود. در این موارد پزشک، مکمل آهن را تجویز می‌کند.
  • پلی‌هیدرو آمنیوس  که به معنای افزایش مایع دور جنینی در رحم است، ایجاد می‌شود و این وضعیت موجب درد شکم و تنگی نفس مادر می‌شود.
  • وجود دو جفت در رحم موجب بزرگ شدن رحم، افزایش سطح هورمون‌ها و افزایش مقاومت به انسولین در بدن مادر می‌شود که این وضعیت می‌تواند منجر به بروز دیابت بارداری شود. اگر دیابت بارداری درمان نشود می‌تواند مشکلات جدی برای مادر و کودک ایجاد کند. تغییر در رژیم غذایی و تحت نظر داشتن مداوم سطح انسولین مادر می‌تواند از بروز این عوارض جلوگیری کند.
  • سقط جنین در رحم یکی از عوارض نادر است که در ان یکی از دو جنین در داخل رحم می‌میرد. پزشک با بررسی وضعیت شما تصمیم می‌گیرد که جین مرده باید با جراحی خارج شود یا خیر.
  • در موارد بروز کلستاز بارداری، ترشح بیش از حد ماده صفراوی موجب وجود بیش از حد نمک صفرا در جریان خون می‌شود. این وضعیت را می‌توان با تجویز داروهای مناسب و تحت نظر داشتن بیمار، درمان کرد. عدم خوردن غذاهای چرب از بوز این مشکل پیشگیری می‌کند.

همچنین ممکن است برخی از عوارضی بروز کنند که با بارداری‌های معمولی مشابه هستند. پزشک در تمامی این موارد به بیمار کمک می‌رساند.

نکات مهم مراقبت در دوران بارداری دوقلو


خونریزی در هفته‌های اول بارداری

ممکن است مادر طی هفته‌های اول بارداری لکه بینی یا خونریزی خفیف داشته باشد. هرچند بروز این حالت عادی است و ممکن است به علت جفت سرراهی باشد اما لازم است موضوع را به پزشک خود اطلاع دهید. این خونریزی‌ها و لکه بینی‌ها بعد از مدتی برطرف می‌شود.

رژیم غذایی

رژیم غذایی مادران باردار باید غنی از پروتئین، کلسیم، فولیک اسید و آهن باشد. حتما از قرص‌های مولتی‌ویتامین تجویز شده توسط پزشک هر روز استفاده کنید. تغذیه سالم داشته باشید و از خوردن هل هوله اجتناب کنید.  قرص‌های مکمل مانند فولیک اسید، آهن و ویتامین‌ها را درست طبق دستور پزشک مصرف کنید.

فعالیت

زنان باردار باید از انجام فعالیت‌هایی مانند دویدن یا ایروبیک اجتناب کنند چرا که بدن آن‌ها تحت فشار است. اما انجام فعالیت‌هایی مانند یوگا، شنا کردن و پیاده‌روی مفید است.

مسافرت در دوران بارداری ؛ بایدها و نبایدها

اگر در دوران بارداری مشکلی نداشته باشید می‌توانید به راحتی مسافرت بروید و از بارداری خود لذت ببرید. مطمئن‌ترین زمان برای مسافرت بین هفته ۱۸ و ۲۴ بارداری است. اکثر مشکلات اورژانسی بارداری در سه ماه اول و سه ماه سوم رخ می‌دهد. قبل از انجام سفرهای هوایی یا طولانی باید حتما با پزشک خود مشورت کنید. بهتر است حین مسافرت گزارشی مکتوب از تاریخ زایمان و سایر مشکلات و بیماری‌های احتمالی خود تهیه کنید.می‌توان با رعایت اقدامات مراقبتی و انجام دادن دستورات پزشک در طول بارداری سفری ایمن داشت، با این حال هنوز خطرات و چالش‌هایی وجود دارد که باید به آنها توجه کرد. زنان باردار بیشتر در معرض خطر عفونت و یا مشکلات جدی ناشی از برخی عفونت‌های خاص قرار دارند که می‌تواند بر جنین تاثیرات منفی بگذارد. اگر قصد دارید در دوران بارداری به مسافرت بروید، به ویژه اگر بارداری پرخطر دارید، باید حتما با متخصص زنان و زایمان مشورت کنید و درباره علت مسافرت، مقصد، مدتی که سفر شما طول می‌کشد، فعالیت‌هایی که برای انجام آنها برنامه‌ریزی کرده‌اید، بیماری‌ها و مشکلات مربوط به بارداری و مشکلات غیربارداری، و مراقبت‌های پزشکی که در مقصد در اختیار شما قرار می‌گیرد با پزشک خود صحبت کنید. بهتر است قبل از شروع مسافرت به این مسئله فکر کنید که در صورت نیاز به کمک، چه خدمات و مراقبت‌های استاندارد پزشکی در مقصد در اختیار شما قرار می‌گیرد.

بارداری‌های پرخطری که باید بیمار از سفر اجتناب کند


متخصص زنان و زایمان به زنان بارداری که با عوارض بارداری روبه‌رو می‌شوند توصیه می‌کند از مسافرت در این دوران اجتناب کنند. برخی از عوارض بارداری عبارتند از:
• مشکلات مربوط به دهانه رحم مانند نارسایی دهانه رحم
لکه بینی در بارداری
بارداری دوقلو
دیابت بارداری
فشار خون بالا، قبل از بارداری و حین بارداری
مسمومیت بارداری (مسمومیت بدن که گاهی در دوران بارداری رخ می‌دهد)
سقط جنین در بارداری قبلی
حاملگی خارج از رحم در بارداری قبلی (در این حالت، جنین خارج از رحم رشد می‌کند)
زایمان زودرس در بارداری قبلی
به زنان باردار ۳۵ ساله یا بالاتر از ۳۵ سال که اولین بارداری خود را در این سن تجربه می‌کنند توصیه می‌شود از مسافرت رفتن پرهیز کنند.

خطرات مسافرت طولانی مدت در دوران بارداری


نشستن طولانی مدت در ماشین، اتوبوس، قطار، و هواپیما ریسک تشکیل لکه‌های خونی را در عروق پا افزایش می‌دهد که به آن ترومبوز عمیق سیاهرگی (DVT) گفته می‌شود. این لخته‌های خونی می‌توانند وارد جریان خون شده و در برخی از نقاط بدن مانند ریه‌ها قرار بگیرند.
با این حال اگر فرد باردار قصد دارد مسافت طولانی را طی کند باید موارد زیر را رعایت نماید:
• به طور مرتب تمرینات مخصوص پا را انجام دهد.
• هر زمان که می‌تواند راه برود (در مسافرت‌های هوایی یا قطار می‌تواند در کابین قدم بزند).
• مقدار زیادی آب بنوشد تا دچار کم آبی نشود.
• مصرف کافئین را کاهش دهد.
زنان بارداری که در معرض خطر ترومبوز عمیق سیاهرگی قرار دارند باید موارد زیر را به خاطر داشته باشند:
• درباره برنامه مسافرت خود با پزشک مشورت کنند.
• در طول سفر از جورا‌ب‌های مخصوصی که خاصیت ارتجاعی مناسبی دارند و تا زیر زانو را می‌پوشانند استفاده کنند.
• در مسافرت‌های که بیش از ۴ ساعت طول می‌کشد باید قبل و بعد از سفر هپارین تزریق کنند.

بارداری و مسافرت با ماشین


زنان بارداری که قصد مسافرت با ماشین را دارند باید موارد زیر را رعایت کنند:
• باید در فواصل زمانی معین استراحت کنند تا به سرویس بهداشتی بروند و پاهای خود را ماساژ بدهند و راه بروند.
• حتما کمربند ایمنی خود را ببندند در مواقع خطر یا تصادفات آسیبی به جنین و مادر نرسد.
• باید قسمت پایین کمربند ایمنی زیر شکم را بپوشاند و قسمت فوقانی آن ضمن قرار گرفتن روی شانه از میان سینه‌ها رد شود.
• اگر در صندلی جلو می‌نشیند باید صندلی خود را کاملا عقب بکشد تا در صورت عمل کردن ایربگ آسیبی به جنین نرسد.
• اگر در صندلی راننده می‌نشیند باید تا حد امکان صندلی را از فرمان دور کند و بتواند به راحتی رانندگی کند. این کار باعث می‌شود فاصله بین فرمان و شکم زیاد شود و مادر احساس راحتی کند.
• در صورت بروز تصادف، حتی اگر شدید نباشد، باید حتما به پزشک مراجعه کند.
• در صورتی که بعد از تصادف هرگونه درد، خونریزی، یا انقباضات رحمی داشته باشد باید فورا به پزشک مراجعه کند. اگر Rh خون بیمار منفی است باید به پزشک اطلاع داد زیرا ممکن است بیمار نیاز به تزریق آنتی D داشته باشد.

بارداری و مسافرت هوایی


زنان بارداری که تصمیم دارند با هواپیما مسافرت کنند باید موارد زیر را به خاطر داشته باشند:
• باید درباره هرگونه خطری که ممکن است بارداری او را تهدید کند با پزشک صحبت کند. به عنوان مثال به زنانی که دیابت بارداری دارند یا چندقلو باردار هستند توصیه می‌شود از مسافرت هوایی پرهیز کنند.
• زنان باردار باید به خاطر داشته باشند که مسافرت هوایی در شش هفته آخر بارداری می‌تواند ریسک زایمان زودرس را افزایش دهد.
• زنان باردار باید قبل از پرواز با خط پرواز هماهنگ کنند زیرا برخی از خطوط هوایی به زنان بارداری که سن بارداری آنها بالاتر از ۳۵ هفته است اجازه پرواز نمی‌دهند یا اجازه پزشک برای پرواز را درخواست می‌کنند.
• برای پرواز با مهماندار هواپیما هماهنگ باشند تا یک صندلی در کنار سرویس بهداشتی به آنها اختصاص دهد.
• استفاده از توالت فرنگی گزینه دیگری است که باید به آن توجه کرد.
زنان باردار باید قبل از پرواز با پزشک خود در خصوص به همراه داشتن جعبه کمک‌های پزشکی مشورت کند. باید این جعبه در کنار بیمار باشد که در صورت نیاز بتواند به راحتی به آن دسترسی داشته باشد.
مواردی که باید در جعبه کمک‌های پزشکی زنان باردار قرار داشته باشد عبارتند از:
• مواردی که برای درمان عوارض شایع بارداری مانند سوزش سر دل، هموروئید، و یبوست، آفت دهان لازم است.
• داروهای خوراکی برای رفع کم آبی بدن در مواردی که بیمار اسهال شود.
• ترکیبات حاوی مولتی‌ویتامین برای زنان باردار، کیت ادرار برای ارزیابی سطح قندخون (در موارد نیاز)
رعایت موارد زیر در طول پرواز ضروری است:
• بستن کمربند ایمنی ضروری است.
• زنان باردار باید در طول پرواز به طور مرتب پا‌های خود را حرکت دهند و از جوراب‌های مخصوص استفاده کنند. جریان خون زنان باردار تحت فشار قرار می‌گیرد – پایین بودن فشار داخلی کابین هواپیما می‌تواند ریسک ایجاد لخته‌های خونی را افزایش دهد.
• زنان باردار باید برای جلوگیری از کم آبی بدن مقدار زیادی مایعات بنوشند، مصرف مایعات به اندازه کافی می‌تواند ریسک ترومبوز سیاهرگی را کاهش دهد.
• اگر مشکلی در فرایند پرواز پیش نیاید باید سعی کند هر نیم ساعت یکبار قدم بزند.
• اگر پرواز تلاطم دارد یا هواپیما وارد چاله‌های هوایی می‌شود بهتر است در جای خود بنشینند و به طور مرتب تمرینات کششی پا را انجام دهند.
• اگر دچار تنگی ‌نفس شدند از مهماندار هواپیما بخواهند به آنها کپسول اکسیژن بدهند.

بارداری و مسافرت دریایی


برخی از شرک‌‌های حمل و نقل دریایی از سوار کردن زنان باردار که سن بارداری آنها ۲۲ هفته یا بیشتر است خودداری می‌کنند یا محدودیت‌های ویژه‌ای را اعمال می‌نمایند بنابراین بهتر است زنان باردار قبل از رزرو بلیط از این مسئله اطمینان خاطر بیابند. در مسافرت‌های طولانی باید از وجود تسهیلات و خدمات پزشکی در عرشه کشتی و بندرها اطمینان حاصل شود.

بارداری و اسهال در مسافرت


زنان باردار باید از مصرف غذاهایی که باعث مسمومیت می‌شوند خودداری کنند زیرا برخی از عفونت‌ها می‌توانند به جنین آسیب برسانند یا باعث سقط جنین شوند.
زنان باردار باید موارد زیر را به خاطر داشته باشند:
• از مصرف غذاهای دریایی، گوشت نیم‌پر، پنیرهای تازه، و غذای رستوران خودداری کنند.
• پس از رفتن به دستشویی، قبل از تهیه غذا، و بعد از خوردن غذا درست‌های خود را کامل بشویند.
• فقط میوه‌هایی را بخورند که با دست خود پوست کنده‌اند.
• از مصرف سبزیجات برگ سبز و سالاد خودداری کنند زیرا ممکن است در آب آلوده شسته شده باشند.
• اگر از تمیز بودن منبع آب مطمئن نیستید از آب بسته‌بندی شده استفاده کنند. برای شستن دهان و دندان خود از آب بطری استفاده کنند و اطمینان حاصل کنند که همه وسایل پس از شستشو به طور کامل خشک شده‌اند.
• از مصرف یخ خودداری کنند.
• اگر مجبور به استفاده از آب منبع باشند باید ۵ دقیقه قبل از استفاده آب را بجوشانند.
• از مصرف آب حاوی ید خودداری کنند. مصرف آب حاوی ید بیش از پنج هفته می‌تواند باعث بزرگ شدن غده تیروئید جنین شود.

بارداری و قرار گرفتن در معرض گرما و خورشید


اگر زنان باردار قصد مسافرت در هوای گرم را دارند باید به موارد زیر توجه نمایند:
• یک بطری آب به همراه خود داشته باشند و مرتب آب بنوشند تا دچار کم آبی نشوند.
• در ساعات گرم روز در سایه قرار بگیرند.
• در روزهای گرم با استفاده از کرم ضدآفتاب، کلاه، و لباس‌های خنک و گشاد از پوست خود محافظت کنند.
• از انجام فعالیت‌های شدید بدنی، دویدن، یا مواردی از این قبیل خودداری کنند و بیشتر استراحت نمایند.

علائم فشار خون بالا در بارداری؛ عوارض و درمان

جنین، تمامی غذا و اکسیژن مورد نیاز خود را از مادر دریافت می‌کند. این موضوع به این معناست که قلب مادر باید سخت‌تر کار کند تا بتواند خون را به جفت و سپس به بدن مادر برساند. جفت معمولاً دارای رگ‌های خونی بزرگ است که رساندن غذا به بدن جنین را ساده می‌کند. به دلیل بزرگ بودن این رگ‌های خونی، فشار خون مادر به صورت نرمال در طول سه ماهه‌ی دوم بارداری او، افت پیدا کرده و در انتهای بارداری به مقدار طبیعی خود می‌رسد.
اگر فشار خون مادر در طول بارداری او خیلی بالا باشد، به این معناست که رگ‌های خونی در جفت به صورت نرمال رشد نکرده است. این یک خطر برای مادر و کودک بوده و می‌تواند نشانه‌ای از عارضه‌ای جدی باشد که به نام پره اکلامپسی شناخته می‌شود. تشخیص زود هنگام فشار خون بالا و شناسایی مادر بارداری که در معرض فشار خون بالای مرتبط با بارداری است، می‌تواند این خطر را دور نگه دارد. گرفتن توصیه‌های پزشک درباره‌ی رژیم غذایی و ورزش و رعایت جدی آنها، بسیار مهم است.

در بسیاری از موارد، فشار خون بالا، اگر کنترل نشده باقی بماند، می‌تواند کشنده باشد. نقطه‌ی قوت در اینجاست که فشار خون بالا در بیشتر خانم‌هایی که برای بررسی وضعیت خود مرتباً به پزشک مراجعه می‌کنند، تقریباً خیلی زود تشخیص داده شده و با مراقبت صحیح، هم مادر و هم کودک می‌توانند در طول بارداری سالم بمانند. بنابراین، اگر متخصص زنان و زایمان فشار خون بالا را در شما تشخیص داده است، یا خود شما به سادگی به دنبال اطلاعاتی درباره‌ی این عارضه هستید، بهتر است خیلی سریع با متخصص زنان و زایمان مشورت کنید.جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت با شماره های متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

انواع


انواع مختلفی از فشار خون بالا در طول بارداری وجود دارند:

  •  فشار خون بالای مزمن: گاهی اوقات خانم باردار، فشار خون بالا را از پیش از بارداری داشته است. به این نوع فشار خون بالا، مزمن گفته شده و معمولاً با داروی فشار خون بالا درمان می‌شود. پزشکان همچنین فشار خونی را که در بیست هفته‌ی نخست بارداری رخ بدهد، به عنوان فشار خون مزمن می‌شناسند.
  •  فشار خون حاملگی: فشار خون حاملگی پس از هفته‌ی بیستم بارداری اتفاق می‌افتد. این بیماری معمولاً پس از زایمان درمان شده و شایع‌ترین عارضه‌ی آن تحریک زایمان است. در صورتی که این نوع فشار خون قبل از سی هفته تشخیص داده شود، احتمال تبدیل آن به پره اکلامپسی بیشتر خواهد بود.
  •  فشار خون مزمن همراه با پره اکلامپسی: نوع دیگری از فشار خون مزمن زمانی اتفاق می‌افتد که خانم، پیش از بارداری مبتلا به فشار خون بوده و با پیشرفت بارداری، دفع پروتئین یا دیگر عوارض را نیز تجربه می‌کند.
  •  پره اکلامپسی: گاهی اوقات فشار خون مزمن یا فشار خون حاملگی به پره اکلامپسی منجر می‌شود. این اتفاق، یک وضعیت جدی است که با فشار خون بالا و دفع پروتئین پس از هفته‌ی بیستم بارداری شناخته می‌شود.

عوامل خطر


دلایل محتمل متعددی برای فشار خون بالا در طول بارداری وجود دارند. این دلایل عبارتند از:

  •  سبک زندگی ناسالم ممکن است به فشار خون بالا در طول بارداری منجر شود. داشتن اضافه وزن یا چاق بودن، و یا نداشتن فعالیت، عوامل خطر اساسی در فشار خون بالا هستند.
  •  زنانی که اولین بارداری خود را تجربه می‌کنند، بیشتر در معرض فشار خون بالا هستند.
  •  زنانی که چند قلو باردار هستند بیشتر در معرض فشار خون بالا هستند چرا که بدن آنها تحت استرس بیشتری می‌باشد.
  •  سن مادر هم یک فاکتور است، بارداری در سن بالای چهل سال، خانم را بیشتر در خطر فشار خون بالا قرار می‌دهد.
  •  استفاده از روش‌های کمکی (مانند آی وی اف) در فرایند بارداری، می‌تواند احتمال فشار خون بالا را افزایش دهد.
  •  زنانی که پیش از بارداری خود فشار خون بالا داشته اند، بیشتر از زنان دارای فشار خون نرمال، در خطر عوارض مرتبط با آن در طول حاملگی هستند.

علائم


مهم است که خانم باردار، علائم فشار خون بالا در حاملگی را شناخته و آنها را به خاطر بسپرد. فشار خون بالا دارای علائم بسیاری است که تعدادی از آنها در ادامه آمده اند:

  •  سردردهای مکرر و شدید
  •  تعریق بیش از حد در کف دست و پا
  •  بالا آوردن خون
  •  کاهش ادرار
  •  رد خون در ادرار
  •  سرگیجه
  •  صدای وزوز در گوش
  •  تهوع و استفراغ شدید
  •  تپش قلب بالا
  •  خواب آلودگی
  •  درد غیر معمول در پایین تنه و منطقه شکمی
  •  تب
  • تاری دید یا دوبینی

عوارض


پره اکلامپسی می‌تواند دریچه‌ی تأمین خون به جفت را مسدود نماید. از آنجا که این جفت است که اکسیژن و غذا را از مادر به کودک می‌رساند، در صورتی که جفت مقدار خون کافی دریافت نکند، جنین نیز در محدودیت مانده و غذا و اکسیژن کمتری دریافت می‌کند. این موضوع می‌تواند به وزن کم زمان تولد و دیگر مشکلات رشدی در جنین منجر شود.
بیشتر زنانی که از فشار خون بالا رنج می‌برند، به کمک‌های پزشکی برای زایمان کودکان سالم نیاز دارند. تعداد کمی از مادران شرایطی مانند اکلامپسی یا پره اکلامپسی را تجربه می‌کنند که فشار خون بالای همراه با تشنج است. این عارضه می‌تواند هم برای مادر و هم برای کودک جدی و خطرناک باشد.

تشخیص


در طول بارداری، خانم باردار مرتباً با پزشک خود در تماس است. وزن و فشار خون او در هر ویزیت چک شده و ممکن است بارها به انجام آزمایش خون و ادرار نیاز پیدا کند.
پزشک با دقت بسیار سلامت کودک را مشاهده می‌کند. چندین سونوگرافی ممکن است برای پیگیری وضعیت رشد جنین انجام شود. نظارت بر تپش قلب نوزاد ممکن است برای ارزیابی سلامت جنین استفاده شود. پزشک ممکن است نظارت بر تحرکات روزانه‌ی جنین را توصیه کند.
اندازه‌گیری فشار خون مادر یک بخش مهم از مراقبت والدین است. فشار خونی که بالاتر از ۱۴۰/۹۰ میلیمتر جیوه باشد- در صورتی که دو بار و با فاصله‌ی چهار ساعت اندازه‌گیری شده باشد- غیر طبیعی بوده و فرد باردار به مراقبت بیشتر نیاز دارد.

درمان


فشار خون بالا هرگز در خانم‌های باردار به حال خود رها نمی‌شود. نوع درمان به دو چیز بستگی دارد، اینکه فشار خون مادر تا چه اندزه بد است و اینکه او در خطر ابتلا به پره اکلامپسی هست یا خیر.
اگر خانم باردار فقط فشار خون بالا داشته و مبتلا به پره اکلامپسی نباشد، آنگاه فشار خون او معمولاً می‌تواند کنترل شده و او یک بارداری نرمال را تجربه می‌کند. پره اکلامپسی تا زمانی که کودک به دنیا نیامده، درمان نمی‌شود. به خانم‌هایی که در بارداری‌های پیشین پره اکلامپسی داشته اند، توصیه می‌شود که جلسات بیشتری را با پزشک داشته باشند. داروهای زیر ممکن است تجویز گردند:
• داروهای ضد هپاتیت: این داروها برای کم کردن فشار خون استفاده می‌شوند.
• داروهای ضد انعقاد: در موارد شدید، این داروها برای پیش‌گیری از نخستین تشنج استفاده می‌شند. پزشک ممکن است منیزیم سولفات را تجویز کند.
• کورتیکواستروئیدها: اگر مادر به پره اکلامپسی مبتلا باشد، این داروها می‌توانند پلاکت و عملکرد کبد را بهبود ببخشند که به نوبه‌ی خود موجب ادامه‌ی حاملگی می‌شوند. این داروها همچنین رشد ریه‌های نوزاد را تسریع می‌کنند که در صورتی که نیاز به زایمان زودرس باشد، موضوع بسیار مهمی است.

فشار خون حاملگی بعد از بارداری


  •  فشار خون مزمن: فشار خون مادر پس از تولد کودک نیز بالا باقی مانده و او به استمرار دریافت دارو نیاز دارد. پیروی از یک رژیم غذایی خوب و نیز ورزش کردن برای نگهداشتن فشار خون در حد نرمال ضروری است.
  •  فشار خون بارداری: فشار خون مادر در طول چند هفته پس از زایمان به مقدار نرمال خود برمی‌گردد. اما احتمال اینکه او بعداً در زندگی خود مبتلا به فشار خون مزمن شود، وجود دارد. لازم است که رژیم غذایی و ورزش رعایت شوند.
  •  فشار خون مرتبط با بارداری: اگر مادر مبتلا به این عارضه باشد، فشار خون او پس از گذشت چند هفته از تولد کودک، به وضعیت نرمال برخواهد گشت.

پیش‌گیری


هیچ دارو یا روش مطمئنی برای پیش‌گیری از فشار خون بالا در طول بارداری وجود ندارد. با این حال، برخی از عوامل مرتبط با فشار خون بالا می‌توانند به سادگی مورد مراقبت و کنترل قرار بگیرند.
برخی از روش‌های ساده برای دور نگه داشتن فشار خون بالا عبارتند از:

  •  کاهش مصرف نمک
  • نوشیدن حداقل ده لیوان آب خالص در روز
  •  کاهش مصرف غذاهای بی ارزش و افزایش مصرف پروتئین
  •  دریافت استراحت کامل
  •  اختصاص سی دقیقه به انجام ورزش‌های سبک
  • استفاده از بالش یا گوه برای بالا بردن هر دو پا در هر زمانی که ممکن است.
  •  کاهش سطح استرس
  •  سالم خوردن و حفظ یک وزن ثابت و سالم
  •  کاهش مصرف کافئین
  • مراقبت از سطح فشار خون به صورت مکرر

روش پی جی دی(pgd)برای تعیین جنسیت و بررسی نقایص ژنتیکی جنین

تشخیص نقایص ژنتیکی جنین قبل از لانه گزینی (pgd) یک تکنولوژی تولید مثلی است که همراه با چرخهٔ آی وی اف یا لقاح مصنوع مورد استفاده قرار می‌گیرد تا پتانسیل برای ایجاد یک بارداری موفق و زایمان را افزایش دهد. آی وی اف یک آزمایش ژنتیکی است که روی سلولهای خارج شده از جنین‌ها برای کمک به انتخاب بهترین جنین‌ جهت بارداری یا عاری بودن از بیماری ژنتیکی انجام می‌گردد. تشخیص نقایص ژنتیکی جنین قبل از لانه گزینی جنین به طور خاص در مواردی انجام می‌شود که یک یا هر دو والدین از لحاظ ژنتیکی دارای یک اختلال شناخته شده هستند و آزمایش روی جنین انجام می‌شود تا تعیین شود که آیا این اختلال ژنتیکی در جنین نیز وجود دارد یا خیر. در مقابل، غربالگری ژنتیک قبل از لانه گزینی (pgd) به‌ روش‌هایی اشاره دارد که جنین‌های حاصل از پدر و مادر دارای ژنتیک کروموزومی طبیعی پیش بینی شده جهت تشخیص آنیوپلوئیدی مورد بررسی قرار می‌گیرند.

غربالگری ژنتیکی قبل از لانه گزینی (pgd) می‌تواند به زوج‌ها کمک کند که نه تنها جنسیت فرزند خود را تعیین کنند، بلکه حتی می‌تواند مشخص کند که آیا جنین دارای تعداد طبیعی کروموزوم‌های مختص انسان است یا خیر. اگر یکی از والدین دارای بیماری ژنتیکی است یا اینکه در خانواده‌هایشان سابقه بیماری ژنتیکی وجود دارد، ممکن است تمایلی به انتقال این ژن‌ها به فرزند خود نداشته باشند. زوجین می‌توانند از روش تشخیص نقایص ژنتیکی جنین قبل از لانه گزینی (pgd) برای انتخاب جنینی بدون ژن‌های بیماری‌زا استفاده کنند. اگر آزمایش‌های یک مادر باردار نشان دهد که جنین او یک بیماری جدی دارد، متخصص زنان و زایمان می‌تواند به زوجین در انتخاب درست جهت ادامه بارداری کمک کند. جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

چه کسی باید تشخیص نقایص ژنتیکی جنین یا pgd را انجام دهد؟


تشخیص نقایص ژنتیکی جنین ممکن است در کل چرخهٔ آی وی اف در نظر گرفته شود؛ با این حال، کسانی که ممکن است از این آزمون سود بیشتری ببرند، زوج‌هایی هستند که زمینهٔ ناهنجاری‌های کروموزومی یا بیماری‌های ژنتیکی خاصی در آن‌ها زیاد است. این مشکل شامل افرادی است که دچار چندین سقط جنین مکرر بوده‌اند یا پیش از آن بارداری همراه با یک اختلال کروموزومی داشته‌اند. زنان بالای ۳۸ سال و همچنین مردان دارای برخی از انواع اختلالات اسپرم ممکن است جنین‌هایی با میزان بالاتری از اختلالات کروموزومی داشته باشند. علاوه بر این، اگر شخصی دچار بی نظمی کروموزومی باشد، روش pgd یا تشخیص نقایص ژنتیکی جنین می‌تواند مقدار طبیعی مواد کروموزومی در جنین را شناسایی کند. هنگامی که یک احتمال ۲۵٪ یا ۵۰٪ برای داشتن یک کودک مبتلا به بیماری خاص ژنتیکی وجود دارد، روش pgd را می‌توان برای شناسایی این که کدام یک از جنین‌ها تحت تأثیر قرار گرفته‌اند، سالم هستند یا حامل بیماری (در صورت امکان) هستند، انجام داد. سپس تنها جنین سالم و عاری از مشکلات ژنتیکی به رحم منتقل می‌شود تا فرد باردار شود.

مراحل pgd در طی چرخه آی وی اف چیست؟


بعد از این که جنین‌ها در آزمایشگاه ایجاد می‌شوند، به مدت پنج تا شش روز رشد می‌کنند. در روز پنجم و سپس در روز شش، بیوپسی برای تشخیص نقایص ژنتیکی جنین در تمام جنین‌های در حال رشد به طور مناسب انجام می‌گردد. بیوپسی شامل برداشتن چند سلول از تروفکتودرم یا لایه سلولی است که در حال هچ شدن از جنین در این مرحله از رشد هستند. جنین‌ها نگهداری می‌شوند و مواد ژنتیکی داخل سلول‌های نمونه گیری شده برای بررسی ناهنجاری‌های احتمالی آزمایش می‌شوند. یکی از مشاوران ژنتیک و آی وی اف، نتایج آزمایش pgd را با مادر زوجین مورد بحث قرار می‌دهد و یک دورهٔ انتقال جنین یخ زده برای استفاده از جنین (ها) برنامه ریزی می‌گردد. تصمیم‌گیری در مورد انتخاب جنین برای انتقال به رحم با توصیه گروه پزشکی و ژنتیک انجام می‌شود. جنین‌هایی که نتایج آزمایش آن‌ها طبیعی است و ظاهر (مورفولوژی) طبیعی نیز دارند، می‌توانند در دورهٔ انتقال جنین یخ‌زده انتقال داده شوند. در عین حال که مورفولوژی جنین در انتخاب بهترین جنین برای انتقال کمک‌کننده است، اما بسیاری از جنین‌ها با اختلالات کروموزومی قابل توجه دارای مورفولوژی طبیعی هستند. بنابراین نتایج pgd به انتخاب بهتر جنین‌ها برای انتقال به رحم کمک می‌کند. ترکیب آزمایش ژنتیک طبیعی با ظاهر فیزیکی طبیعی نشان دهنده بالاترین شانس برای ایجاد یک بارداری سالم است. تمام تصمیمات مربوط به جنین (ها) برای انتقال به رحم و نحوه استفاده از جنین‌های باقیمانده به صورت مشترک توسط زوجین و تیم پزشکی آنها اتخاذ می‌گردد.

انتخاب جنسیت با استفاده از روش pgd


انتخاب جنسیت به دلایل پزشکی

هنگامی که تعیین جنسیت برای جلوگیری از بروز بیماری ژنتیکی مورد استفاده قرار می‌گیرد، این فرایند تعیین جنسیت پزشکی نامیده می‌شود. در به اصطلاح بیماری‌های مرتبط با جنسیت، بیماری‌های ژنتیکی از طریق مادر به ارث برده می‌شود و تنها جنین‌های پسر تحت تأثیر قرار می‌گیرند. این نوع از بیماری‌های ژنتیکی علاوه بر موارد دیگر شامل دیستروفی عضلانی و هموفیلی است. والدینی که حامل این نوع از بیماری‌های ژنتیکی هستند، می‌توانند خطر ابتلای کودک خود را با تعیین جنسیت فرزند دختر کاهش دهند. در موارد دیگر، شرایط به شدت در تنها یک جنس (سندرم بارداری X، اوتیسم و غیره) نسبت به جنس دیگر بروز می‌کند. والدینی که حامل یکی از این بیماری‌های ژنتیکی می‌باشند، می‌توانند جنینی را از لحاظ جنسیت انتخاب کنند که شدت کمتری از بیماری را بروز دهد. دلایل پزشکی برای تعیید جنسیت نیز می‌تواند روانشناختی باشد: یک مادر مجرد ممکن است تمایل بیشتری به داشتن یک دختر بیش از یک پسر داشته باشد؛ والدینی که کودکی را از دست داده‌اند ممکن است احساس و تمایل بیشتری برای داشتن فرزندی با همان جنس را داشته باشند.

تعیین جنسیت انتخابی

گاهی اوقات تعیین جنسیت می‌تواند به دلایل غیر پزشکی یا انتخابی باشد. در چنین مواردی، یک کودک از یک جنسیت خاص بدون علائم پزشکی قابل مشاهده مد نظر است. رایج‌ترین نشانه برای تعیین جنسیت به این روش، ایجاد تعادل خانواده است، زمانی که یک جنس در خانواده وجود دارد و برای بارداری مجدد، جنسیت دیگری مورد نظر است.

آزمایش ژنتیکی در طول دوران بارداری


انجام آزمایش تشخیص نقائص ژنتیکی پیش از لانه گزینی (pgd)، جایگزین آزمایش غربالگری، مانند آزمایش DNA جنینی بدون سلول، نمونه برداری ویلوس کوریونی یا آمنیوسنتز نیست. اگرچه تشخیص نقائص ژنتیکی قبل از لانه گزینی (pgd) آزمایشی بسیار دقیق است، اما آزمایش باید در طول دوران بارداری نیز تکرار شود. علاوه بر این بسته به وسعت آزمایشی که در این مرحله انجام می‌شود، انجام آزمایش‌های اضافی برای سایر اختلالات کروموزومی نیز ممکن است در حین بارداری ضروری باشد. بنابراین، آزمایش غربالگری توصیه می‌شود و در حال حاضر یکی از استانداردهای مراقبتی محسوب می‌گردد.

خطرات


انجام آزمایشات pgd هیچ خطری برای مادر به دنبال ندارد. خطرات مشابهی در مادرانی که تحت لقاح مصنوعی بدون انجام آزمایش تشخیص نقائص ژنتیکی قرار می‌گیرند، وجود دارد. در حالی که اکثر زوج‌ها از طریق آی وی اف یک دوران بارداری بدون مشکل را ادامه می‌دهند، برخی از خطرات احتمالی شامل موارد زیر می‌باشند: چندگانه‌هایی با خطرات بالا (مگر این که فقط یک جنین منتقل شود)، سندرم تخمدان پلی کیستیک یا OHSS، وضعیتی که در آن تخمدان‌ها در پاسخ به داروهای گنادوتروپین بسیار بزرگ و پر از مایع می‌شوند، التهاب لگن، حاملگی پوچ، چرخش آدنکس (چرخش تخمدان)، یا خونریزی داخلی در طی بازیابی تخمک.

هزینه


هزینه آزمایش تشخیص نقائص ژنتیکی قبل از لانه گزینی (pgd) جنین بستگی به عوامل بسیاری دارد. تشخیص ژنتیکی قبل از لانه گزینی جنین، هزینه داروها و همچنین هزینه آزمایش جنین توسط آزمایشگاه pgd را شامل نمی‌شود.

سلام دنیا!

به وردپرس فارسی خوش آمدید.‌ این نخستین نوشته‌‌ی شماست. می‌توانید ویرایش یا پاکش کنید و پس از آن نوشتن را آغاز کنید!