درمان درد و سوزش واژن هنگام نزدیکی(مقاربت) و دخول

مقاربت دردناك به رابطه جنسی دردناک در زنان اطلاق می‌شود. همچنین، اين اختلال موجب ايجاد درد در هنگام استفاده از تامپون می‌گردد. درد می‌تواند در ناحیه تناسلی زن یا به‌صورت عمیق‌تر در داخل لگن احساس شود که علت آن منحصراً به واژینیسموس یا عدم ليزی لغزندگی واژن مرتبط نمی‌گردد. مقاربت دردناك می‌تواند منشأ كشمكش و اضطراب فراوان برای زنانی باشد که از اين اختلال رنج می‌برند، و به ایجاد آشفتگی و مشکلات ميان فردی قابل‌توجه منجر گردد. اگرچه مقاربت ممکن است، اما درد ناشی از آن، با نگرشی منفی نسبت به رابطه جنسی، اختلالات بيشتر در عملکرد جنسی و سطوح پایین‌تر تعادل جنسی مرتبط می‌باشد. تجربه يك مقاربت دردناک، موجب محروميت زنان از نزدیکی سالم که زيربنای يك رابطه شاد است، می‌گردد. يك ارزیابی کامل به‌منظور شناسایی نوع خاص مقاربت دردناک که زن به آن مبتلا می‌باشد و ارائه درمان مناسب ضروری می‌باشد. پزشك به‌واسطه يك ارزيابی كامل و دقيق پزشکی، عاطفی، و جنسی می‌تواند به رفع بسياری از مشكلات موجود كمك كند.

مقاربت دردناك، یا درد در هنگام رابطه جنسی، ازجمله مشکلاتی است که اغلب در زنان یائسه گزارش می‌شود. زندگی با مقاربت دردناك ممکن است ازلحاظ جسمی ناراحت‌کننده باشد. اما، اين اختلال ممکن است رابطه جنسی شما را نيز تحت تأثیر قرار دهد. بسته به علت مقاربت دردناك، می‌توان از طریق درمان از اين اختلال پيشگيری نمود. به‌عنوان‌ مثال، چنانچه اين اختلال ناشی از خشکی واژن یا عدم معاشقه کافی باشد، می‌توان با استفاده از نرم‌کننده‌های جنسی از آن پيشگيری نمود. روش درمانی به علت ايجاد درد بستگی دارد و نرم‌کننده‌های جنسی (بدون نسخه)، آنتی‌بیوتیک‌ها در موارد عفونت، و استفاده از نوع متفاوتی از روش‌های پيشگيری از بارداری یا عمل جراحی را شامل می‌شود. جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو نوبت با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

انواع درد موقع نزدیکی


مقاربت دردناك را می‌توان به سه گروه تقسیم‌بندی کرد:

  • مقاربت دردناك سطحی كه با شروع عمل دخول ايجاد می‌گردد، و به‌طورمعمول به شرايط آناتوميك، یا واژینیسموس مرتبط می‌باشد.
  • مقاربت دردناك واژينال دردی است كه به اصطکاک (به‌عنوان‌مثال، مشکلات ليزی و لغزندگی واژن)، ازجمله اختلالات تحریکی مربوط می‌شود.
  • مقاربت دردناك عميق درد مربوط به دخول عميق است كه اغلب با بیماری لگن مرتبط می‌باشد. درمان علت زمینه‌ای اين اختلال ضروری می‌باشد، اما در مورد اختلالات درد درازمدت، راهکارهای مشاوره‌ای و کنترل درد موردنیاز است.

علل درد موقع نزدیکی


علل مقاربت دردناك مختلف بوده و عوامل فیزیکی، عوامل روان‌شناختی یا هر دو را شامل می‌شود. محل درد ممکن است به تشخيص يك علت فيزیکی خاص كمك كند. مقاربت دردناك می‌تواند علل مختلفی داشته باشد، ازجمله:

  • عفونت (ازجمله عفونت قارچی)، عفونت مجاری ادراری)
  • آسیب به واژن
  • التهاب واژن: التهاب می‌تواند چنان شديد باشد که حتی در زمان پوشيدن شلوار بيمار احساس درد می‌کند.
  • ضخامت ناكافی دیافراگم یا گردن رحم: این‌ها از روش‌های پيشگيری از بارداری هستند.
  • اسپاسم عضلانی اطراف مهبل (واژن): در برخی از زنان، درد اسپاسم چنان شدید است که مقاربت جنسی را غيرممكن می‌سازد.
  • خشکی واژن: این خشکی ممکن است ناشی از یائسگی و تغییر در سطوح استروژن باشد. استروژن یک هورمون است. یا ممکن است از عدم معاشقه كافی پيش از رابطه جنسی نشات گيرد.
  • اختلالات داخل رحم: اين اختلالات می‌تواند شامل رشد فیبروم، كج شدن رحم، یا افتادگی رحم به سمت واژن باشد.
  • عارضه خاص یا عفونت تخمدان‌ها
  • سابقه جراحی: جراحی می‌تواند بافت اسكار بر جای گذاشته و موجب ايجاد درد گردد.
  • اندومتریوز (بافت اسکار خارج از رحم که به جراحی مربوط نمی‌باشد.)
  • بیماری التهاب لگن
  • تنش در طول رابطه جنسی و یا ناتوانی در تحريك شدن
    برخی از عوامل شايع عاطفی و روان‌شناختی می‌توانند در مقاربت دردناک نقش داشته باشند.
  • اضطراب، ترس و افسردگی می‌تواند مانع از تحريك جنسی گشته و به خشکی واژن یا واژینیسموس کمک کند
  • استرس می‌تواند موجب تحريك انقباض عضلات کف لگن و درنتیجه ايجاد درد گردد
  • سابقه سوءاستفاده جنسی و یا خشونت جنسی ممکن است به مقاربت دردناك منجر شود.

ارتباط ميان مقاربت دردناك و واژینیسموس


علل متعددی در ايجاد مقاربت دردناك دخيل هستند و واژینیسموس یکی از این علل می‌باشد. از مشخصه‌های منحصربه‌فرد واژینیسموس تنگی غیرارادی واژن ناشی از عضلات پوبوكوكسيژئوس می‌باشد. در هنگام برقراری رابطه جنسی، تنگی واژن ممکن است موجب ايجاد ناراحتی‌های جنسی، احساس سوزش، تنگی، درد یا عدم توانایی در دخول گردد. علاوه بر اين، واژینیسموس می‌تواند با هر نوع ديگری از مقاربت دردناك در ارتباط نزديك باشد، چراکه هرگونه درد جنسی عمومی ممكن است موجب تشديد واژينيسموس گردد. در چنين مواردی، واژینیسموس علاوه بر اختلال درد اصلی به يك ناراحتی يا درد پيچيده مبدل می‌شود و حتی پس از رفع يا مديريت اختلال اصلی به‌طورمعمول باقی می‌ماند. درواقع يك زن ممکن است در تشخيص اختلالات پیش‌رونده واژینیسموس و اختلال درد اصلی دچار سردرگمی گشته و بر اين گمان باشد كه اختلال اصلی هنوز برطرف نشده است. در صورت داشتن هرگونه درد جنسی پیش‌رونده و بدون علت فيزیکی خاص، واژینیسموس باید به‌عنوان یک عامل احتمالی یا شاید علت اصلی مدنظر قرار گيرد.

علائم


علامت مشخص مقاربت دردناك درد در هنگام مقاربت جنسی است كه ممكن است در دهانه واژن يا به‌صورت عمیق‌تر در لگن ايجاد گردد. درد ممکن است مشخص و موضعی باشد، یا ممکن است در ابعاد وسیع‌تر موجب ايجاد احساس ناراحتی گردد. ممكن است احساس درد، سوزش، تپش يا شكافتگی در فرد ايجاد شود كه درنهایت به نارضایتی یا بی‌علاقگی به رابطه جنسی منجر می‌گردد.

تشخیص


پزشك يك سابقه پزشکی از بيمار دريافت كرده و يك آزمايش لگن انجام می‌دهد، تا علت درد را شناسایی کند. بیمار باید برای توضیح در مورد محل دقيق، طول و زمان درد آمادگی لازم را داشته باشد. هم‌چنین ممکن است نیاز باشد در مورد تجربیات جنسی پيشين و تاریخ باروری خود نيز اطلاعاتی ارائه دهد.

آزمايش لگن

در آزمايش لگن، پزشک به بررسی علائم عفونت یا اختلالات ساختاری می‌پردازد. در اين آزمايش ممکن است از دستگاهی به نام اسپکولوم استفاده شود که به‌منظور ايجاد امكان معاینه بصری به واژن وارد می‌شود. این ابزار ممكن است موجب ايجاد ناراحتی و درد در خانم‌های مبتلابه مقاربت دردناك گردد. آگاه ساختن پزشك از زمان و موضع درد در طول آزماش می‌تواند به شناسایی علت كمك كند. پزشك همچنین ممکن است اندام تناسلی و عضلات لگن را به‌منظور تعیین محل درد به‌آرامی فشار دهد. سونوگرافی از لگن ممکن است به تشخیص اختلالات ساختاری، اندومتریوز، فیبروئيد یا کیست‌ها کمک کند.

درمان درد موقع نزدیکی


هدف از درمان رفع علت اصلی بیماری است. گزینه‌های درمانی شامل دارو و مشاوره هستند:

دارو

داروها می‌تواند به درمان درد ناشی از عفونت يا عارضه پزشکی منتهی شود. چنانچه داروهای موجود باعث خشکی واژن شوند، پزشک ممکن است داروهای جایگزین را تجويز کند. استروژن موضعی ممکن است به زنان مبتلابه خشکی واژن ناشی از سطوح پايين استروژن كمك كند. پزشکان ممکن است دارویی به نام اسپمیفن را برای زنان مبتلابه مقاربت دردناك متوسط تا شدید ناشی از یائسگی را در دوز ۶۰ میلی‌گرم در روز را تجویز کنند. عوارض جانبی شامل برافروختگی‌های خفيف تا شديد است.

انقباضات کگل

برخی از زنان مبتلابه واژینیسموس ممکن است تمرینات ورزشی كگل را برای تقویت عضلات کف لگن مفيد بدانند. به‌منظور شناسایی این عضلات، سعی کنید جريان ادرار را متوقف سازيد. چنانچه موفق شديد، عضلات صحيح را شناسایی کرده‌اید. این عضلات را به مدت ۱۰ ثانیه منقبض كرده و نگه‌دارید، سپس به مدت ۱۰ ثانيه عضلات را رهاسازید. سه مرتبه در روز و هر بار ۱۰ مرتبه اين تمرين را انجام دهيد. به‌کارگیری تکنیک‌های تنفس عمیق در هنگام انجام تمرينات كگل می‌تواند مفید باشد.

مشاوره

چنانچه سوءاستفاده جنسی، تروما یا سایر مسائل عاطفی از علل ریشه‌ای مقاربت دردناك باشد، مشاوره می‌تواند مفيد باشد. زنانی كه اختلال آن‌ها ناشی از يك علت روان‌شناختی نيست نيز ممکن است به‌منظور مقابله با پيامدهای عاطفی مقاربت دردناک يا دشوار تمايل به شركت در جلسات مشاوره را داشته باشند. چنانچه مقاربت دردناك به مشكلات ارتباطی يا بین فردی منجر گردد، زوج‌ها ممکن است همراه با يكديگر در جلسات مشاوره حضور پيدا كنند.

تغییر در رفتار جنسی

درد در طول مقاربت می‌تواند به طرق زير كاهش يابد:

  • استفاده از نرم‌کننده‌های با پايه آب
  • معاشقه طولانی‌تر به‌منظور تحريك ترشح نرم‌کننده‌های طبیعی بدن
  • افزایش ارتباط بین شرکای جنسی
  • انتخاب موقعیت‌های راحت جنسی برای به حداقل رساندن درد عمیق

حفظ سلامت جنسی و باروری

برخورداری از بهداشت عمومی خوب و سلامت جنسی و انجام چکاب‌های منظم پزشکی به پيشگيری از ايجاد عفونت‌های دستگاه تناسلی و ادراری كه می‌تواند به مقاربت دردناک منجر گردد، كمك خواهد كرد.

مرده زایی یا مرگ جنین در رحم مادر؛ علت، علائم و تشخیص

تشخیص تفاوت بین مرده‌زایی یا به‌عبارتی دفع جنین مرده و واژگان دیگری که دلالت‌بر پایان ناخواسته بارداری دارند نکته‌ای است که از اهمیت فراوانی برخوردار است. با وجود این‌که مرگ جنین علت شایع سقط جنین است اما درحقیقت سقط جنین با مرده‌زایی متفاوت است. سقط جنین به پایان دوره بارداری قبل از هفته بیستم اتلاق می‌شود درحالی‌که مرده‌زایی به مرگ ناگهانی جنین بعد از هفته بیستم گفته می‌شود.

منظور از مرده‌زایی این است که نوزاد بدون هیچ نشانه‌ای از حیات بدنیا آمده و به‌طور ناخواسته موجب پایان یافتن بارداری می‌شود. در بیشتر مواردی که به مرگ جنین در داخل رحم ختم می‌شود مادر معمولا ظرف ۲ هفته نوزاد مرده را بدنیا می‌آورد. درصورتی که مادر نتواند نوزاد مرده را به‌طور طبیعی بدنیا آورد پزشکان مجبور خواهند بود به‌منظور پیشگیری از خطر خونریزی زایمان را به‌صورت القایی یا همان مصنوعی آغاز کنند.

به‌جزء زنانی که مبتلا به دیابت هستند، شانس بارداری در زنانی که جنین مرده به‌دنیا می‌آورند بسیار بالا بوده و این افراد می‌توانند در آینده بار دیگر بارداری را تجربه کنند.

از دست دادن نوزاد در نیمه دوم بارداری کاملا دردناک است. نکته حائز اهمیت این است که تقریبا نیمی از مرده‌زایی‌ها در حاملگی‌هایی که سالم به‌نظر می‌رسند اتفاق می‌افتد.  قطع ناگهانی حرکت نوزاد در شکم مادر و یا به‌عبارتی لگد نزدن جنین از علائم اولیه مرگ جنین در شکم مادر است. در چنین شرایطی متخصص زنان و زایمان با کمک روشی به نام اولتراسوند یا سونوگرافی می‌تواند مرگ جنین در داخل رحم مادر را تایید کند. از مزایای  دیگر سونوگرافی این است که با این روش می‌توان علت فوت جنین در طول بارداری را تشخیص داد. گاهی‌اوقات آزمایش خون نیز کمک شایانی به تعیین علت مرگ ناگهانی نوزاد می‌کند. بعد از زایمان، معاینه دقیق نوزاد و جفت موجب کسب اطلاعات بیشتر درخصوص این امرمی‌شود. شایان ذکر است که علت دقیق مرگ جنین در یک سوم مرده‌زایی‌ها تاکنون مشخص نشده‌است.

جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت با شماره‌های متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

علل


علت مرگ جنین در نیمی از موارد مرده‌زایی‌ها نامشخص است. عواملی که موجب مرگ جنین در رحم می‌شوند عبارتند از:

  • عیوب و ناهنجاری‌های مادرزادی با اختلال کروموزومی یا بدون اختلال کروموزومی
  • مشکلات مرتبط با بندناف: خارج شدن بندناف از واژن قبل از نوزاد موجب انسداد اکسیژن و اختلال در تنفس جنین می‌گردد. پیچیده‌شدن بند ناف به دور گردن جنین قبل از تولد نیز ممکن است موجب مرگ جنین در رحم شود.
  • مشکلات مرتبط با جفت یا جدا شدن ناگهانی جفت: در این حالت جفت خیلی زود از دیواره رحم جدا می‌شود.
  • وجود برخی از بیماری‌ها در مادر نظیر دیابت، فشار خون بالا خصوصا فشار خون ناشی از بارداری و یا مسمومیت‌های بارداری
  • محدودیت رشد داخل رحمی یا به‌عبارتی IUGR: در این حالت نرسیدن اکسیژن و مواد مغذی به جنین می‌تواند رشد جنین را تحت شعاع قرار دهد.
  • کمبود شدید تغذیه
  • عفونت در طول بارداری
  • قرار گرفتن درمعرض عوامل محیطی ازجمله آفت‌کش‌ها و مونوکسید کربن
  • سابقه شخصی یا خانوادگی بیماری‌های انعقاد خون مانند ترومبوز، ترومبوفلوبیت و یا آمبولی ریه

عوامل خطر


وجود هر یک از عواملی که در این قسمت معرفی می‌کنیم خطر مرگ جنین در شکم مادر را افزایش می‌دهد:

  • سابقه‌ی مرده‌زایی
  • مصرف سیگار
  • چاقی مفرط
  • سن زایمان کمتر از ۱۵ یا بالای ۳۵

علائم


در بیشتر موارد عدم حرکت نوزاد در شکم مادر تنها علامت مرگ جنین در رحم  است. در برخی موارد اولین علائم مرگ جنین زایمان زودرس می‌باشد. خارج شدن مایع از واژن که ناشی از پاره‌شدن کیسه آب اطراف نوزاد و همچنین گرفتگی و انقباض عضلات شکم است از نشانه‌ زایمان زودرس است.

تشخیص


هنگامی که مادر متوجه عدم حرکت جنین در شکم خود می‌شود پزشک به‌منظور اطمینان از مرگ جنین از روش‌های مختلف وارد عمل می‌شود. در چنین مواقعی روش‌هایی نظیر: گوش‌کردن به ضربان قلب جنین با کمک گوشی‌های طبی، سونوگرافی دوپلر جهت تشخیص ضربان قلب و یا تست الکترونیکی بدون استرس جهت ارزیابی سلامت جنین کمک شایانی به پزشک می‌کند. در تست الکترونیکی، مادر به پشت خوابیده و مانیتورهای الکترونیکی به شکمش متصل می‌شوند. مانیتورها ضربان قلب، حرکات و انقباضات رحم را ثبت می‌کنند.

خارج کردن جنین مرده از رحم

اغلب بعد از مرگ جنین در شکم، مادر با زایمان طبیعی جنین مرده را از بدن خارج می‌کند. هنگامی که هیچ دلیل پزشکی برای زایمان زودهنگام وجود نداشته باشد مادر می‌تواند منتظر بماند تا جنین با زایمان طبیعی خارج شود. از آن‌جایی که بسیاری از زنان احساس خوبی از حمل جنین مرده‌ در شکم خود ندارند ممکن است تقاضای زایمان القایی (مصنوعی) کنند. لازم به ذکر است که سزارین تنها درصورتی که زایمان با مشکل مواجه شده و امکان زایمان طبیعی وجود نداشته باشد انجام می‌گردد.

آزمایش‌های بعد از مرگ جنین


معاینه دقیق نوزاد و جفت برای تشخیص علت اختلال بوجود آمده در بارداری، آزمایش خون نوزاد جهت بررسی اختلالات کرموزومی یا ژنتیکی و بررسی پرونده پزشکی و شرایطی که منجربه مرگ ناگهانی جنین شده از اقدامات پزشکی است که در چنین شرایطی صورت می‌گیرد.  گاهی‌اوقات جهت تعیین علت مرگ نوزاد نیاز به کالبد شکافی است. کالبد شکافی نوعی روش تشخیص پزشکی است که از طریق جراحی و توسط پزشک آسیب شناس انجام می‌شود. در این روش برای جلوگیری از هرگونه تغییر شکل، برش‌‌هایی در بدن نوزاد صورت می‌گیرد. بعد از اتمام کالبدشکافی برش‌ها همانند سایر روش‌های جراحی بخیه می‌شوند.

پیشگیری


با توجه به پیشرفت پزشکی درخصوص درمان انواع بیماری‌ها در طول بارداری، شایان ذکر است که میزان مرده‌زایی در طول دهه گذشته بسیار کاهش یافته است. به‌عنوان مثال، بیماری‌ ارهاش (rh)، بیماری همولیتیک، که ناشی از ناسازگاری گروه خونی مادر و نوزاد است سابقا علت اصلی مرگ ناگهانی جنین در شکم مادر بود اما امروزه به شکرانه پیشرفت‌های علم این موضوع قابل پیشگیری می‌باشد. درمان بیماری‌های پرخطر دیگر ازجمله دیابت و فشارخون بالا در سال‌های اخیر پیشرفت چشمگیری داشته است. در مواقعی که مادر در معرض خطر بالایی قرار دارد مادر و نوزاد در طول بارداری تحت مراقبت ویژه قرار گرفته و درصورت لزوم حتی از اقدامات و درمان‌های نجات‌بخش استفاده خواهد شد. دربرخی موارد که جان نوزاد در خطر است زایمان زودهنگام جهت حفظ جان نوزاد ضرورت پیدا می‌کند.

راه‌های پیشگیری از مرگ جنین شامل:

  • مراجعه سریع به پزشک درصورت لکه‌بینی: لکه‌بینی در طول بارداری می‌تواند یکی از نشانه‌های سقط جنین باشد. در چنین شرایطی سزارین اورژانسی جهت نجات جان نوزاد ضرورت می‌یابد.
  • سابقه مرده‌زایی در طول بارداری‌ مادر: در چنین مواردی مادر تحت مراقبت‌های خاص قرار گرفته تا تمام اقدامات لازم جهت پیشگیری از مرگ ناگهانی جنین در رحم انجام شود.
  • یادداشت کردن تعداد حرکات جنین در نیمه دوم بارداری: درصورتی که تعداد حرکات کودک کمتر و یا قطع شود به‌منظور اطمینان از سلامت جنین ممکن است نیاز به سونوگرافی مادر و بررسی ضربان قلب نوزاد باشد. درصورت وجود هر مشکلی باید اقدامات لازم انجام شود تا از سلامت جنین اطمینان حاصل گردد.

بارداری مجدد


اکثر زنانی که نوزادهای مرده به‌دنیا می‌آورند می‌توانند دوباره بارداری و زایمان سالمی را تجربه کنند. درصورتی که مرگ جنین ناشی از عیوب مادرزادی و یا مشکلات بندناف باشد احتمال وقوع چنین اتفاقی در بارداری بعد بسیار کمتر خواهد بود. اما درصورتی که مرگ ناگهانی جنین ناشی از بیماری مزمن مادر و یا اختلالات ژنتیکی باشد خطر وقوع چنین اتفاقی در بارداری بعد بیشتر خواهد بود. به‌طور متوسط احتمال مرده‌زایی در بارداری‌ و زایمان‌های بعدی زنانی که قبلا چنین تجربه تلخی را داشتند حدودا ۳ درصد پیش‌بینی می‌شود. این بدین معناست که بیشتر حاملگی‌ها و زایمان‌های بعد از مرده‌زایی اغلب با سلامت و موفقیت توام هستند.

درصورتی که زنی بعد از زایمان ناموفق، تصمیم به بارداری مجدد داشته باشد بهتر است به پزشک مراجعه کرده و مطمئن باشد که آیا از لحاظ جسمی شرایط بارداری مجدد را دارد یا خیر. طبق توصیه برخی پزشکان، زنانی که تجربه مرگ جنین در رحم داشتند بهتر است ۶ ماه تا ۱ سال بعد اقدام به بارداری مجدد کنند. برخی مطالعات حاکی از آن است زنانی که حداقل ۱ سال بعد اقدام به بچه‌دار شدن می‌کنند در بارداری بعدی خود کمتر درمعرض خطر افسردگی و اضطراب‌ زایمان قرار می‌گیرند.

انواع ترشحات غیرطبیعی و بدبوی واژن در زنان: علت و درمان

ترشحات واژن ترکیبی از مایع و سلول‌هایی است که به طور مداوم از واژن شما بیرون ریخته می‌شود. ترشحات واژینال طبیعی به حفظ سلامتی بافت‌های واژن کمک می‌کند، حالت روان واژن را ایجاد می‌کند و از آن در برابر عفونت و تحریک پوست محافظت می‌نماید. مقدار، رنگ و غلظت ترشحات واژینال طبیعی، بسته به مرحله چرخه تولید مثل (قاعدگی) شما، از سفید و چسبنده تا شفاف و آب مانند متفاوت است.

به عنوان مثال ترشح غیر طبیعی واژن مایع دارای بو یا ظاهر غیر معمول یا ترشحی که همراه با خارش یا درد رخ می‌دهد ممکن است نشانه‌ای از یک بیماری باشد. ترشحات واژینال قهوه‌ای یا خون مانند ممکن است به ندرت نشانه‌ای از سرطان دهانه رحم باشد.

اگر دچار عفونت قارچی قبلی هستید و علائم تکراری مشابهی دارید، می‌توانید از داروهای ضد قارچ بدون نسخه استفاده کنید. اگر نشانه‌های شما بهبود نیافتند، به متخصص زنان و زایمان مراجعه کنید. با مشاهده هر گونه ترشح جدید که با قطع استفاده از محرک‌های احتمالی بهبود نمی‌یابد، از متخصص زنان و زایمان کمک بگیرید. اگر دچار درد شکمی یا تب به همراه ترشح واژینال جدید شدید، در همان روز به متخصص زنان و زایمان مراجعه نمایید. معمولا شرایطی که باعث ترشح واژن می‌شوند، در عرض چند روز به درمان پاسخ می‌دهند. واژینیت آتروفیک ممکن است چند هفته طول بکشد تا به درمان هورمونی پاسخ دهد زیرا لایه واژن نیاز به تقویت شدن دارد. گاهی اوقات، عفونت‌ها باز می‌گردند. پزشک ممکن است دوره درمان موثرتری را تجویز کند، راه‌های خود درمانی در خانه را ارائه دهد یا به شما کمک کند تا علل بالقوه عفونت را برطرف کنید. جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت تشخیص و درمان انواع ترشحات غیرطبیعی و بدبوی واژن با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

دلایل


عفونت‌های مختلف بسیاری می‌توانند باعث تغییر در مقدار، قوام، رنگ، و یا بوی ترشح واژن شوند. این موارد عبارتند از:

  • واژینوز باکتریایی وضعیتی است که در اثر عدم تعادل در رشد باکتری‌هایی اتفاق می‌افتد که به طور معمول در مهبل وجود دارند. دقیقا مشخص نیست که چرا این عدم تعادل در رشد باکتری‌ها رخ می‌دهد. این وضعیت قبلا به واژینیت گاردنرلا شناخته شده بود که یک نوع باکتری معمولا باعث ایجاد این بیماری می‌شده است.
  • تریکومونیازیس یک عفونت در اثر انگل تک سلولی شناخته شده به نام تریموموناس واژینالس می‌باشد. عفونت از طریق تماس جنسی منتقل می‌شود.
  • گونوره (STD) یک بیماری منتقله از راه جنسی است که به علت عفونت توسط باکتری شناخته شده نیزریا گونورا ایجاد می‌شود.
  • کلامیدیا یکی دیگر از عفونت‌های منتقله از راه جنسی (STD) در اثر باکتری کلامیدیا تراکوماتیس می‌باشد. اگرچه زنان آلوده می‌توانند نشانه‌ای نداشته باشند، ترشح واژن ممکن است رخ دهد.
  • عفونت قارچی (کاندیدیازیس) هنگامی رخ می‌دهد که به علت استفاده از آنتی بیوتیک یا عوامل دیگری که بر تعادل طبیعی باکتری‌ها در ناحیه واژن تأثیر می‌گذارد، رشد بیش از حد قارچ در واژن رخ دهد. گونه‌های کاندیدا نوعی از قارچ هستند که به طور معمول عامل این وضعیت می‌باشند.

اغلب علل ترشح غیر طبیعی واژن مانند عفونت قارچی، واژینوز باکتریایی یا علائم یائسگی نسبتا بی‌ضرر هستند، اما ممکن است ناراحت کننده باشند.

علل احتمالی ترشح غیر طبیعی واژن عبارتند از:

  • علل مربوط به عفونت یا التهاب
  • جلو بودن جفت
  • تامپون فراموش شده (بیش از حد مانده)
  • بیماری التهابی لگن (PID)
  • بیماری های مقاربتی
  • برخی از شیوه‌های بهداشتی، مانند استفاده از دوش و یا اسپری یا صابون معطر
  • سرطان رحم
  • بارداری
  • فیستول رکتوواژینال
  • آتروفی واژن (سندرم ادراری تناسلی یائسگی)
  • سرطان واژن
  • فیستول واژن

علائم


مقدار مشخصی از ترشحات واژن (مایعی که از دهانه واژن خارج می‌شود) به غیر از خونریزی واژینال مورد انتظار در قاعدگی طبیعی است. دیواره واژن و دهانه رحم حاوی غددی هستند که مقدار کمی مایعات تولید می‌کنند که به تمیز کردن واژن کمک می‌نماید. این مایع طبیعی معمولا رقیق و شفاف یا شیری سفید است و بوی ناخوشایندی ندارد. ترشح واژن در زمان‌های خاصی از چرخه قاعدگی (در زمان تخمک گذاری)، در هنگام شیردهی یا در طول تحریک جنسی، غلیظ‌تر است. این غلیظ شدن موقت ترشح واژن طبیعی است و به علائم و نشانه‌های عفونت واژن مربوط نمی‌باشد.

افزایش میزان ترشح واژن، بو یا غلظت غیر طبیعی مایع، یا درد، خارش یا سوزشی که با ترشح واژن همراه باشد، می‌تواند علائم یا نشانه‌هایی از عفونت و سایر اختلالات جدی‌تر باشند.

انواع


ترشح غلیظ سفید

اگر ترشح غلیظ و سفید، همراه با علائم دیگر مانند خارش، سوزش و تحریک اتفاق بیفتد، احتمالا به عفونت قارچی مربوط می‌شود. در غیر این صورت، ترشح طبیعی است.

ترشح زرد

ترشح زرد رنگ ترشح غیر طبیعی است، زیرا نشانه‌ای از عفونت باکتریایی یا عفونت منتقله از راه جنسی است.

ترشح قهوه ای

ترشحات قهوه‌ای ممکن است در اثر دوره‌های نامنظم قاعدگی ایجاد شود. اگر ترشح قهوه‌ای ظاهر شود، بیمار باید برای ارزیابی، قرار ملاقاتی با پزشک ترتیب دهد. این ترشحات می‌توانند نشانه‌ای از سرطان رحم یا دهانه رحم باشند. علاوه بر این، در طی یائسگی، یک زن نباید هیچ نوع خونریزی واژینال داشته باشد که وجود آن نیز می‌تواند نشانه سرطان رحم باشد.

ترشح سبز

داشتن ترشح سبز طبیعی نیست. این حالت نشانه عفونت باکتریایی یا عفونت منتقله از راه جنسی است. هر فردی که ترشح سبز رنگ را تجربه کند، باید به پزشک مراجعه نماید. 

تشخیص


اگر بیمار تغییری در ترشحات واژن داشته باشد، آزمایشات می‌توانند به تشخیص مشکل کمک کنند. تست‌های ممکن عبارتند از:

  • معاینه لگن: پزشک داخل مهبل و دهانه رحم (بخشی از رحم در بالای واژن) را بررسی می‌کند.
  • آزمایش pH: پزشک سطح اسید ترشحات را بررسی می‌کند.
  • پاپ اسمیر: در طول معاینه لگن، پزشک نمونه‌ای را برای بررسی تغییرات سلولی و سرطان برمی‌دارد.
  • لام مرطوب: نمونه‌ای از ترشح برای بررسی عفونت، زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود
  • کشت ترشحات: یک نمونه از واژن گرفته شده تا برای بررسی عفونت را آزمایش شود.

درمان


آنتی بیوتیک

عفونت‌ها با آنتی بیوتیک درمان می‌شوند. گاهی تنها یک دوز آنتی بیوتیک خوراکی کافی است. یکی دیگر از راه‌های درمانی این است که آنتی بیوتیک‌ها را به صورت کرم یا ژل واژینال استفاده کنید، به ویژه اگر بیمار عوارض جانبی قابل توجهی را هنگام مصرف آنتی بیوتیک خوراکی تجربه کند. کرم واژینال همچنین برای پوشش متورم و زخم واژن تسکین دهنده‌تر است.

اگر وجود واژینوز باکتریایی یا تریکومونیاز در بیمار تشخیص داده شود، پزشک ممکن است آنتی بیوتیکی به نام مترونیدازول (فلاگیل) را تجویز کند. در صورتی که پزشک بر اساس تاریخچه و معاینه فیزیکی شما، مشکوک به بیماری‌های جنسی باشد، قبل از اینکه نتایج آزمایش‌ها تشخیص او را تایید کنند، ممکن است از آنتی بیوتیک تزریقی و خوراکی در مطب استفاه نماید.

اگر بیمار دارای عفونت‌های مکرر قارچی باشد و علائم را تشخیص دهد، می‌تواند بدون نسخه از کرم ضد قارچ استفاده کند. اگر علائم او بهبود نیافتد، جهت بررسی برای تایید تشخیص و تغییر درمان باید به پزشک مراجعه کند.

هورمون درمانی

واژینیت آتروفیک ممکن است با تغییرات هورمونی، مثلا در هنگام شیردهی پس از بارداری یا در هنگام استفاده از انواع خاصی از قرص‌های ضد بارداری‌های هورمونی، ایجاد شود. در طول یا بعد از یائسگی نیز شایع‌تر است.

پس از یائسگی، استروژن درمانی می‌تواند به صورت خوراکی یا واژینال انجام شود. اعمال واژینال هورمون، بیمار را در معرض سطح هورمون‌های پایین‌تری قرار می‌دهد. برای موارد خفیف، استفاده از یک روان کننده بر پایه آب، ممکن است کافی باشد. اگر بیمار از روش‌های جلوگیری هورمونی استفاده کند، تغییر روش پیشگیری از بارداری ممکن است به بهبود علائم کمک کند.

جلوگیری از عفونت مکرر


پزشک می‌تواند به بیمار کمک کند تا بتواند هرچیزی را که منجر به ایجاد علائم او می‌شود، از قبیل استفاده از آنتی بیوتیک، استفاده از لباس زیر غیر پنبه‌ای، پوشیدن لباس‌های تنگ در حین ورزش، استفاده از محصولات معطر که باعث تحریک واژن می‌شود و استفاده از قرص‌های ضد بارداری، تعیین کند. اگر بیمار از قرص‌های ضد بارداری استفاده کند، احتمالا نیاز به قطع مصرف آن‌ها برای جلوگیری از عود مجدد نخواهد داشت. تغییر نوع یا قدرت هورمون موجود در قرص ممکن است به اندازه کافی برای جلوگیری از بازگشت علائم مفید باشد.

اگر بیمار مبتلا به دیابت باشد، کنترل میزان قند خون می‌تواند برای جلوگیری از عفونت‌های مکرر، به ویژه عفونت‌های قارچی، کمک کننده باشد.