عوارض و خطرات چاقی و اضافه وزن در بارداری

زنان چاق بیشتر در معرض سقط جنین، مسمومیت بارداری (اکلامپسی)، دیابت حاملگی و فشار خون بالا هستند. زنان دارای اضافه وزن و چاقی نسبت به زنان دارای وزن طبیعی، زایمان طولانی‌تری دارند. ممکن است تحت نظر گرفتن نوزاد حین زایمان دشوارتر باشد. به همین علت، چاقی در دوران بارداری احتمال زایمان به روش سزارین را افزایش می‌دهد. اگر زایمان سزارین مورد نیاز باشد، خطر ابتلا به عفونت، خونریزی و سایر عوارض برای زن چاق بیشتر از زنان دارای وزن طبیعی است. با وجود این خطرات، اگر چاق هستید، می‌توانید بارداری سالم داشته باشید. این امر تنها مستلزم مدیریت دقیق وزن، توجه به رژیم غذایی و ورزش، مراقبت‌های پیش از زایمان منظم برای تحت نظر گرفتن عوارض، و در نظر گرفتن ملاحظات خاص مراحل بارداری، زایمان و وضع حمل شماست.

هرچه وزن شما بیشتر باشد، احتمال ابتلای شما به عوارض بارداری بیش‌تر است. اما مواردی وجود دارد که می‌توانید قبل و در حین دوران بارداری انجام دهید تا به شما در داشتن یک کودک سالم کمک کند. کاهش وزن قبل از باردار شدن بهترین راه برای کاهش خطر ابتلا به چاقی است. حتی کاهش مقادیر کمی از وزن (۵ تا ۷% وزن کنونی شما، یا حدود ۱۰-۲۰ پوند) می‌تواند سلامت کلی شما را بهبود بخشد و راه را برای بارداری سالم‌تر هموارتر کند. اگر شما باردار هستید، متخصص زنان و زایمان در هر ویزیت قبل از زایمان وزن شما و رشد کودک را ارزیابی می‌کند. اگر شما به وزن کمتری از آنچه در دستورالعمل‌ها توصیه شده دست یابید و اگر کودک شما به خوبی رشد کرده باشد، نیازی به افزایش وزن برای رسیدن به دستورالعمل‌ها ندارید. اگر کودک شما رشد خوبی ندارد، ممکن است نیاز باشد تغییراتی در برنامه رژیم غذایی یا ورزشی شما ایجاد شود. جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

اضافه وزن مجاز در بارداری


داشتن اضافه وزن مبتنی بر شاخص توده بدنی قبل از بارداری است (که BMI نیز نامیده می‌شود). شاخص توده بدنی محاسبه شده بر اساس قد و وزن هر فرد است:

  • اگر زن باردار اضافه وزن داشته باشد، به این معنی است که شاخص توده بدنی او قبل از بارداری ۲۵ تا ۹/۲۹ بوده است. اضافه وزن به این معناست که زن دارای وزن بیش از حد است که این وزن اضافی به عضلات، استخوان، چربی و آب بدن او بستگی دارد.
  • توصیه می‌شود که زن در پایان بارداری خود به وزنی حدود ۱۵ تا ۲۵ پوند برسد یا تقریبا ۲ تا ۳ پوند در ماه در سه ماهه دوم و سوم بارداری وزن اضافه کند.
  • اگر زن چاق باشد، شاخص توده بدنی او قبل از بارداری ۳۰ یا بالاتر است. چاقی به این معنی است که زن دارای مقدار زیادی چربی بدن است. به این زنان توصیه می‌شود فقط در حدود ۱۱ تا ۲۰ پوند در دوران بارداری اضافه کنند.

عوارض چاقی و اضافه وزن برای مادر


قبل از بارداری، اگر زن دارای اضافه وزن یا چاقی باشد، احتمال دارد بیشتر از زنان با وزن سالم مشکلات باردار شدن (ناباروری نیز نامیده می‌شود) داشته باشد. چاقی می‌تواند بر نوع خاصی از درمان ناباروری که لقاح خارج از بدن (یا آی وی اف) نامیده می‌شود نیز تاثیر بگذارد.

اگر زن در دوران بارداری دارای اضافه وزن یا چاقی باشد، بیشتر احتمال دارد که به عوارض زیر دچار شود:

  • فشار خون بالا، مسمومیت بارداری و مشکلات لخته شدن خون.
  • دیابت بارداری: این بیماری نوعی دیابت است که برخی از زنان در دوران بارداری به آن مبتلا می‌شوند. دیابت هنگامی اتفاق می‌افتد که بدن مقدار زیادی قند (که گلوکز نیز نامیده می‌شود) را در خون دارد.
  • موجب عقب افتادن تقویم بارداری زن و مشکلاتی در حین وضع حمل و تولد نوزاد از جمله مشکلات بیهوشی (درد درمانی) می‌شود. همچنین ممکن است زنان مبتلا به چاقی پس از زایمان به بستری شدن طولانی‌تری نسبت به زنان با وزن سالم‌تر نیاز داشته باشند.
  • زایمان سزارین: این روش نوعی عمل جراحی است که در آن کودک از طریق برشی که پزشک در شکم و رحم مادر (بطن) ایجاد می‌کند، متولد می‌شود. اگر مادر چاق باشد در چنین عملی بیشتر در معرض عوارض مربوط به بخش c ازجمله ابتلا به عفونت یا خونریزی بیش از حد قرار دارد.
  • سقط جنین یا مرده زایی: سقط جنین زمانی است که یک کودک قبل از هفته ۲۰ام بارداری در رحم می‌‌میرد. مرده زایی هنگامی است که نوزاد پس از ۲۰ هفته بارداری در رحم مادر می‌میرد.
  • مشکل از دست دادن وزن ایجاد شده هنگام بارداری پس از زایمان

اگر زن چاق باشد احتمال بیشتری دارد که به عوارض دیگری از جمله موارد زیر مبتلا شود:

  • عفونت‌های بارداری مانند عفونت‌های دستگاه ادراری
  • اختلال خواب که آپنه انسدادی خواب نامیده می‌شود. این عارضه زمانی اتفاق می‌افتد که نفس کشیدن مادر در حالی که خواب است، متوقف می‌شود.
  • یک مشکل لخته خون خطرناک به نام ترومبوآمبولی وریدی (که VTE نیز نامیده می‌شود). این مشکل زمانی اتفاق می‌افتد که یک لخته خون می‌شکند و از طریق خون زن به اندام‌هایی مانند مغز، ریه‌ها و قلب منتقل می‌شود. این پدیده می‌تواند منجر به سکته مغزی یا حمله قلبی شود.
  • زایمان زودرس، وضع حمل طولانی‌تر و نیاز به القاء زایمان: القاء زایمان به شرایطی می‌گویند که پزشک برای آغاز شدن وضع حمل، به زن دارو می‌دهد یا کیسه آب را پاره می‌کند.
  • مشکلات شیردهی

عوارض چاقی مادر بر نوزاد


اگر مادر در دوران بارداری اضافه وزن یا چاقی داشته باشد، بیشتر احتمال دارد که نوزاد او یکی از شرایط زیر را داشته باشد:

  • زایمان زودرس: به تولدی که قبل از ۳۷ هفته کامل بارداری اتفاق می‌افتد، زایمان زودرس گویند. این زمان برای تولد نوزاد خیلی زود است و می‌تواند مشکلات سلامتی جدی برای کودک ایجاد کند.
  • نقص‌های مادرزادی، از جمله نقص لوله عصبی (تحت عنوان NTDs). NTDs از نقایص مادرزادی مغز و ستون فقرات است. یک نقص مادرزادی نوعی شرایط مربوط به سلامتی است که نوزاد در هنگام تولد به آن مبتلا است. نقایص مادرزادی، شکل یا عملکرد یک یا چند قسمت بدن را تغییر می‌دهند. این نقایص می‌توانند مشکلاتی در بهداشت عمومی، چگونگی رشد یا عملکرد بدن ایجاد کنند. ممکن است تشخیص نقص‌های مادرزادی در دوران بارداری حتی با وجود آزمایشات قبل از زایمان مانند سونوگرافی برای پزشک دشوار باشد.
  • ماکروزومی (که بزرگی جثه یا LGA نیز نامیده می‌شود). این عارضه بدان معنی است که کودک هنگام تولد بیش از ۹ پوند، ۱۵ اونس (۴،۵۰۰ گرم) وزن دارد. هنگامی که یک کودک بزرگ جثه است، می‌تواند به عوارض هنگام تولد و زایمان از جمله آسیب به نوزاد، دچار شود. همچنین شانس مادر را برای نیاز به بخش c افزایش می‌دهد.
  • ابتلا نوزاد به دیابت، بیماری قلبی و چاقی در مراحل بعدی زندگی

اقدامات و مراقبت‌های لازم برای کنترل چاقی قبل از بارداری


چکاپ کامل قبل از بارداری یک چکاپ پزشکی است که زن پیش از اقدام به بارداری دریافت می‌کند. پزشک می‌تواند در یافتن روش‌های تغذیه سالم و حفظ فعالیت جسمی برای کمک به کنترل وزن زن به او راهنمایی کند. کاهش وزن پیش از بارداری برای مادر و کودک مفید است. اگر زن به روش جراحی برای کاهش وزن فکر می‌کند باید قبل از حاملگی در مورد گزینه‌های پیش رو و مدت زمان استراحت مورد نیاز پس جراحی برای اقدام به بارداری با پزشک مشورت کند.

آزمایش‌ها و مراقبت‌ها برای کنترل چاقی در بارداری


اگر زن چاق باشد، پزشک بارداری او را دقیقا بررسی خواهد کرد. بسته به شرایط، پزشک ممکن است انجام اقدامات زیر را توصیه کند:

انجام آزمایش اولیه دیابت حاملگی

برای زنانی که به طور متوسط در معرض خطر ابتلا به دیابت بارداری قرار دارند، نوعی آزمایش غربالگری تحت عنوان تست چالش گلوکز در هفته ۲۴ تا ۲۸ بارداری انجام می‌شود. اگر زن چاق باشد، ممکن است دکتر آزمایش غربالگری را زودتر توصیه کند.

سونوگرافی جنینی

سونوگرافی جنینی معمولا بین هفته‌های ۱۸ تا ۲۰ بارداری برای ارزیابی رشد و تکامل نوزاد مورد استفاده قرار می‌گیرد. از آنجایی که امواج اولتراسوند به راحتی به بافت چربی شکم نفوذ نمی‌کنند، لذا چاقی در دوران بارداری می‌تواند در اثربخشی سونوگرافی جنین تداخل ایجاد کند. اگر آزمایش چند هفته بعد انجام شود، مانند بین ۲۰ تا ۲۲ هفته بارداری، نتایج سونوگرافی ممکن است دقیق‎تر باشد.

اکوکاردیوگرافی جنینی

پزشک ممکن است نوعی سونوگرافی جنین که تصویری دقیق از قلب نوزاد (اکوکاردیوگرافی جنین) را بین هفته‌های ۲۲ و ۲۴ حاملگی ارائه می‌دهد، توصیه کند. این آزمون برای رد یا تایید نقص مادرزادی قلبی است.

در دوران بارداری، این موارد را برای کمک به حفظ سلامت مادر و نوزاد انجام دهید.

  • در مورد چگونگی افزایش وزن در دوران بارداری با پزشک مشورت کنید. اگر زن اضافه وزن داشته باشد، او باید در طول حاملگی حدود ۱۵ تا ۲۵ پوند وزن اضافه کند. اگر چاق باشد، محدوده وزنی مورد هدف او از ۱۱ تا ۲۰ پوند است.
  • خوردن غذاهای سالم: برای کمک به زن در برنامه‌ریزی غذایی به پزشک مراجعه کنید.
  • رژیم نگیرید: بعضی از رژیم‌ها ممکن است مواد مغذی را که کودک برای رشد و تکامل به آن نیاز دارد، کاهش دهند. در دوران بارداری سعی نکنید وزن خود را ثابت نگه دارید یا وزن کم کنید.

هر روز فعالیت روزانه انجام دهید. با پزشک در مورد فعالیت‌هایی که برای زنان باردار ضرری ندارد، صحبت کنید.

علت و درمان عفونت قارچی واژن و سوزش و خارش ناشی از آن

در حالت طبیعی همیشه مقدار کمی قارچ در واژن زنان وجود دارد اما عفونت قارچی واژن زمانی رخ می‌دهد که سلول‌های قارچی در واژن تکثیر شده و مقدار آنها بیش از حد طبیعی شود. عفونت قارچی واژن یک مشکل بسیار شایع است. هرچند این مشکل می‌تواند برای شما آزاردهنده باشد اما معمولا عوارض جانبی جدی را به دنبال ندارد. علائم ناشی از عفونت قارچی واژن با برخی مشکلات دیگر مشابه است بنابراین ممکن است شما به راحتی، عفونت قارچی واژن را با مشکلات دیگر اشتباه بگیرید. بنابراین در صورت مشاهده هر گونه علائم غیرطبیعی که از دلیل آن مطمئن نیستید یا اولین بار است که تجربه می‌کنید، حتما به پزشک مراجعه کنید. همچنین اگر باردار هستید لازم است با پزشک خود تماس بگیرید. در این موارد پزشک احتمالا واژن شما را معاینه می‌کند. درمان عفونت قارچی واژن ساده است. در بسیاری از زنان عفونت قارچی به صورت مکرر عود می‌کند. اگر بیش از ۴ بار در یک سال به عفونت قارچی واژن مبتلا شدید لازم است به پزشک مراجعه کرده و موضوع را با او در میان بگذارید. در این موارد لازم است پزشک معاینات و تست‌های بیشتری را انجام دهد تا مطمئن شود عفونت مکرر واژن ناشی از بیماری زمینه‌ای دیگری مانند دیابت نیست.

زنان و دختران از هر سنی ممکن است به عفونت قارچی واژن مبتلا شوند. علائم عفونت قارچی واژن مشابه با سایر عفونت‌ها و همچنین بیماری‌های مقاربتی است. اگر شما به عفونت خطرناک‌تری مبتلا باشید، این موضوع می‌تواند مشکلات سلامتی جدی برای شما ایجاد کند. برای آن که مطمئن شوید که علائم شما ناشی از عفونت قارچی بوده و ناشی از عفونت خطرناک‌تر دیگری نیستند، تنها راه این است که به متخصص زنان و زایمان مراجعه کنید. برای درمان عفونت قاچی واژن، روش‌های درمانی مختلفی وجود دارد، از جمله استفاده از داروهای واژینال غیر تجویزی، داروهای خوراکی یا موضعی تجویزی و کپسول‌های غیر تجویزی بوریک اسید واژینال. جهت دریافت مشاوره و یا رزرو نوبت با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

علل


اغلب عفونت‌های قارچی بر اثر نوعی قارچ به نام کاندیدا آلبیکانس ایجاد می‌شوند. در اغلب موارد، باکتری به نام لاکتوباسیل اسیدوفیلوس کمک می‌کند که سایر میکروارگانیزم‌ها مانند قارچ، تحت کنترل باشند. در صورتی که هر عاملی موجب بر هم زدن تعادل بین این میکروارگانیزم‌ها شود (قارچ‌ها و باکتری‌ها)، ممکن است قارچ‌ها رشد بیش از حد داشته باشند و موجب بروز علائمی شوند. انجام هورمون درمانی و بالا رفتن میزان هورمون استروژن در دوران بارداری نیز می‌تواند موجب عفونت قارچی واژن شود.

عوامل خطر


خطر بروز عفونت قارچی بیشتر است اگر شما:

  • باردار باشید.
  • به دیابت مبتلا باشید و قند خون شما تحت کنترل نباشد.
  • از قرص‌های ضد بارداری استفاده می‌کنید که دوز استروژن بالایی دارد.
  • از اسپری‌های واژینال استفاده می‌کنید و واژن خود را شست‌وشو می‌دهید.
  • اخیراً از داروهای آستروئیدی یا آنتی‌بیوتیکی مانند آموکسی سیلین استفاده کرده‌اید.
  • به علت بیماری مانند HIV، سیستم ایمنی بدن شما ضعیف است.

علائم عفونت قارچی واژن


شایع‌ترین نشانه عفونت قارچی واژن خارش شدید در داخل و اطراف واژن است . سایر علائم و نشانه‌ها عبارتند از:

ممکن است بیماران تنها تعداد کمی از این علائم را داشته باشند. این علائم ممکن است خفیف یا شدید باشند.

تشخیص


پزشک احتمالا می‌تواند از روی شرح حال بیمار و علائمی که در حین معاینه واژن مشاهده می‌کند، علت بروز علائم را تشخیص دهد. اگر علائم بیمار مشابه با علائم معمول عفونت قارچی واژن نباشند، پزشک از ترشحات واژن را مشاهده می‌کند تا ابتلا به سایر عفونت‌های ناشی از میکروارگانیزم‌های دیگر (مانند عفونت باکتریایی) را بررسی کند. در صورتی که علائم عفونت قارچی بیمار شدید باشند و یا پس از درمان مکرراً عود می‌کنند، ممکن است پزشک روش‌های تشخیصی دیگری را به کار ببرد از جمله:

  • کشت ترشحات واژن: این تست تایید می‌کند که بیمار به عفونت قارچی مبتلا است. نمونه‌ای از ترشح واژن در محیط مناسب رشد قرار داده می‌شود. اگر طی مدت زمان کوتاهی، بیش از مقدار نرمال قارچ رشد کند، بنابراین علائم بیمار به احتمال زیاد ناشی از عفونت قارچی است.
  • آزمایش خون برای بررسی ابتلا به دیابت یا بیماری‌های دیگری که موجب می‌شوند شخص مستعد ابتلا به عفونت قارچی شود.
    هرچند طی آزمایشات روزمره پاپ اسمیر می‌توان ابتلا به عفونت قارچی واژن را تشخیص داد اما معمولا از این تست برای تشخیص عفونت واژن استفاده نمی‌شود.

درمان


اگر علائم شما خفیف باشند، پزشک در ابتدا ممکن است تصمیم بگیرد که کمی صبر کند و وضعیت شما را تحت نظر داشته باشد تا ببیند عفونت قارچی به خودی خود خوب می‌شود یا خیر.

درمان با داروی موضعی

داروهای ضدقارچ موضعی با دوز پایین به صورت غیر تجویزی نیز در دسترس هستند. این داروها مستقیما در ناحیه واژن استفاده می‌شوند و به صورت پماد یا شیاف واژینال هستند. دوره درمان با این داروها به شدت عفونت واژن بستگی دارد و ممکن است ۱ روزه یا سه روزه باشد. عفونت‌های مکرر ممکن است به درمان طولانی‌تری نیاز داشته باشند. این داروهای موضعی، علائمی مانند خارش و سوزش واژن را برطرف کرده و در ۹۰ درصد موارد عفونت را از بین می‌برند. برخی از داروهای ضدقارچ غیر تجویزی عبارتند از:

  • کلوتریمازول
  • میکونازول
  • ترکونازول

داروهای تجویزی خوراکی

ممکن است برای از بین بردن عفونت قارچی مکرر یا عفونت‌هایی که با پماد موضعی درمان نمی‌شوند، از داروهای خوراکی که به صورت قرص یا کپسول هستند استفاده شود. معمولا اولین انتخاب پزشکان برای داروی ضدقارچ، فلوکونازول است. همچنین ممکن است در زنانی که دچار عفونت قارچی مکرر می‌شوند، پس از اتمام دوره درمان عفونت قارچی، داروی فلوکونازول به صورت هفتگی یا ماهیانه مصرف شود تا از بازگشت عفونت جلوگیری شود. البته این کار در صورتی انجام می‌شود که با انجام تست کشت قارچ، ابتلا به عفونت قارچی مکرر تشخیص داده شده باشد.

درمان عفونت قارچی واژن در دوران بارداری


ابتلا به عفونت قارچی واژن در دوران بارداری امری شایع است. زنان بارداری که علائم عفونت قارچی واژن را در خود مشاهده می‌کنند لازم است که به متخصص زنان مراجعه کنند. متخصص زنان و زایمان می‌تواند روش‌های درمانی برای شما تجویز کند که به کار بردن آنها در دوران بارداری مانعی ندارد و ایمن است. استفاده از داروهای ضدقارچ خوراکی در برخی مراحل بارداری توصیه نمی‌شود و معمولا برای درمان عفونت قارچی در زنان باردار از پمادهای موضعی استفاده می‌شود.

پیشگیری


زنان می‌توانند برای کاهش خطر ابتلا به عفونت قارچی و خارش و سوزش واژن، اقداماتی انجام دهند:

  • از مواد شوینده‌ی داخل واژن استفاده نکنید. شستن فضای داخل واژن موجب می‌شود که باکتری‌های مفیدی که از فضای واژن محافظت می‌کنند از بین بروند.
  • از مواد بهداشتی معطر استفاده نکنید مانند شامپو بدن، اسپری، پد و تامپون. این موارد می‌توانند تعادل طبیعی بین میکروارگانیزم‌های داخل واژن را از بین ببرند.
  • پی، نوار بهداشتی یا تامپون خود را مرتبا عوض کنید.
  • لباس زیر، جوراب شلواری، شلوارلی یا ساپورت تنگ نپوشید. این لباس‌ها موجب افزایش دما و رطوبت در ناحیه واژن می‌شوند.
  • لباس زیر از جنس نخی بپوشید. لباس‌های نخی به خشک ماندن فضای اطراف واژن کمک می‌کنند و گرما و رطوبت را در خود نگه نمی‌دارند.
  • لباس شنا یا لباس‌های تمرین که خیس شده‌اند را تا جایی که می‌توانید سریعا عوض کنید.
  • بعد از رفتن به دستشویی همیشه دستمال را از قسمت جلو به سمت عقب بکشید تا از انتقال دادن قارچ یا باکتری‌ها از مقعد به سمت واژن و مجرای ادرار جلوگیری کنید.
  • از رفتن در وان آب بسیار گرم خودداری کنید.
  • لباس شنای خیس را بلافاصله عوض کنید. پوشیدن لباس خیس برای چندین ساعت موجب می‌شود که ناحیه الت تناسلی گرم و مرطوب شود.
  • اگر به دیابت مبتلا هستید، حتما قند خون خود را تحت کنترل داشته باشید.

زمانی که علائم عفونت قارچی را دارید از مقاربت جنسی خودداری کنید تا عفونت را به دیگران انتقال ندهید.

مزایا و عوارض هیسترکتومی (برداشتن و خارج کردن رحم)

هیسترکتومی عمل خارج‌ کردن رحم از تخمدان، لوله‌های فالوپ و واژن فوقانی و همچنین از رگ‌های خونی و بافت همبند است که از آن پشتیبانی می‌کنند. در هیسترکتومی جزئی فقط رحم برداشته می‌شود و گردنه رحم دست‌ نخورده باقی می‌ماند اما در هیسترکتومی کلی هم رحم و هم گردنه رحم درآورده می‌شوند. هنگام انجام عمل هیسترکتومی کلی جراح شما همچنین ممکن است تخمدان‌ها و لوله‌های فالوپ را نیز بردارد.

جراحی هیسترکتومی برای از بین بردن درد و ناراحتی‌های مختلف ناشی از بیماری‌ها انجام می‌شود. هیسترکتومی به‌ عنوان اولین و تنها راه‌ حل برای درمان زنان با مشکلات خاص شناخته‌ شده است. با این حال امروزه ممکن است گزینه‌های دیگری نیز وجود داشته باشد. از آنجایی که هیسترکتومی جراحی سنگین و نتیجه‌اش دائمی است و هر زن دارای سابقه پزشکی متفاوتی است، مشورت با متخصص زنان و زایمان درباره‌ی مزایا و معایب هیسترکتومی در موارد خاص اهمیت دارد. جهت دریافت مشاوره و یا رزرو نوبت با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

انواع


در حال حاضر انواع روش‌های جراحی هیسترکتومی وجود دارد. روش جراحی ایده آل برای هر زن بستگی به وضعیت پزشکی خاص او دارد.

  • هیسترکتومی واژن روش جراحی خارج کردن رحم از طریق واژن است.
  • هیسترکتومی شکمی روش جراحی است که از طریق برش روی شکم بیمار رحم را خارج می‌کنند.
  • هیسترکتومی لاپاراسکوپی که رحم توسط چندین برش کوچک روی شکم برداشته می‌شود.

کاربردهای هیسترکتومی


هیسترکتومی درمان بسیاری از مشکلات ژنیکولوژی زنان است از جمله:

مشکل فیبروید رحم

بسیاری از هیسترکتومی ها برای درمان دائمی فیبروم رحم انجام می‌شود. فیبروم رحم تومورهای خوش‌خیم در رحم هستند و می‌توانند باعث خونریزی مداوم، کم‌ خونی، درد لگن، درد در هنگام مقاربت و فشار مثانه شوند. اگر بیمار فیبروم بزرگ داشته باشد ممکن است به هیسترکتومی شکمی نیاز داشته باشد.

آندومتریوز

اندومتریوز هنگامی رخ می‌دهد که بافت رحم بیمار (اندومتریوم) شامل تخمدان، لوله‌های فالوپ و سایر اندام‌ها خارج از رحم رشد می‌کند.
اکثر زنان مبتلابه آندومتریوز نیاز به هیسترکتومی شکمی دارند اما گاهی انجام هیسترکتومی واژن نیز مؤثر است.

سرطان رحم

اگر خانم مبتلابه سرطان رحم، گردنه رحم، اندومتریوز یا تخمدان باشد احتمالاً پزشک هیسترکتومی را برای درمان توصیه می‌کند. در اغلب موارد هیسترکتومی شکمی در طی درمان سرطان تخمدان انجام می‌شود اما گاهی هیسترکتومی واژن ممکن است برای زنان مبتلا به سرطان دهانه رحم یا سرطان آندومتر مناسب‌تر باشد.

افتادگی رحم

هنگامی که بافت‌ها و رباط‌های حمایت‌ شده از لگن کشیده یا ضعیف می‌شوند رحم به سمت واژن افتادگی پیدا می‌کند و باعث ایجاد بی‌اختیاری ادرار، فشار لگن یا مشکل دفع می‌شود. برداشتن رحم با هیسترکتومی و آرام‌سازی لگن ممکن است این علائم را از بین ببرد.

خونریزی غیرطبیعی واژن

هنگامی که دارو یا روش جراحی کم‌تر تهاجمی، قاعدگی نامنظم را کنترل نمی‌کند و قاعدگی شدید و بسیار طولانی است جراحی هیسترکتومی می‌تواند مشکل را حل کند.

لگن درد مزمن

اگر زن دارای لگن درد مزمن ناشی از مشکل رحم باشد، عمل برداشتن رحم ممکن است به درمان کمک کند اما در این مورد هیسترکتومی تنها به‌عنوان آخرین راه‌ حل استفاده می‌شود. درد مزمن لگن می‌تواند علل متعددی داشته باشد بنابراین تشخیص دقیق علت قبل از جراحی هیسترکتومی برای درمان مناسب ضروری است.

اقدامات قبل از عمل هیسترکتومی


به یاد داشته باشید که به‌عنوان یک قاعده کلی قبل از هر نوع هیسترکتومی زنان باید آزمایشات زیر را برای انتخاب روش مطلوب عمل برداشتن رحم داشته باشند:

  • آزمایش کامل لگن از جمله معاینه تخمدان‌ها و رحم
  • پاپ اسمیر
  • اولتراسوند لگن نیز ممکن است بسته به آن‌چه پزشک در معاینه پیدا می‌کند لازم باشد.
  • تصمیم در مورد این‌ که آیا تخمدان‌ها در زمان هیسترکتومی برداشته شوند یا خیر.
  • شمارش کامل خون و در صورت وجود کم‌خونی تلاش برای درمان

در زن مبتلا به لگن درد یا خونریزی یک دوره درمان با دارو قبل از انجام هیسترکتومی در نظر گرفته می‌شود.

روش درمان



بیمار ممکن است بیهوشی عمومی داشته باشد بنابراین او برای عمل جراحی بیدار نخواهد بود. در مواردی بیمار ممکن است بی‌حسی نخاعی (بی‌حسی موضعی) را با داروهایی که موجب خواب‌آلودگی او می‌شوند انتخاب کند یا در طول جراحی عمل برداشتن رحم، هوشیار باشد. بیمار به پشت در موقعیتی شبیه به آزمایش پاپ اسمیر دراز می‌کشد. بیمار ممکن است یک کاتتر ادراری برای خالی کردن مثانه خود داشته باشد. قبل از جراحی خارج کردن رحم محل جراحی برداشتن رحم را با استریل تمیز می‌شود. برای انجام هیسترکتومی:

  • جراح در داخل واژن بیمار برش ایجاد می‌کند تا وارد رحم شود.
  • با استفاده از ابزارهای بلند جراح رگ‌های خونی رحم را خم می‌کند و رحم بیمار را از بافت همبند، تخمدان‌ها و لوله‌های فالوپی جدا می‌کند.
  • رحم بیمار از طریق واژن برداشته می‌شود و بخیه‌های قابل جذب برای کنترل خونریزی داخل لگن استفاده می‌شوند.

جراح ممکن است به‌ جز در موارد مشکوک سرطان رحم، رحم بزرگ‌ شده را به قطعات کوچک‌تر برش دهد و آن را خارج کند. اندومتریوز حاد یا بافت اسکار (چسبندگی لگن) ممکن است جراح را مجبور کند که در حین عمل جراحی خارج کردن، رحم را به روش هیسترکتومی شکمی تغییر دهد.

بهبودی


پس از جراحی خارج کردن رحم، بیمار در اتاق ریکاوری برای چند ساعت می‌ماند و بستری در بیمارستان نیز احتمالاً از یک تا دو روز طولانی‌تر خواهد بود. بیمار داروهایی را برای جلوگیری از درد و عفونت مصرف خواهد کرد. گروه مراقبت‌های بهداشتی او را تشویق می‌کند تا به‌ محض این‌که بتواند بلند شود و حرکت کند. داشتن ترشحات خونی از واژن برای چند روز تا چند هفته پس از هیسترکتومی طبیعی است ، بنابراین بیمار بایستی از پدهای بهداشتی استفاده کند. دوره‌ی بهبودی پس از عمل هیسترکتومی واژن از هیسترکتومی شکمی کوتاه‌تر است و درد کمتری نیز دارد. بازیابی کامل ممکن است سه تا چهار هفته طول بکشد. حتی اگر زن احساس کند که کاملاً بهبود یافته و به حالت عادی بازگشته هرگز نیاید اجسام سنگین بیش از ۹ کیلوگرم بلند کند و تا شش هفته پس از عمل جراحی مقاربت واژن نداشته باشد. اگر دچار درد شدید یا تهوع، استفراغ و خونریزی شدیدتر از دوره قاعدگی است نیز باید به پزشک مراجعه کند.

نتایج

پس از هیسترکتومی بیمار دیگر دوره قاعدگی نخواهد داشت و قادر به باردار شدن نخواهد بود. اگر تخمدان او نیز برداشته شود سریعاً بعد از عمل برداشتن رحم دچار یائسگی  می‌شود که به آن یائسگی ناشی از جراحی می‌گویند. اگر بیمار پس از هیسترکتومی دچار یائسگی ناشی از جراحی شود باید داروهای جایگزین هورمونی مصرف کند. ممکن است علائمی مانند خشکی واژن، گرگرفتگی و تعریق شبانه نیز ظاهر شود. اگر بیمار نیاز به درمان داشته باشد پزشک می‌تواند داروهای درمان این علائم را برایش تجویز کند. اگر تخمدان‌ها در طول عمل جراحی برداشته نشوند و او قبل از عمل جراحی خارج کردن رحم، هنوز قاعده می‌شده است تخمدان‌های او به تولید هورمون‌ها و تخمک‌گذاری ادامه می‌دهند تا زمانی که فرد یائسه شود.

عوارض هیسترکتومی


اگرچه هیسترکتومی به‌ طور کلی روشی ایمن است اما هر جراحی دارای خطراتی است. عوارض خارج کردن رحم عبارت‌اند از:

  • خونریزی شدید
  • ایجاد لخته‌های خونی در پاها یا ریه‌ها
  • عفونت
  • آسیب به اندام‌های اطراف
  • واکنش نامطلوب به بیهوشی

عوارض خارج کردن رحم در زنان چاق یا با فشارخون بالا نیز وجود دارد. در حین هیسترکتومی واژن خطر آسیب به سایر اندام‌های لگن و شکم از جمله مثانه و روده وجود دارد.

بارداری (حاملگی) پرخطر؛ علت ها و مراقبت ها

هیچ بارداری‌‌ بدون خطر نیست، اما در بارداری‌های‌ پرخطر احتمال آسیب دیدن مادر و نوزاد در حال رشد بیشتر است. چنانچه مادر بیش از ۳۵ سال داشته باشد یا به عارضه‌هایی خاص مبتلا باشد، حاملگی خود به خود پرخطر محسوب می‌شود. غربالگری قبل از باردرای و مراقبت در طول بارداری بهترین روش برای اطمینان از پرخطر نبودن بارداری است. مادرانی که هشدار پرخطر بودن حاملگی به ایشان داده شده است، باید مراقبت‌های ویژه‌ای را برای جلوگیری از بروز عوارض حین زایمان و اطمینان از سلامت خود و نوزاد به عمل آورند.

غربالگری و معاینه قبل از بارداری توسط متخصص زنان و زایمان برای مادران مبتلا به بیماری‌ها و ناراحتی‌های مختلف بسیار مهم است. متخصص زنان و زایمان خطراتی را که در اثر ابتلا به این بیماری‌ها برای مادر و نوزاد مطرح است، توضیح می‌دهد. چنانچه غربالگری پیش از زایمان انجام نشده باشد، متخصص زنان و زایمان اقدامات لازم را به محض اطلاع از پرخطر بودن حاملگی شروع می‌کند. اگر حاملگیتان پرخطر تشخیص داده شده است، راهکارهایی برای افزایش سلامتی و راحتی خود و نوزادتان در دوران بارداری و جلوگیری از بروز عوارض مختلف وجود دارد. بانوان مواجه با بارداری پرخطر باید بیش از معمول غربالگری پیش از زایمان را انجام دهند و تحت نظارت دقیق‌تری باشند. همچنین سونوگرافی‌های بیشتری باید انجام شود تا متخصص از سلامت جنین در حال رشد مطمئن شود. اگر متخصص زنان و زایمان تصور کند که سلامتی مادر و نوزاد در خطر است، نوزاد زودتر از موعد به دنیا آورده می‌شود. جهت دریافت مشاوره و یا رزرو نوبت با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

عوامل خطر


منظور از بارداری پرخطر این است که احتمال بروز عوارض در دوران بارداری بالاتر از حد معمول است.

بارداری به روش لقاح مصنوعی (IVF)

بانوانی که به روش آی وی اف (لقاح مصنوعی) باردار می‌شوند، در معرض خطراتی مانند زایمان زودرس، وزن کم نوزاد هنگام تولد، دوقلوزایی، فشار خون بالا و دیابت قرار دارند.

سابقه سقط جنین یا زایمان زودرس

اگر مادر سابقه سقط جنین داشته باشد، این امر احتمال سقط جنین‌های بعدی را افزایش می‌دهد. مادر باید در تمام دوران بارداری استراحت مطلق داشته باشد و مرتب به متخصص زنان و زایمان مراجعه کند. زایمان زودرس نخستین دلیل مرگ یا آسیب‌ دیدن نوزاد است. نوزادی که زودتر از موعد متولد می‌شود، در خطر ابتلا به عوارض گوناگون قرار دارد. گاهی اوقات می‌توان مانع از زایمان زودرس شد، اما بقیه دوران حاملگی همچنان پرخطر خواهد بود.

سابقه وزن کم نوزاد هنگام تولد

اگر در بارداری‌های پیشین نوزاد با وزن پایین به دنیا آمده باشد، بارداری‌های بعدی پرخطر محسوب می‌شود و متخصص بر تغذیه مادر نظارت دارد تا نوزادی سالم‌تر و سنگین‌تر متولد شود.

سن

هر چه سن مادر بالاتر باشد، احتمال پرخطر بودن بارداری نیز بیشتر است. بالا رفتن سن تخمک‌ها و رحم احتمال بروز عوارض بارداری را افزایش می‌دهد.

بارداری چندقلو

بارداری‌های چندقلویی مصداقی از حاملگی پرخطر به شمار می‌آید. پزشک باید بر پیشرفت دو یا چند جنین نظارت داشته باشد و از مادر نیز مراقبت کند.

بیماری قلبی

بیماران مبتلا به ناراحتی‌های قلبی به سرعت در دسته حاملگی‌های پرخطر قرار می‌گیرند. افزایش فشار و گردش خون ناشی از بارداری به قلب فشار می‌آورد و اگر مادر مراقبت‌های ویژه دریافت نکند، احتمال بروز عوارض بالا  و دوران حاملگی پرخطر خواهد بود.

فشار خون بالا

فشار خون بالا به دلیل عوارضی که برای بدن مادر و جنین دارد، علامت هشدار بارداری پرخطر است. فشار خون در دوران بارداری به دلیل افزایش حجم خون اندکی بالا می‌رود. چنانچه مادر از قبل فشار خون بالا داشته باشد، پزشک باید داروهای مصرفی را در صورت لزوم تغییر دهد.

مشکلات کلیوی

کلیه‌ها وظیفه تصفیه مایعات موجود در بدن و دفع مواد زائد را به عهده دارند. ورم در دوران بارداری عادی است، اما اگر کلیه از کار بیفتد، مشکلاتی مانند احتباس مایع شدید و مسمومیت بارداری به وجود می‌آید.

بیماری‌های خودایمنی

بیماری‌های خودایمنی بر سیستم ایمنی بدن اثر می‌گذارد و حتی سلامت جنین را نیز به خطر می‌اندازد. بنابراین ابتلا به این بیماری‌ها موجب حاملگی پرخطر می‌شود.

بیماری‌های مقاربتی

بسیاری از بیماری‌های مقاربتی از راه خون جنین یا هنگام زایمان طبیعی از مادر به نوزاد منتقل می‌شود. برای مثال ویروس نقص ایمنی انسان (HIV) از راه انتقال خون مادر به نوزاد سرایت می‌یابد. همچنین اگر زایمان به صورت طبیعی انجام شود، تبخال تناسلی عود می‌کند و نوزاد را نیز مبتلا به عفونت می‌کند.

دیابت

دیابت بارداری بیشتر برای مادر خطرناک است تا نوزاد. وزن نوزاد ممکن است بیشتر یا کمتر از وزن معمول باشد، اما این مادر است که باید میزان قند (گلوکز) خون را در دوران بارداری در حد مجاز نگه دارد، در غیر این صورت مشکلاتی مانند افزایش خطر نابینایی و دیگر عوارض دیابت برای مادر پیش می‌آید.

سرطان

مشکل است بتوان عوارض ناشی از سرطان و مصرف داروهای مخصوص درمان سرطان را در دوران بارداری کنترل کرد.

مراقبت‌ها و آزمایشات لازم در دوران بارداری پرخطر


بانوانی که بارداریشان پرخطر تشخیص داده می‌شود، باید تحت نظارت دقیق‌تر باشند، یعنی این که بیشتر به متخصص مراجعه کنند، برای اطمینان از سلامتی آزمایش‌های مختلفی را مانند آزمایش خون و آمینوسنتز در دوران بارداری انجام دهند، سونوگرافی دوره‌ای و نظارت بر رشد جنین را فراموش نکنند. فشار خون مادر نیز باید مرتب کنترل شود، ادرار مادر نیز باید برای بررسی وجود پروتئین، یکی از نشانه‌های مسمومیت حاملگی و عفونت مجاری ادرار آزمایش شود. این آزمایش‌ها با هدف ردیابی عارضه اولیه، بررسی عوارض، اطمینان از رشد مناسب جنین و تصمیم‌گیری درباره این موضوع انجام شود که آیا لازم است القاء زایمان برای زودتر به دنیا آوردن نوزاد انجام شود یا خیر. پزشک داروهای لازم را برای درمان دیابت، آسم یا فشار خون بالا تجویز می‌کند. رعایت توصیه‌های زیر به مادر کمک می‌کند تا سلامت خود و فرزندش را حتی‌الامکان تضمین کند:

  •  در تمام نوبت‌های تعیین شده به پزشک مراجعه کنید و هیچ نوبتی را فراموش نکنید تا مشکلات جدید به موقع تشخیص داده شود.
  •  رژیم غذایی سالمی را رعایت کنید که شامل پروتئین، شیر و لبنیات، میوه و سبزیجات باشد. پزشک راهنمایی‌های لازم را درباره تغییرات ضروری ارائه می‌دهد.
  •  مکمل آهن، ویتامین‌ها و داروهای تجویز شده توسط پزشک را مصرف کنید. هیچ دارو یا ویتامینی را خودسرانه و بدون نسخه پزشک مصرف نکنید.
  •  هر روز فولیک اسید مصرف کنید. فولیک اسید نوعی ویتامین B است. مصرف فولیک اسید قبل از بارداری و در طول آن احتمال تولد نوزاد دچار نقص لوله عصبی یا دیگر نقص‌های مادرزادی را کاهش می‌دهد.
  •  توصیه‌های پزشک درباره شیوه و میزان فعالیت را جدی بگیرید. در صورت لزوم پزشک دستور استراحت مطلق می‌دهد.
  •  سیگار را ترک کنید.
  •  از افراد مبتلا به سرماخوردگی و عفونت‌های دیگر دوری کنید.
  •  تکان خوردن جنین و شدت و میزان حرکت‌ها را هر روز یادداشت کنید.

کورتاژ تشخیصی یا نمونه برداری رحم؛ کاربردها و عوارض

اتساع و کورتاژ جراحی ساده‌ای است که شامل باز کردن سرویکس است. سرویکس، ورودی رحم محسوب می‌شود. پزشک پس از باز کردن سرویکس شما با وسیله‎ای که شبیه قاشق است و کورت نام دارد، بافت موجود در داخل رحم را خارج می‌کنند. معمولا عمل کورتاژ در بیمارستان و توسط متخصص زنان و زایمان انجام می‌شود. ممکن است عمل کورتاژ در کنار روشی که هیستروسکوپی نامیده می‌شود، انجام شود. در این روش، پزشک برای تشخیص، اقدام به وارد کردن دستگاه به درون رحم می‌کند تا بتواند داخل آن را مشاهده کند.

کورتاژ یک روش ساده و ایمن برای خارج کردن بافت موجود در رحم است. متخصص زنان و زایمان از کورتاژ برای تشخیص و درمان برخی از بیماری‌های رحمی، سقط جنین، یا تمیز کردن رحم پس از سقط جنین استفاده می‌کند. کورتاژ نیز مانند سایر روش‌ها، با مزایا و خطراتی همراه است. متخصص زنان و زایمان درباره مزایا و خطرات کورتاژ اطلاعاتی را در اختیار شما قرار می‌دهد تا بتوانید تصمیمی آگاهانه بگیرید. جهت مشاوره و یا رزرو نوبت با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

کاربردهای کورتاژ تشخیصی


دلایل زیادی برای استفاده از کورتاژ وجود دارد. شایع‌ترین موارد عبارتند از:

  • تشخیص علت خونریزی شدید پریود یا خونریزی بعد از پریود
  • جراحی و خارج کردن تومورهای غیرسرطانی یا فیبروم
  • خارج کردن و بررسی تومورهای سرطانی
  • خارج کردن بافت آلوده که معمولاً توسط بیماری مقاربتی که بیماری التهاب لگن نام دارد ایجاد می‌شود.
  • خارج کردن بافت‌های باقی مانده ناشی از زایمان یا سقط جنین
  • انجام سقط عمدی
  • خارج کردن دستگاه‌های آی‌یودی، که وسیله‌ای برای پیشگیری از بارداری است.
  • تشخیص مشکلاتی که باعث درد لگن می‌شوند.
  • تشخیص ظاهر غیرطبیعی و بزرگ شدن رحم.

کورتاژ تشخیصی برای چه کسانی نباید استفاده شود؟


در برخی از زنان نباید از کورتاژ استفاده کرد. پزشک باید قبل از انجام کورتاژ با آنها مشورت کند. برخی از این عوامل عبارتند از:

  • زنده بودن جنین
  • مشهود نبودن ورودی سرویکس به علت برخی از هنجاری‌ها یا انسداد سرویکس
  • آرتروز شدید مفصل ران، که بیمار نمی‌تواند در طول عمل پاهایش را باز کند.
  • بیمار برای جراحی بیمار باشد.
  • عفونت لگن، زیرا عفونت می‌توانند در هنگام انجام عمل جراحی از واژن و سرویکس به رحم منتقل شود. بافت آلوده به راحتی آسیب می‌بیند، بنابراین اگر وجود عفونت تایید شده باشد باید از انجام کورتاژ خودداری کرد.
  • اختلالات خونی که باعث خونریزی شدید بعد از عمل می‌شود.
  • برخی از بیماری‌ها که بیهوشی عمومی یا سایر اشکال بیهوشی ،خطرناک است.
  • دیابت یا فشارخون کنترل نشده

آمادگی


پزشک برگه‌ای را در اختیار بیمار قرار می‌دهد که حاوی نکات لازم در خصوص آمادگی برای کورتاژ است. باید این دستور را به دقت انجام داد. برخی از مواردی که باید بیمار رعایت کند عبارتند از:

روز قبل از جراحی از خوردن یا نوشیدن اجتناب کند. باید برای انجام عمل، از سلامت کافی برخوردار باشد. یک روز قبل از عمل به پزشک مراجعه کند تا برای شروع فرایند باز شدن سرویکس از ژل مخصوص استفاده کند. بیمار باید یک تا دو روز استراحت کند و پس از عمل باید کسی او را تا منزل همراهی کند. اگر بیمار برای انجام کورتاژ استرس داشته باشد می‌تواند دوباره مصرف آرام‌بخش در حین عمل با پزشک خود مشورت کند. بنابراین پزشک می‌تواند مصرف قرص آرام‌بخش یا تزریق وریدی دارو را تجویز نماید. بیمار در هنگام عمل به خواب فرو می‌رود و تقریباً پس از دریافت ماده بیهوشی، چیزی را به خاطر نمی‌آورد.

فرایند انجام


پس از آن که بیمار وارد بیمارستان می‌شود، پرستار یا تکنسین اتاق عمل از او می‌خواهد لباس‌هایش را با لباس بیمارستان عوض کند. اگر قرار است بیمار به طور کامل بیهوش شود یا داروی وریدی دریافت کند، پرستار یک کانتر پلاستیکی کوچک را وارد رگ می‌کند. در طول عمل به طور مرتب تعداد تنفس، فشار خون، و ضربان قلب بیمار چک می‌شود. پس از آن که پزشک برای عمل آماده شد از بیمار خواسته می‌شود روی تخت معاینه دراز بکشد، مانند هنگاهی که قصد انجام تست پاپ اسمیر را دارد. پس از آماده شدن بیمار، یکی از پرستارها به پزشک کمک می‌کند و پرستار دیگر علائم حیاتی بیمار را کنترل می‌کند و به پزشک گزارش می‌دهد. عمل به شرح زیر انجام می‌شود:
پزشک برای مشاهده سرویکس، دستگاهی که اسپکولوم نام دارد را وارد واژن کرده و دیواره‌های واژن را باز می‌کند. پزشک با وارد کردن تعدادی میله به درون ورودی سرویکس به باز شدن سرویکس کمک می‌کند. ضخامت هر یک از این میله‌ها اندکی بیشتر از میله دیگر است. پس از باز کردن سرویکس، پزشک یک ابزار قاشق مانند را که کورت نام دارد را وارد می‌کند و آن را به اطراف رحم می‌کشد. اگر کورت نتواند همه بافت‌ها را جدا کند پزشک از دستگاه ساکشن استفاده می‌کند. در صورتی که بیمار به صورت موضعی بیهوش شده باشد، احتمالاً برخی از حرکات دستگاه را احساس خواهد کرد. پزشک پس از خارج کردن بافت‌های مورد نظر از رحم بیمار به خارج کردن دستگاه‌ها می‌پردازد. سپس بافت‌های خارج شده از رحم را برای آنالیز به آزمایشگاه ارسال می‌کند. گاهی اوقات پزشک در کنار کورتاژ از سایر روش‌ها مانند هیستروسکوپی استفاده می‌کند. در حین انجام هیستروسکوپی، پزشک دستگاهی که در قسمت نوک آن دوربین نصب شده است را از طریق سرویکس وارد واژن می‌کند تا بتواند رحم و ضمائم را مشاهده کند. سپس تصاویر ارسال شده به مانیتور را چک می‌کند و هر گونه ناهنجاری و پولیپ را برطرف می‌کند و نمونه بافت مورد نیاز را جمع‌آوری می‌کند. پزشک در هنگام انجام هیستروسکوپی، پولیپ‌های رحم و تومورهای فیبرومی را خارج می‌کند.

بهبودی


معمولا یک یا دو روز پس از عمل، احساس خستگی و گرفتگی خفیف طبیعی است. بیمار چند ساعت در بیمارستان بستری خواهد شد. او نمی‌تواند فورا پس از عمل رانندگی کند بنابراین باید حتما همراه داشته باشد. معمولا خونریزی خفیف پس از کورتاژ طبیعی است و احتمالاً بیمار باید از پد بهداشتی استفاده کند. بیمار نباید از تامپون استفاده کند زیرا باعث عفونت می‌شود. ممکن است گرفتگی و درد تا چند روز ادامه داشته باشد، بنابراین پزشک مصرف برخی مسکن‌ها را برای کاهش درد تجویز خواهد کرد. بیمار باید هر چه زودتر شروع به راه رفتن کند. این امر باعث تقویت عضلات می‌شود و از ایجاد لخته‌های خونی در پا جلوگیری می‌کند. بیمار باید بتواند ظرف مدت یک یا دو روز پس از عمل اکثر کارهای روزمره‌اش را انجام دهد. پزشک به بیمار توصیه می‌کند حداقل تا سه روز از دوش گرفتن، حمام رفتن، یا داشتن فعالیت جنسی خودداری کند. بیمار می‌تواند رژیم غذایی طبیعی داشته باشد اما اگر حالت تهوع داشته باشد باید غذاهای کم چرب مانند مرغ کباب شده، برنج ساده، ماست، و نان مصرف کند و در صورتی که پزشک اجازه دهد مقدار زیادی آب بنوشد. اگر پزشک تومورهای سرطانی یا بافت‌های دیگری را از بدن خارج کرده باشد، باید بیمار گزارشی از نتایج آزمایشگاه را در اختیار پزشک قرار دهد. اگر نتایج به‌دست آمده غیرسرطانی بودن تومورها را تایید کرد، نیازی به مراجعات بعدی نیست اما اگر نتایج آزمایشگاه سرطانی بودن سلول‌ها را تایید کرد، به احتمال زیاد پزشک برای انجام مراحل بعدی، بیمار را به متخصص ارجاع خواهد داد.

موارد پرخطر


کورتاژ یک روش درمانی کم خطر است زیرا تهاجم کمی دارد. با این حال هر یک از روش‌های جراحی با خطراتی روبه‌رو هستند. برخی از این موارد عبارتند از:

  • مشکلات قلبی و ریوی ناشی از بیهوشی، که نادر هستند.
  • عفونت
  • لخته شدن خون به علت عدم تحرک، اما اگر بیمار از دستورات پزشک پیروی کند و هر چه زودتر شروع به راه رفتن کند این مورد رخ نمی‌دهد.
  • آسیب دیدن سرویکس یا رحم

افزایش شانس بارداری و باروری زنان و مردان


هرچه اطلاعات زن و شوهر درباره باروری بیشتر باشد، سعی می‌کنند وضعیت سلامت خود را بهبود بخشند، بارداری سریع‌تر حاصل شود و فرزند سالم‌تری داشته باشند. مبنای بارداری این است که اسپرم به تخمک برسد و تخمک را بارور کند. اسپرم درون واژن قرار می‌گیرد و برای آنکه به تخمک برسد باید از رحم و لوله‌های فالوپ عبور کند. برای آنکه بارداری رخ دهد باید مصرف قرص‌های پیشگیری از بارداری قطع شود، زن اطلاعاتی را درباره تخمک‌گذاری به دست بیاورد و علائم و نشانه‌های تخمک گذاری را بشناسد. اگر زن و مرد در طول تخمک گذاری، رابطه جنسی منظم داشته باشند و اسپرم کیفیت خوبی داشته باشد احتمال باروری افزایش می‌یابد.

اگر چه برخی از زنان به سرعت و به راحتی باردار می‌شوند، این فرآیند در عده‌ای دیگر به آهستگی صورت می‌گیرد که به لحاظ عاطفی بسیار دردناک است. زن و مرد تصمیم به بارداری دارند اما مکانیسم‌های بدن آنها برای باروری آماده نیست. اکثر زوج‌های سالم به شناسایی افرادی که بدون روابط جنسی محافظت شده ظرف مدت یک سال بارور شده‌اند می‌پردازند و خود را با آنها مقایسه می‌کنند. اگر پس از تصمیم و اقدام به بارداری، نتیجه‌ای حاصل نشد باید به متخصص زنان و زایمان مراجعه کرد. اگر سن زن بالا باشد باید هر چه زودتر به پزشک مراجعه کند، زیرا با افزایش سن شانس باروری کاهش می‌یابد، بنابراین این افراد به کمک نیاز خواهند داشت. اگر این افراد هر چه زودتر به متخصص زنان و زایمان مراجعه کنند احتمال موفقیت روش‌های باروری در آنها بالاتر خواهد بود. جهت دریافت مشاوره و یا رزرو نوبت با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

روش‌های افزایش احتمال بارداری


رعایت موارد زیر می‌تواند به افزایش شانس بارداری کمک کند.

قبل از بارداری به پزشک مراجعه کنید

سلامت زن و مرد قبل از بارداری به افزایش شانس بارداری کمک می‌کند. این امر به معنای سلامت زن و مرد در سال‌های باروری است که آنها قصد دارند بچه‌دار شوند. گاهی مشکلات زیادی وجود دارد که بهتر است قبل از اقدام برای بارداری برطرف و درمان شوند. مراجعه به پزشک و انجام آزمایشات ضروری به زوج‌ها برای داشتن فرزند سالم کمک می‌کند.

ارزیابی مخاط دهانه رحم

پزشک برای ارزیابی باروری زن، به بررسی ترشحات دهانه رحم می‌پردازد. در طی چرخه ماهانه، مقدار و کیفیت ترشحات دهانه رحم تغییر می‌کند. در روزهای نزدیک تخمک‌ گذاری، ترشحات به بیشترین مقدار و پس از چرخه ماهانه به کمترین مقدار می‌رسد. هنگامی که ترشحات دهانه رحم شبیه سفیده تخم‌مرغ باشد، سفید و کش‌دار به نظر برسند، زن قابلیت باروری بسیار بالایی خواهد داشت. هرچه مقدار این ترشحات بیشتر باشد، احتمال بارداری و باروری افزایش می‌یابد. تخمک گذاری زمانی انجام می‌شود که ترشحات غلیظ باشند.

استفاده از تقویم تخمک گذاری

به طور متوسط چرخه قاعدگی حدود ۲۸ روز است، اما ممکن است در برخی طولانی‌تر یا کوتاه‌تر باشد. زنان باید به طور مرتب وضعیت تخمک گذاری خود را بررسی کنند. تقویم بارداری به زن برای تشخیص طول چرخه قاعدگی، و روز تخمک گذاری و روزی که شانس بیشتری برای بارداری دارند، کمک می‌کند. به این ترتیب می‌تواند از این اطلاعات برای تعیین بهترین زمان برای اقدام به بارداری و افزایش شانس بارداری استفاده کند.

مصرف روزانه اسید فولیک

پزشک به فردی که قصد بارداری دارد برای افزایش شانس بارداری مصرف برخی ویتامین‌ها و اسید فولیک را توصیه می‌کند. مصرف روزانه ۰٫۴ میلی‌گرم اسید فولیک برای کاهش خطر سقط جنین، نقص‌های جنینی لوله عصبی و سایر ناهنجاری‌ها توصیه می‌شود. اسیدفولیک، یک نوع ویتامین B است که اگر قبل و در اوایل بارداری مصرف شود از نقص های مربوط به بافت عصبی، مغز و طناب نخاعی جلوگیری می‌کند. برخی از تحقیقات نشان داده‌اند که مصرف اسید‌فولیک می‌تواند از سقط جنین، برخی سرطان‌ها، اوتیسم و سکته جلوگیری کند. منابع غذایی سرشار از اسیدفولیک عبارتند از: غلات، آب پرتقال، اسفناج و توت فرنگی.

حفظ تناسب اندام

اضافه وزن یا لاغری بیش از حد باعث برهم خوردن تعادل چرخه باروری می‌شود. پزشک عدد MBI (شاخص توده بدن) بیمار را چک می‌کند، اگر این عدد بین ۱۹ تا ۲۴ قرار داشته باشد به این معناست که فرد وزن مناسبی دارد. اما اگر عدد به دست آمده بالاتر از این مقدار باشد برای افزایش شانس بارداری باید در صدد کاهش وزن برآمد.

مصرف مواد غذایی سالم

مصرف مواد غذایی ناسالم، صرفه نظر از میزان مصرف آن، یکی از عواملی است که باعث ناباروری می‌شود زیرا باعث برهم‌خوردن چرخه باروری زن می‌شود. این مسئله باعث اختلال در فرایند تخمک گذاری می‌شود. باید منابع حاوی پروتئین را تغییر داد و منابع پروتئین گیاهی را جایگزین گوشت و مرغ (پروتئین حیوانی) نمود. پروتئین گیاهی در انواع مغزها و غلات وجود دارد. اگر ۵ درصد از کل کالری‌های مصرفی از پروتئین گیاهی (به جای حیوانی) تامین شود، ریسک ناباروری و اختلال در تخمک گذاری بیش از ۵۰ درصد کاهش می‌یابد. مصرف لبنیات پر چرب بسیار مفید است، زیرا هر چه میزان مصرف لبنیات کم‌ چرب بیشتر باشد، ریسک ناباروری ناشی از تخمک گذاری افزایش می‌یابد. بنابراین باید لبنیات پرچرب را جایگزین لبنیات کم‌چرب نمود و مثلا یک لیوان شیر کامل مصرف کرد.

نوشیدن آب به اندازه کافی

اگر میزان آب مصرفی کم باشد، از فعالیت مایع روان کننده دهانه رحم که به اسپرم کمک می‌کند به تخمک برسد، کاسته می‌شود. بنابراین باید به اندازه‌ای آب مصرف شود که رنگ ادرار زرد روشن باشد.

خواب کافی

خواب ناکافی تاثیرات بسیار مخربی بر بدن می‌گذارد. این مسئله در زمینه باروری نیز صدق می‌کنند. تحقیقات انجام شده در زنانی که بارداری روش باروری آزمایشگاهی (IVF) را امتحان می‌کنند، نشان داده است که تنظیم خواب و حداقل ۷ تا ۸ ساعت خواب در طول شبانه روز به افزایش شانس باروری آنها کمک می‌کند.

کنترل استرس

اقدام برای بارداری می‌تواند استرس‌زا باشد. بسیاری از متخصصان معتقدند که استرس باعث می‌شود زمان لازم برای باردار شدن طولانی شود. استرس در زنان باعث تولید بیش از حد پرولاکتین می‌شود. این هورمون در فرایند تخمک گذاری اختلال ایجاد می‌کند. بنابراین فردی که قصد بارداری دارد باید به کنترل و کاهش استرس و عصبانیت بپردازد و از برخی روش‌های آرامش‌بخش مانند یوگا، مدیتیشن یا طب سوزنی بهره بگیرد.

ورزش کردن

انجام فعالیت جسمانی برای افزایش شانس بارداری بسیار مفید است، اما انجام دادن ورزش‌های سنگین و شدید باعث اختلال در چرخه قاعدگی شده و در نتیجه منجر به ناباروری می‌شوند. برخی از ورزش‌ها مانند شنا می‌توانند شانس باردار شدن را افزایش دهند. ورزش منظم و رسیدن به تناسب اندام می‌توانند پاسخگوی نیازهای فیزیکی بارداری باشند.

آگاهی از برخی داروها

مصرف برخی داروها در طول دوره بارداری باعث ایجاد برخی مشکلات یا باعث اختلال در باردار شدن می‌شوند. بنابراین باید تحت نظر پزشک دارو مصرف کرد.

ترک دخانیات

زوجین باید به خاطر سلامت خود، توان باروری و داشتن فرزند سالم از مصرف دخانیات خودداری کنند. استعمال دخانیات، زن را مستعد بارداری پوچ می‌کند (بارداری پوچ به وضعیتی گفته می‌شود که جنین در هر جایی غیر از رحم قرار می‌گیرد، مانند یکی از لوله‌های فالوپ)، باعث کاهش کیفیت و تعداد اسپرم می‌شود و ریسک سقط جنین را افزایش می‌دهد.

مراقبت از اسپرم

مردان باید مراقب باشند که بیضه‌هایشان زیاد گرم نشود زیرا گرمای زیاد باعث از بین رفتن اسپرم می‌شود، آنها باید از دوش آب داغ و پوشیدن شلوار و لباس زیر تنگ خودداری کنند. پزشکان برای بهبود کیفیت و افزایش تعداد اسپرم، مصرف ویتامین E، C و روی را پیشنهاد می‌کنند.

عوارض شایع دوران بارداری؛ علت و درمان

اکثر عوارض و مشکلات شایع دوران بارداری جدی نیستند و نتیجه تغییرات طبیعی در بدن هستند که در حین بارداری اتفاق می‌افتند. برخی از مشکلات ناشی از تغییرات هورمون‌های جنسی در بدن مادر و بعضی دیگر به دلیل وزن و فشار جنین در حال رشد در رحم است. اگرچه بسیاری از زنان باردار برخی یا همه‌ی این ناراحتی‌های شایع دوران بارداری را تجربه می‌کنند اما برخی دیگر هیچ مشکل خاصی ندارند و بعضی از زنان حتی سالم‌تر و سرزنده‌تر از زمان قبل از بارداری هستند.

بارداری یک تجربه منحصر به‌ فرد برای هر زن است و مشکلات و عوارض نیز از هر فرد به فرد دیگر متفاوت است. بارداری با بسیاری از ناراحتی‌های جزئی همراه است که عمدتاً به تغییرات هورمونی و فیزیکی رشد رحم مربوط است. معمولاً زنان باردار برای رفع علائم ناشی از بارداری کار زیادی نمی‌توانند انجام دهند. با این‌ حال برخی از عوارض ممکن است با اقدامات مختلف خودیاری کاهش یابند. قبل از مصرف داروهای بدون نسخه و یا مکمل‌ها باید با متخصص زنان و زایمان مشورت کنید زیرا چندین دارو وجود دارد که می‌تواند به کودک در حال رشد در رحم آسیب برساند و نباید در طول بارداری مصرف شوند. جهت دریافت مشاوره و یا رزرو نوبت با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

شایع‌ترین عوارض دوران بارداری


ویار

ویار ممکن است در هر زمان از شبانه‌روز رخ دهد اما معمولاً از هفته چهاردهم بارداری به بعد رفع می‌شود. از مصرف غذاهای سرخ‌ شده و تند اجتناب کنید و قبل از خروج از رختخواب میان وعده کوچک (مانند چای و بیسکویت ساده) بخورید. خوردن چند وعده غذایی در طول روز به‌جای سه وعده غذایی پرحجم برای بسیاری از مادران باردار مفید بوده است.

واریس‌

به علت افزایش فشارخون در رگ‌های پا به دلیل افزایش وزن نوزاد، واریس معمولاً بیشتر در پاها رخ می‌دهد اما ممکن است در مکان‌های دیگر مانند رکتوم و هموروئید نیز دیده شود. ورزش کنید تا گردش خون مناسب بدن حفظ شود. اجتناب از ایستادن برای مدت طولانی، پوشیدن ساپورت محافظ لگن و استفاده از چهارپایه در هنگام نشست برای بالا نگه‌داشتن پا برای به حداقل رساندن اثر واریس رگ‌ها توصیه می‌شود.

کمردرد

کمردرد معمولاً در ماه‌های اولیه بارداری، هنگامی‌که تغییر سطح هورمون شروع به شل کردن رباط‌های حمایتی از ستون فقرات می‌کنند، شروع می‌شود. استراحت زیاد و انجام برخی از ورزش‌های ملایم باعث کاهش کمردرد می‌شود. کمر درد شدید همیشه باید به پزشک گزارش شود. از اواسط بارداری به بعد کمردرد اغلب به علت فشار ناشی از رشد کودک است و در چند روز آخر بارداری درد ممکن است به این معنی باشد که زایمان نزدیک است.

تغییرات پوست و مو

تغییرات هورمونی که در دوران بارداری اتفاق می‌افتد نوک پستان‌ها و نواحی اطراف آن‌ها را تیره‌تر می‌کند. رنگ پوست زنان نیز ممکن است در بعضی نواحی یا کل بدن کمی تیره‌تر شود. ماه‌گرفتگی‌ها، خال‌ها و لکه‌های پوستی نیز ممکن است تیره‌تر شوند. برخی از زنان یک خط تیره در وسط شکم خود می‌بینند. این تغییرات پس از تولد کودک به‌تدریج محو خواهد شد اگرچه نوک پستان‌ها ممکن است کمی تیره‌تر باقی بمانند.

تکرر ادرار در بارداری

تکرر ادرار اغلب در اوایل بارداری شروع می‌شود و گاهی اوقات در طول بارداری ادامه می‌یابد. در زنانی که بارداری اولشان نیست تکرر ادرار می‌تواند براثر فشار سر کودک بر مثانه مادر باشد.

بی‌اختیاری ادرار در بارداری

بی‌اختیاری ادرار مشکل شایع در دوران بارداری و بعد از بارداری است. زنان باردار گاهی اوقات در هنگام سرفه، خنده یا عطسه و یا زمانی که به‌طور ناگهانی حرکت می‌کنند و یا از جایشان بلند می‌شوند قادر به جلوگیری از ریزش ناگهانی ادرار نیستند. عدم کنترل ادرار ممکن است به‌طور موقت باشد، زیرا عضلات کف لگن (عضلات اطراف مثانه) به‌آرامی شل می‌شوند تا برای زایمان آماده شوند. زنان با انجام تمرینات کگل می‌توانند از بی‌اختیاری ادرار جلوگیری کنند.

خونریزی لثه

خانم‌های باردار ممکن متوجه شوند که هنگام مسواک زدن دندان‌هایشان دچار خونریزی لثه می‌شوند. علت خونریزی این است که هورمون‌ها دندان‌های آن‌ها را به پلاک آسیب‌پذیرتر می‌کنند و باعث تورم و خونریزی لثه می‌شود. بنابراین زنان باردار حتماً باید مراقبت‌های بیشتری از دندان‌هایشان داشته باشند:

  • به دندان‌پزشک مراجعه کنند.
  • دو بار در روز دندان‌ها را به مدت دو دقیقه مسواک بزنند.
  • اجتناب از مصرف نوشیدنی‌ها و غذاهای قندی و اسیدی (به‌ویژه در میان وعده‌ها)

گرفتگی عضلات

اگر بیمار یکی از افراد بدشانسی است که به‌طور ناگهانی با گرفتگی پا بیدار می‌شود، باید سعی کند در طول روز به‌آرامی ساق پا، مچ پا و پا را نرمش دهد و ببینید تغییری ایجاد می‌شود یا خیر. این تمرینات را انجام دهید:

  • انگشتان پا را ۳۰ بار به سمت بالا و پایین کشش دهید.
  • پا را به‌صورت دایره‌ای بچرخانید. حرکت را هشت بار در هر پا تکرار کنید.

ضعف و سرگیجه

دلایل متعددی وجود دارد که مادر در دوران بارداری احساس ضعف و سرگیجه می‌کند که می‌تواند به دلیل تغییرات هورمونی و فشارخون پایین باشد همچنین زن باردار ممکن است بیش‌ازحد احساس گرم کند یا سطح آهنش پایین باشد. برخی از راهنمایی‌های مفید برای کمک به زنان باردار عبارت‌اند از:

  • اگر احساس ضعف و سرگیجه دارید بنشینید یا دراز بکشید تا آرام شوید.
  • به‌ محض این‌که احساس ضعف و سرگیجه کردید به‌ سرعت یک صندلی پیدا کنید اما اگر رفع نشد به پهلو دراز بکشید.
  • اگر در هنگام دراز کشیدن به پشت احساس سرگیجه می‌کنید به پهلو دراز بکشید.

احساس گرما و گُرگرفتگی

بدن زنان در حاملگی خون بیشتری را پمپاژ می‌کند که این عمل و هورمون‌ها می‌توانند باعث احساس گرگرفتگی غیر قابل‌ تحملی را در مادر ایجاد کند:

  • لباس‌های گشاد با از جنس نازک بپوشید.
  • برای جلوگیری از بی‌آب شدن بدن همیشه یک بطری آب همراه داشته باشید.
  • برای مدتی در وان غوطه ور شوند یا به استخر بروند.

سردرد

اغلب در طول سه‌ماهه اول تغییرات هورمونی اتفاق می‌افتد که باعث ایجاد فشار در رگ‌های خونی مادر و درنتیجه سردرد می‌شود اما به دلیل این‌که مادران باردار به خستگی، گرفتگی سینوس، استرس، گرسنگی و کمبود کافئین دچار هستند سردرد در هر زمان ممکن است اتفاق بیفتد. هرزمانی که می‌توانید سعی کنید استراحت کنید:

  • از روش‌هایی مانند یوگای بارداری برای ریلکس کردن استفاده کنید.
  • اگر نیاز به داروهای مسکن دارید مطمئن شوید که دوز تجویزشده توسط پزشک را مصرف کنید.

اگر مادر باردار دارای سردردهای شدیدی است که رفع نمی‌شود باید توسط پزشک عمومی یا متخصص زنان و زایمان معاینه شود.

رو دل و رفلکس معده

هورمون‌ها و فشار رحم به معده گاهی اوقات می‌تواند باعث ورم، التهاب یا احساس سوزش و رفلکس شدید معده در مادران باردار شوند.

  • نام خوراکی‌هایی که باعث تسکین رفلکس معده می‌شود یادداشت کنید و سعی کنید از مصرف غذاهای تند، شکلات و آب‌میوه مخصوصاً در شب‌ها اجتناب کنید.
  • سعی کنید تعداد وعده‌های غذایی را بیشتر و حجم غذا را کنید.
  • هنگام غذا خوردن بنشینید تا فشار بر معده وارد نشود.
  • حدود سه ساعت قبل از خواب از خوردن پرهیز کنید.
  • هنگام رفلکس معده سعی کنید شیر میل کنید و یک لیوان شیر هم در طول شب آماده داشته باشید.

در صورتی که رفلکس معده مادر شدید باشد و از طریق توصیه‌های فوق تسکین نیابد باید با پزشک خود صحبت کنید.

ورم دست و پاها و مچ پا

بدن مادر در دوران بارداری بیشترین مقدار آب را دارد که می‌تواند به سمت پایین‌ترین قسمت بدن برود و باعث تورم مچ پا، ورم دست و پاها شود.
• برای مدت‌زمان طولانی نایستید تا از قرار گرفتن وزن بدن بر روی پاها اجتناب شود.
• هرروز بیش از یک ساعت پاهای خود را بالاتر از قلب نگه‌ دارید.
• پاها را کشش دهید. انگشتان را به پایین و بالا بکشید و سپس آزاد کنید. حرکت را ۳۰ بار تکرار کنید. سپس مچ هر دو پا را ۸ بار بچرخانید.

یبوست

به‌ محض این‌که زن باردار می‌شود هورمون‌ها بر دستگاه گوارش تأثیر می‌گذارند و یبوست ایجاد می‌شود.

  • فیبر کافی دریافت کنید.
  • آب فراوان بنوشید.
  • پرتحرک باشید.

شکل، آناتومی و کار دستگاه تناسلی زنان

دستگاه تولید مثل زنان در مقایسه با دستگاه تولید مثل مردان، ساختار پیچیده‌تری دارد. زنان در طول دوره‌ی جنینی و در طی مراحل رشد جنین، آن را در رحم خود نگه می‌دارند و همین موضوع باعث شده که سیستم دستگاه تناسلی و تولیدمثل زنان پیچیده باشد چرا که باید زمینه‌های لازم برای نگهداری و رشد جنین را داشته باشد. علاوه بر سیستم تناسلی، بدن زن نیز سازگاری‌های خاصی را برای نگهداری و رشد جنین طی نه ماه را دارد. اصلی‌ترین وظیفه‌ی دستگاه تناسلی زن، تولید تخمک و ایجاد فضایی مناسب برای عمل لقاح و سپس رشد جنین در بدن است.

دستگاه تناسلی زن، یک مجموعه بی‌همتا از چندین ارگان شامل رحم، لوله‌های فالوپ، تخمدان‌ها و واژن است. زمانی که اسپرم‌های مردانه یکی از تخمک‌های تولید شده توسط تخمدان‌ها را بارور می‌کند، سایر اجزای تولیدمثل زن، به شیوه‌ای کاملاً هماهنگ عمل می‌کنند تا از جنین تازه تولید شده محافظت کرده و زمینه رشد آن را فراهم کنند. در برخی از زنان ممکن است در دستگاه تناسلی برخی مشکلات بروز کند که این مشکل باید توسط متخصص زنان و زایمان ارزیابی شده و درمان‌های مناسب برای آن تعیین شوند. جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

آناتومی دستگاه تناسلی زنان


اجزای دستگاه تناسلی زن عبارتند از:

تخمدان‌ها

تخمدان‌ها از اجزای اصلی دستگاه تناسلی زن هستند. دو تخمدان که به اندازه و فرم دو بادام هستند، وظیفه‌ی  تولید تخمک و ترشح هورمون‌های زنانه (پروژسترون و استروژن) را بر عهده دارند. سایر اجزای دیگر دستگاه تناسلی، وظیفه‌ی انتقال دادن و رشد دادن تخمک و برطرف کردن نیازهای تخمک بارور شده (جنین در حال رشد) را بر عهده دارند. تخمدان‌ها با کمک چندین رباط در جای خود نگه داشته می‌شوند. این رباطها، تخمدان‌ها را به لگن و رحم متصل می‌کنند. تخمدان‌ها حاوی فولیکول‌هایی هستند که در آن تخمک‌ها رشد می‌کند. زمانی که رشد تخمک داخل یک فولیکول کامل می‌شود، جداره فولیکول پاره می‌شود و تخمک در حال رشد از تخمدان خارج شده و وارد لوله‌های فالوپ می‌شود. به این عمل تخمک‌گذاری گفته می‌شود.

لوله‌های فالوپ

لوله‌های فالوپ در حدود ۱۰ سانتی‌متر طول دارند و در محل اتصال به تخمدان حالتی قیف مانند دارند. این لوله‌ها دارای بیرون‌زدگی‌هایی انگشت مانند هستند که به نام رشته‌های لبه‌ای شناخته می‌شوند. این رشته‌ها در نزدیکی تخمدان هستند. زمانی که یک تخمک از تخمدان آزاد می‌شود این رشته‌ها تخمک را می‌گیرند  و آن را در طول لوله‌ی فالوپ حرکت می‌دهند تا به رحم برسد. در واقع، حرکت موجی تاژک‌های داخل لوله‌های فالوپ تخمک را به آرامی به سمت رحم هدایت می‌کند. تاژک‌ها، پرزهایی مانند مو هستند که در سطح سلول‌های ورودی لوله فالوپ قرار دارند. در حدود ۵ روز طول می‌کشد که تخمک از لوله‌ی فالوپ عبور کند و به رحم رسد و در همین زمان است که ممکن است لقاح صورت بگیرد و این در صورتی است که یکی از اسپرم‌ها بتواند به لوله فالوپ نفوذ کرده و با تخمک پیوند بخورد. اما این تخمک تنها تا ۲۴ ساعت پس از تخمک‌گذاری زنده است و بنابراین بارور شدن معمولاً زمانی رخ می‌دهد که تخمک در یک‌سوم بالایی لوله فالوپ قرار دارد.

رحم

رحم عضوی است که دارای یک فضای خالی است و وظیفه‌ی آن نگهداری از تخمک بارور شده است. در زنانی که قبلاً هرگز باردار نشده‌اند، اندازه‌ی رحم به اندازه‌ی یک گلابی است. اصلی‌ترین قسمت رحم که در حفره لگنی قرار دارد، بدنه‌ی رحم نامیده می‌شود که در واقع قسمت بزرگ و ته گلابی است که از دو طرف به لوله‌های فالوپ متصل است و سپس این حفره در قسمت پایینی باریک شده و به واژن می‌رسد. محل اتصال واژن به رحم دهانه یا گردن رحم نامیده می‌شود. دیواره‌ی ضخیم رحم دارای سه لایه است. لایه‌ی داخلی با نام اندومتریوم شناخته می‌شود. اگر تخمکی بارور شود و وارد رحم شود در لایه‌ی اندومتروم لانه می‌کند و تا پایان رشد خود آنجا می‌ماند. در طول دوره‌ی  بارداری، رحم به تدریج بزرگ می‌شود تا فضای کافی برای جنین در حال رشد وجود داشته باشد. بخشی از تخمک بارور شده که درون اندومتریوم قرار گرفته است، تبدیل به جفت می‌شود. در صورتی که تخمک بارور نشده باشد، مخاط اندومتریوم در پایان چرخه‌ی قاعدگی، ریزش می‌کند.

لایه‌ی بزرگ و میانی رحم، میومتریوم نام دارد که از گروهی از عضلات در هم قفل شده تشکیل شده است. این لایه در پروسه‌ی زایمان، نقش مهمی را ایفا می‌کند با انقباض‌های ریتمیک موجب حرکت کردن جنین به سمت بیرون بدن می‌شود و جنین را به سمت کانال زایمان (واژن) هدایت می‌کند.

واژن

واژن یک لوله‌ی فیبروزی عضلانی است که از دهانه رحم تا ورودی مهبل امتداد دارد. در حین مقاربت جنسی، آلت تناسلی مردانه وارد واژن می‌شود و از طریق آن، اسپرم‌ها می‌توانند وارد رحم شوند. در دوران قاعدگی ماهیانه نیز، خون از طریق واژن از بدن خارج می‌شود.

مهبل (آلت تناسلی خارجی)

مهبل، آلت تناسلی خارجی است که دارای دو لبه‌ی  بزرگ با نام لابیای ماژور است که از سایر قسمت‌های داخلی آلت تناسلی محافظت می‌کنند. لابیا‌ی ماژور بعد از دوران بلوغ با مو پوشانده می‌شود. لابیای ماژور دارای غددی هستند که عرق و چربی تولید می‌کند. در داخل لابیای ماژور، لابیای مینور (کوچک) قرار دارد که به صورت دو لبه‌ی کوچک و نرم هستند که اطراف مجرای ادرار و دهانه واژن را پوشانده‌اند. در کنار ورودی واژن، عددی قرار دارند که ماده‌ای مخاطی تولید می‌کنند و به آن‌ها غدد بارتولین گفته می‌شود. در قسمت بالای لابیای مینور، کلیتوریس قرار دارد که به لحاظ حساسیت با آلت تناسلی مرد قابل قیاس است و به لمس کردن به شدت حساس است.

عملکرد


چرخه‌ی قاعدگی

چرخه‌ی قاعدگی چرخه‌ای یک ماهه است که طی آن یک فولیکول و تخمک بالغ می‌شود و سپس تخمک آزاد شده و جداره‌ی داخلی رحم برای بارداری آماده می‌شود. اگر زن بارور نشود، جداره‌ی داخلی رحم به صورت خون ریزش می‌کند. در اغلب موارد هر چرخه‌ی قاعدگی ۲۸ روز طول می‌کشد. مدتی بعد از بلوغ دختران، چرخه‌ی قاعدگی آن‌ها شروع می‌شود و این چرخه تا زمان یائسگی ادامه پیدا می‌کند.

فاز فولیکولار

فاز فولیکولار اولین فاز در چرخه قاعدگی است. این فاز در اولین روز از خونریزی ماهیانه آغاز می‌شود و معمولاً ۱۴ روز طول می‌کشد. هورمون‌های تحریک‌کننده‌ی فولیکول (FSH) و هورمون‌های جسم زرد (LH) از غده‌ی هیپوفیز ترشح شده و تخمدان‌ها را تحریک می‌کنند. در ادامه تخمدان‌ها استروژن ترشح می‌کنند و در حدود ۱۵ تا ۲۰ تخمک برای بالغ شدن آماده می‌شوند. این تخمک‌ها هر کدام در فضای کیسه‌مانندی به نام فولیکول قرار دارند. زمانی که سطح هورمون استروژن بیشتر می‌شود، ترشح هورمون FSH کاهش پیدا می‌کند و در نتیجه تحریم فولیکول در زمان مناسب متوقف می‌شود. با گذشت زمان، یکی (یا در موارد نادری دو یا سه تا) از فولیکول‌های حاوی تخمک غالب می‌شود و رشد سایر تخمک‌ها متوقف می‌شود. فولیکول غالب به ترشح استروژن ادامه می‌دهد.

تخمک‌گذاری

تخمک‌گذاری در میانه‌های چرخه‌ی قاعدگی رخ می‌دهد. ترشح استروژن توسط فولیکول غالب موجب افزایش سریع ترشح هورمون LH می‌شود و در نتیجه فولیکول غالب، تخمک خود را آزاد می‌کند. این تخمک توسط پرزهایی به نام رشته‌های لبه‌ای که در انتهای لوله فالوپ قرار دارند، به سمت لوله‌ی فالوپ کشیده می‌شود. در این زمان مقادیر بیشتری از ماده مخاطی در دهانه رحم تولید می‌شود تا اسپرم‌ها بتوانند راحت‌تر به داخل رحم راه پیدا کنند.

فاز لوتئال

فاز لوتئال در زمان تخمک‌گذاری آغاز می‌شود. بعد از آزادسازی تخمک، فولیکول خالی تبدیل به یک توده کیست مانند می‌شود که به آن جسم زرد گفته می‌شود. جسم زرد، تولید پروژسترون می‌کند. هورمون پروژسترون جداره‌ی  داخلی رحم را برای کاشته شدن تخمک بارور شده آماده می‌کند. اگر تخمک بارور شود از لوله‌های فالوپ پایین می‌رود و وارد رحم می‌شود و در آنجا در دیواره‌ی رحم کاشته می‌شود. اگر تخمک بارور نشود، جداره‌ی  داخلی رحم فرومی‌ریزد و در نتیجه‌ی آن خونریزی ماهانه رخ می‌دهد.

یائسگی

یائسگی به زمانی گفته می‌شود که شخص برای ۱۲ ماه متوالی، قاعدگی ماهانه نداشته باشد. این موضوع نشان‌دهنده‌ی پایان باروری زن است و در حدود ۵۱ سالگی رخ می‌دهد. البته زمان قاعدگی در بین زنان، تا حدود زیادی متفاوت است. با شروع دوران یائسگی، سطح هورمون‌ها کاهش پیدا می‌کند و برخی از زنان تأثیرات ناخوشایند کاهش هورمون مانند گرگرفتگی، تغییرات خلقی، سردرد، خستگی و اختلال خواب را تجربه می‌کنند.

نشانه ها و علائم بارداری در روزهای اول حاملگی

تجربه باردار شدن در زنان مختلف، متفاوت است. همه زنان علائم بارداری یکسانی ندارند و حتی ممکن است علائم آنها در بارداری اول با بارداری بعدی متفاوت باشد. همچنین، از آنجایی که علائم اولیه بارداری شبیه علائمی است که قبل از پریود تجربه می‌شود ممکن است فرو باردار از بارداری خود اطلاع نداشته باشد. باید به خاطر داشت که علاوه‌بر بارداری موارد دیگری نیز می‌توانند علائم بارداری را ایجاد کنند. به این ترتیب متذکر می‌شویم که توجه به این علائم ضرورتا به معنای باردار بودن فرد نیست. تنها روش مطمئن برای تشخیص بارداری، انجام تست بارداری است.

برخی از علائم اولیه بارداری پس از آنکه یک دوره پریود از دست برود، یک یا دو هفته تاخیر در پریود ظاهر می‌شوند. اکثر زنان در هفته ششم علائم بارداری را تجربه می‌کنند و در هفته هشتم، ۹۰ درصد از علائم بارداری در آنها ظاهر می‌شود. اگر تاریخ سیکل پریود خود را یادداشت نمی‌کنید، یا تاریخ آن در هر ماه متفاوت است نمی‌توانید به‌طور قاطع تاریخ پریود بعدی را مشخص کنید. اما اگر برخی از علائم اولیه بارداری را احساس کردید (شامل همه زنان نمی‌شود) و از پریود نشدن خود تعجب می‌کنید می‌توان قاطعانه گفت که شما باردار هستید. مرحله بعدی انجام تست بارداری در منزل است. در صورتی که تست بارداری شما مثبت بود برای شروع مراقبت‌های بارداری و داشتن یک بارداری سالم هرچه زودتر به متخصص زنان و زایمان مراجعه کنید. جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

علائم اولیه بارداری


ممکن است یک خانم باردار همه علائم بارداری را داشته باشد، یا فقط یک یا دو علامت را تجربه کند. در صورتی که هر یک از این علائم بارداری باعث ناراحتی او شود باید به پزشک مراجعه کند تا برنامه‌ای را برای از بین بردن آن وضعیت طراحی کند.

از دست دادن چرخه پریود

مشهودترین علائم بارداری و مهمترین موردی که زنان را وادار به انجام تست بارداری می‌کند، از دست دادن یک دوره از پریود است. البته همیشه از دست دادن یک دوره یا تاخیر در پریود به معنای بارداری نیست. علاوه بر بارداری، دلایل دیگری نیز برای پریود نشدن وجود دارند. یکی از این موارد، افزایش یا کاهش شدید وزن است. اختلالات هورمونی، خستگی، یا استرس از دیگر علل پریود نشدن محسوب می‌شوند. اما اگر یک دوره از پریود به تاخیر افتاده باشد و احتمال بارداری وجود داشته باشد باید تست بارداری را انجام داد. برخی از زنان با قطع مصرف قرص ضد بارداری سیکل پریود خود را از دست می‌دهند.

لکه بینی و درد شکم

پس از لقاح، تخمک بارور شده خود را به دیواره رحم می‌چسباند. این امر می‌تواند یکی از علائم اولیه بارداری لکه بینی و درد شکم را به وجود بیاورد که به آن خونریزی ناشی از لانه گزینی گفته می‌شود. لکه بینی معمولا ۶ تا ۱۲ روز پس از بارور شدن تخمک رخ می‌دهد. درد شکم شبیه درد پریود است، بنابراین ممکن است با درد و خونریزی شروع پریود اشتباه گرفته شود. با این حال، درد و خونریزی خفیف است.

ترشحات

زنان باردار ممکن است علاوه بر خونریزی، ترشحات سفید و شیری مانندی را از واژن خود داشته باشند. این مساله به افزایش ضخامت دیواره واژن مربوط است که معمولا فورا بعد از لقاح شروع می‌شود. افزایش رشد سلول‌های واژن باعث ایجاد ترشح می‌شود. این ترشحات که ممکن است در طول دوره بارداری ادامه داشته باشند، معمولا نیازی به درمان ندارند و بی ضرر هستند. اما اگر این ترشحات بدبو باشند و باعث خارش و سوزش شوند باید به پزشک اطلاع داد تا بیمار را به لحاظ عفونت باکتریایی یا قارچی معاینه کند.

تغییرات سینه

تغییرات سینه یکی دیگر از علائم بارداری محسوب می‌شوند. پس از لقاح به سرعت سطح هورمون‌های بدن تغییر می‌کند. این تغییرات باعث می‌شوند یک یا دو هفته بعد، سینه زن باردار متورم و دردناک یا دچار خارش شود. ممکن است بیمار احساس کند سینه‌هایش سنگین و پر شده و نسبت به لمس شدن حساس شده است و هاله قهوه ای اطراف سینه تیره شده است. موارد دیگری نیز می‌توانند باعث تغییر سینه شوند. اما اگر این تغییرات از علائم اولیه بارداری باشد باید به خاطر داشت که چند هفته طول می‌کشد تا زنان باردار به این تغییرات عادت کنند. البته پس از مدتی درد سینه تسکین میاید.

خستگی

احساس خستگی زیاد در بارداری طبیعی است و از اوایل بارداری شروع می‌شود. ممکن است یک هفته پس از بارداری، فرد باردار احساس خستگی غیر عادی کند. این مساله به بالا بودن سطح هورمون پروژسترون بستگی دارد، این در حالی است که عوامل دیگری مانند پایین بودن سطح قند خون، پایین بودن فشار خون، و تولید خون بیشتر، می‌توانند در تداوم خستگی نقش داشته باشند. اگر خستگی ناشی از بارداری باشد باید فرد باردار به اندازه کافی استراحت کند. مصرف غذاهای سرشار از پروتئین و آهن به رفع خستگی مفرط کمک می‌کنند.

استفراغ (تهوع صبحگاهی)

استفراغ صبحگاهی یکی از علائم بارداری شناخته شده بارداری است، اما همه زنان باردار دچار استفراغ صبحگاهی نمی‌شوند. علت دقیق استفراغ صبحگاهی مشخص نیست اما احتمالا تغییرات هورمونی در ایجاد آن نقش دارند. استفراغ دوران بارداری می‌تواند در هر ساعتی از روز رخ دهد اما معمولا بیشتر هنگام صبح رخ می‌دهد. ب ای از زنان باردار در طول بارداری تمایل بیشتری به برخی غذاها دارند اما گاهی نمی‌توانند برخی غذاها را تحمل کنند. این مساله به تغییرات هورمونی مربوط است. این تاثیر می‌تواند آنقدر شدید باشد که تحمل برخی از غذاهایی که قبل از بارداری در فهرست خوراکی‌های مورد علاقه قرار داشته است را دشوار کند. ممکن است استفراغ، میل به خوردن خوردن، یا دلزدگی از یک غذای خاص تا اواخر بارداری طول بکشد. خوشبختانه در اکثر زنان باردار این علائم پس از هفته سیزدهم یا یکم بارداری کاهش میابند. زنان باردار باید رژیم غذایی سالمی داشته باشند به گونه ای که مادر و جنین در حال رشد به خوبی تغذیه شوند. میتوان برای کسب اطلاعات بیشتر و این خصوص با پرش مشورت کرد.

تکرر ادرار

در اکثر زنان باردار یکی از علائم بارداری، نیاز به دفع مکرر ادرار است که شش یا هشت هفته پس از لقاح شروع می‌شود. اگرچه ممکن است عفونت مجرای ادرار، دیابت، یا داروهای مخصوص فشار خون، باعث تکرر ادرار شوند؛ تکرر ادرار در زنان باردار به تغییر سطوح هورمونی مربوط است.

یبوست

بالا رفتن سطح پروژسترون در طول بارداری از علائم بارداری می‌باشد که باعث می‌شود فرد باردار دچار یبوست ‌شود. این هورمون باعث می‌شود غذا به کندی از روده عبور کند. زنان باردار باید برای رفع این مشکل، آب بیشتری بنوشند، ورزش کنند، و غذاهای سرشار از فیبر بیشتری مصرف کنند.

تغییرات خلق و خو

تغییرات خلق و خو در طی سه ماهه اول بارداری، بسیار شایع است. تغییرات هورمونی در تغییر خلق و خوی زنن باردار تاثیر به سزایی دارد.

سردرد و کمردرد

اکثر زنان باردار از سردرد خفیف و دائمی شکایت دارند، و برخی دیگر از کمردرد شدید و مزمن ابراز ناراحتی می‌کنند.

ضعف و سرگیجه

اتساع عروق خونی، کاهش فشار خون، و کاهش سطح قند خون باعث ضعف و سرگیجه در زنان باردار می‌شود.

نفخ شکم

تغییرات هورمونی در اوایل بارداری باعث احساس نفخ در زنان باردار می‌شود که شبیه نفخ دوران پریود است. به همین دلیل ممکن است هنگامی که هنوز رحم کوچک است، فرد باردار احساس کند لباسهایش به ویژه در ناحیه کمر تنگ شده است که این مساله به نفخ شکم و تغییرات هورمونی مربوط است.

مشاوره، معاینه و آزمایش‌های قبل از بارداری

مراقبت از سلامت خود، قبل از اقدام به بارداری برای شما و کودکتان مفید است. هدف از این کار این است که خود را در مورد هرگونه خطر بالقوه موجود برای شما و نوزادتان در حین بارداری چک کنید و به مسائل پزشکی که ممکن است قبل از بارداری داشته باشید، رسیدگی کنید. این کار به این منظور انجام می‌شود که، قبل از اینکه شما گام بعدی را به سوی حاملگی بردارید، به سالم‌ترین حالت خودتان از لحاظ جسمی و احساسی برسید. مراقبت‌های قبل بارداری برای والدین آینده نگر در تمام سنین، مراحل زندگی، وضعیت سلامتی مناسب است و اهمیتی ندارد که شما در کدام مرحله از باروری خود هستید.

شما می‌توانید با تنظیم یک جلسه مشاوره قبل از بارداری با متخصص زنان و زایمان شروع کنید. جلسه مشاوره قبل از بارداری بهترین زمان برای پرسیدن همه مواردی که در ذهن شما وجود دارد از متخصص زنان و زایمان است، چه موارد مربوط به رژیم غذایی، چه در مورد ویتامین‌های پیش از قاعدگی و چه در مورد مسائل نگران‌کننده سلامتی که در خانواده‌تان وجود دارد.
به دنبال مشاوره پیش از موعد، شما به طور کامل‌تری درمی‌یابید که در ماه‌های آینده چه چیزهایی در انتظار شماست، از جمله این موارد می‌توان به پی بردن به بهترین استراتژی مدیریت برای رسیدن به ایمن‌ترین و سالم‌ترین بارداری، اشاره کرد. هنگامی که یک زن باردار می‌شود، می‌تواند بارداری خود را با موفقیت آغاز کند و اطمینان داشته باشد که آن را از بهترین راه ممکن به پایان می‌رساند.
سالم شدن قبل از اقدام به بارداری تا حد امکان، و دریافت مراقبت‌های اولیه و منظم قبل از زایمان در دوران بارداری، مهم‌ترین راه‌های مراقبت از شما و رشد جنین درون شماست.
جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

مشاوره و آزمایش‌های قبل از بارداری


درطول یک جلسه رسمی مشاوره قبل از بارداری، زن و دکتر در مورد مسائل مرتبط با زن صحبت می‌کنند:

سابقه بارداری و زايمان قبلی

این گفتگو بررسی هر گونه حاملگی قبلی، تاریخچه قاعدگی زن، روش‌های مورد استفاده جهت پیشگیری از بارداری، نتایج تست پاپ اسمیر قبلی و مواردی از بیماری‌هایی که از راه جنسی منتقل می‌شوند و یا عفونت‌های واژن که در گذشته زن به آن مبتلا بوده است را دربر می‌گیرد.

سوابق پزشکی

این مورد شامل بحث در مورد هر گونه مشکل بهداشتی زن در حال حاضر است، بنابراین زن می‌تواند این مشکلات را قبل از اقدام به بارداری تحت کنترل قرار دهد.

تاریخچه جراحی

اگر زن سابقه جراحی، تزریق خون و بستری شدن داشته باشد، باید به پزشک اطلاع دهد. به ویژه مطلع کردن پزشک از سابقه جراحی زیبایی که ممکن است داشته باشد، از جمله جراحی فیبروم رحم یا پاپ اسمیر غیرطبیعی، بسیار اهمیت دارد.

داروهای مصرفی کنونی

در مورد داروهای تجویزی یا داروهای ضد بارداری که زن مصرف می‌کند یا مصرف کرده است به پزشک بگویید. در بعضی موارد ممکن است زمان ایجاد تغییر برای کمک به پیشگیری از نقص‌های زایمان باشد. همچنین در مورد هر یک از داروهای گیاهی یا مکمل‌های پزشکی که زن مصرف می‌کند، به پزشک اطلاع دهید.

تاریخچه سلامت خانوادگی

در مورد هرگونه شرایط ویژه پزشکی که در خانواده زن وجود دارد، از قبیل دیابت‌ها، فشار خون بالا یا سابقه لخته شدن خون به پزشک اطلاع دهید.

محيط خانه و محل کار

زن در مورد خطرهای احتمالی که می‌تواند بر توانایی زنان در بارداری یا حفظ حاملگی سالم تاثیر بگذارد، مانند قرار گرفتن در معرض مدفوع گربه، اشعه X، و سرب و یا حلال‌ها صحبت می‌کند.

وزن زن

رسیدن زن به وزن بدن ایده‌آل قبل از بارداری، ایده خوبی است. این بدان معنی است که اگر زن اضافه وزن دارد، از وزن خود بکاهد تا خطر عوارض در حین بارداری را کاهش دهد. چاق شدن (شاخص توده بدنی BMI>30) خطر ابتلا به فشار خون بالا و دیابت بارداری، و همچنین سایر عوارض حاملگی مانند سقط جنین، دیستوکیا شانه، لخته‌های خون و مرده زایی را تا ۱۱ برابر افزایش می‌دهد.
همچنین درصورتی که وزن زن کم باشد، باید وزن خود را افزایش دهد تا خطر تولد کودک مبتلا به کمبود وزن را کاهش دهد.

عوامل مربوط به شیوه زندگی

پزشک از زن در مورد عادت‌هایی که می‌تواند بر بارداری زنان تاثیر بگذارد، مانند سیگار کشیدن، سوالاتی می‌پرسد. هدف این است که پزشک به او کمک کند تا هر عادتی که می‌تواند از مسیر حاملگی سالم جلوگیری کند را متوقف کند. پزشک این صحبت‌ها را محرمانه نگه می‌دارد، بنابراین برای راحت صحبت کردن، احساس آزادی کنید.

ورزش

به دکتر بگویید که زن چه ورزشی انجام می‌دهد و اگر زن ورزش نمی‌کند نیز به پزشک اطلاع دهید. به طور کلی، در دوران بارداری، ممکن است زن بتواند تمرین عادی روزانه خود را ادامه دهد، مگر اینکه به او دستور داده شود فعالیت‌های خود را کاهش یا تغییر دهد.

رژیم غذایی

دکتر از زن در مورد آنچه که می‌خورد و می‌آشامد، سوال می‌کند. اقدام به بارداری پس از جایگزین کردن عادات غذایی مناسب با عادات قبلی بسیار ایده‌آل است. این برنامه شامل خوردن انواع غذاهای غنی از فیبر و دریافت کلسیم، فولیک اسید و سایر مواد مغذی به اندازه کافی است.

کافئین

قبل از اینکه زن باردار شود، پزشک ممکن است محدود کردن کافئین تا حداکثر ۳۰۰ میلی‌گرم (mg) در روز را توصیه کند. این مقدار در حدود دو فنجان ۸ اونسی قهوه است. به یاد داشته باشید که کافئین فقط در قهوه و چای وجود ندارد بلکه در شکلات، برخی از نوشیدنی‌های ملایم و برخی داروها نیز وجود دارد.

بحث مشاوره ژنتیکی

مشاوره ژنتیکی می‌تواند به زوج کمک کند که از شانس خود در داشتن فرزند با نقص مادرزادی باخبر شوند. این روش ممکن است برای مادران مسن‌تر و افرادی که سابقه خانوادگی مشکلات ژنتیکی، نقص‌های زایمان یا عقب ماندگی ذهنی دارند، توصیه شود.

بررسی واکسیناسیون زن

اگر زن در برابر سرخچه یا آبله مرغان محافظت نشده باشد، پزشک ممکن است واکسیناسیون مناسب و به تاخیر انداختن تلاش برای حاملگی حداقل به مدت یک ماه را توصیه کند.
دکتر همچنین ممکن است:
• برای ارزیابی قلب، ریه، سینه، تیروئید و شکم زن، یک معاینه فیزیکی انجام دهد. همچنین ممکن است یک آزمایش لگن و پاپ اسمیر انجام شود.
• تجویز تست‌های آزمایشگاهی: همانطور که اشاره شد برخی از شرایط ابتلا به سرخچه، هپاتیت، اچ آی وی، سیفلیس و دیگر موارد، بررسی می‌شوند.
• نحوه رسم نمودار سیکل قاعدگی را برای کمک به تشخیص مراحل لقاح و تعیین زمانی که احتمالا باردار می‌شود، برای زن شرح می‌دهد.

مکمل‌ها


اسید فولیک

قبل از اینکه زن باردار شود، باید مکمل اسید فولیک مصرف کند. اسید فولیک باعث می‌شود که احتمال ابتلای نوزاد به نقص لوله عصبی کاهش یابد و بهتر است زن قبل از اقدام به بارداری مصرف آن را آغاز کند. پزشک به احتمال زیاد مصرف ۴۰۰ میکروگرم (mcg) اسید فولیک در روز را قبل از بارداری و در اوایل بارداری، توصیه می‌کند.

ویتامین D

اهمیت ویتامین D برای جذب کلسیم و حفظ استخوان‌ها و دندان‌های سالم به طور گسترده‌ای شناخته شده است. کمبود ویتامین D در دوران بارداری منجر به کمبود کلسیم می‌شود که می‌تواند منجر به پوکی استخوان مادر (نرم شدن استخوان‌ها)، پری-اکلامپسیا، وزن کم کودک هنگام تولد و افزایش خطر ابتلا به تشنجات تتانیک نوزادان و راشیت‌های دوران کودکی شود. اکثر مردم می‌توانند از طریق بیرون رفتن در نور خورشید مقدار کافی ویتامین D را جذب کنند.

آهن

بسیاری از زنان ذخایر آهن پایینی دارند که در نتیجه قاعدگی ماهانه و رژیم غذایی کم آهن آنهاست. ساختمان ذخایر آهن، بدن مادر را برای نیازهای جنین در دوران بارداری آماده می‌کند. منابع غذایی سرشار از آهن عبارتند از: گوشت، ماهی، نان غلات و نان سفید غنی شده با آهن، ماکارونی، برنج و غلات.

کلسیم

آماده شدن برای بارداری شامل سالم کردن استخوان‌هاست. اگر در رژیم بارداری کلسیم کافی وجود نداشته باشد، جنین ممکن است از استخوان مادر کلسیم را جذب کند که می‌تواند مادر را در معرض خطر ابتلا به پوکی استخوان قرار دهد. مصرف ۱۰۰۰ میلیگرم کلسیم در روز برای زنان توصیه شده است. سه وعده شیر و سایر محصولات لبنی در روز برابر با ۱۰۰۰ میلی گرم کلسیم است.