کورتاژ تشخیصی یا نمونه برداری رحم؛ کاربردها و عوارض

اتساع و کورتاژ جراحی ساده‌ای است که شامل باز کردن سرویکس است. سرویکس، ورودی رحم محسوب می‌شود. پزشک پس از باز کردن سرویکس شما با وسیله‎ای که شبیه قاشق است و کورت نام دارد، بافت موجود در داخل رحم را خارج می‌کنند. معمولا عمل کورتاژ در بیمارستان و توسط متخصص زنان و زایمان انجام می‌شود. ممکن است عمل کورتاژ در کنار روشی که هیستروسکوپی نامیده می‌شود، انجام شود. در این روش، پزشک برای تشخیص، اقدام به وارد کردن دستگاه به درون رحم می‌کند تا بتواند داخل آن را مشاهده کند.

کورتاژ یک روش ساده و ایمن برای خارج کردن بافت موجود در رحم است. متخصص زنان و زایمان از کورتاژ برای تشخیص و درمان برخی از بیماری‌های رحمی، سقط جنین، یا تمیز کردن رحم پس از سقط جنین استفاده می‌کند. کورتاژ نیز مانند سایر روش‌ها، با مزایا و خطراتی همراه است. متخصص زنان و زایمان درباره مزایا و خطرات کورتاژ اطلاعاتی را در اختیار شما قرار می‌دهد تا بتوانید تصمیمی آگاهانه بگیرید. جهت مشاوره و یا رزرو نوبت با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

کاربردهای کورتاژ تشخیصی


دلایل زیادی برای استفاده از کورتاژ وجود دارد. شایع‌ترین موارد عبارتند از:

  • تشخیص علت خونریزی شدید پریود یا خونریزی بعد از پریود
  • جراحی و خارج کردن تومورهای غیرسرطانی یا فیبروم
  • خارج کردن و بررسی تومورهای سرطانی
  • خارج کردن بافت آلوده که معمولاً توسط بیماری مقاربتی که بیماری التهاب لگن نام دارد ایجاد می‌شود.
  • خارج کردن بافت‌های باقی مانده ناشی از زایمان یا سقط جنین
  • انجام سقط عمدی
  • خارج کردن دستگاه‌های آی‌یودی، که وسیله‌ای برای پیشگیری از بارداری است.
  • تشخیص مشکلاتی که باعث درد لگن می‌شوند.
  • تشخیص ظاهر غیرطبیعی و بزرگ شدن رحم.

کورتاژ تشخیصی برای چه کسانی نباید استفاده شود؟


در برخی از زنان نباید از کورتاژ استفاده کرد. پزشک باید قبل از انجام کورتاژ با آنها مشورت کند. برخی از این عوامل عبارتند از:

  • زنده بودن جنین
  • مشهود نبودن ورودی سرویکس به علت برخی از هنجاری‌ها یا انسداد سرویکس
  • آرتروز شدید مفصل ران، که بیمار نمی‌تواند در طول عمل پاهایش را باز کند.
  • بیمار برای جراحی بیمار باشد.
  • عفونت لگن، زیرا عفونت می‌توانند در هنگام انجام عمل جراحی از واژن و سرویکس به رحم منتقل شود. بافت آلوده به راحتی آسیب می‌بیند، بنابراین اگر وجود عفونت تایید شده باشد باید از انجام کورتاژ خودداری کرد.
  • اختلالات خونی که باعث خونریزی شدید بعد از عمل می‌شود.
  • برخی از بیماری‌ها که بیهوشی عمومی یا سایر اشکال بیهوشی ،خطرناک است.
  • دیابت یا فشارخون کنترل نشده

آمادگی


پزشک برگه‌ای را در اختیار بیمار قرار می‌دهد که حاوی نکات لازم در خصوص آمادگی برای کورتاژ است. باید این دستور را به دقت انجام داد. برخی از مواردی که باید بیمار رعایت کند عبارتند از:

روز قبل از جراحی از خوردن یا نوشیدن اجتناب کند. باید برای انجام عمل، از سلامت کافی برخوردار باشد. یک روز قبل از عمل به پزشک مراجعه کند تا برای شروع فرایند باز شدن سرویکس از ژل مخصوص استفاده کند. بیمار باید یک تا دو روز استراحت کند و پس از عمل باید کسی او را تا منزل همراهی کند. اگر بیمار برای انجام کورتاژ استرس داشته باشد می‌تواند دوباره مصرف آرام‌بخش در حین عمل با پزشک خود مشورت کند. بنابراین پزشک می‌تواند مصرف قرص آرام‌بخش یا تزریق وریدی دارو را تجویز نماید. بیمار در هنگام عمل به خواب فرو می‌رود و تقریباً پس از دریافت ماده بیهوشی، چیزی را به خاطر نمی‌آورد.

فرایند انجام


پس از آن که بیمار وارد بیمارستان می‌شود، پرستار یا تکنسین اتاق عمل از او می‌خواهد لباس‌هایش را با لباس بیمارستان عوض کند. اگر قرار است بیمار به طور کامل بیهوش شود یا داروی وریدی دریافت کند، پرستار یک کانتر پلاستیکی کوچک را وارد رگ می‌کند. در طول عمل به طور مرتب تعداد تنفس، فشار خون، و ضربان قلب بیمار چک می‌شود. پس از آن که پزشک برای عمل آماده شد از بیمار خواسته می‌شود روی تخت معاینه دراز بکشد، مانند هنگاهی که قصد انجام تست پاپ اسمیر را دارد. پس از آماده شدن بیمار، یکی از پرستارها به پزشک کمک می‌کند و پرستار دیگر علائم حیاتی بیمار را کنترل می‌کند و به پزشک گزارش می‌دهد. عمل به شرح زیر انجام می‌شود:
پزشک برای مشاهده سرویکس، دستگاهی که اسپکولوم نام دارد را وارد واژن کرده و دیواره‌های واژن را باز می‌کند. پزشک با وارد کردن تعدادی میله به درون ورودی سرویکس به باز شدن سرویکس کمک می‌کند. ضخامت هر یک از این میله‌ها اندکی بیشتر از میله دیگر است. پس از باز کردن سرویکس، پزشک یک ابزار قاشق مانند را که کورت نام دارد را وارد می‌کند و آن را به اطراف رحم می‌کشد. اگر کورت نتواند همه بافت‌ها را جدا کند پزشک از دستگاه ساکشن استفاده می‌کند. در صورتی که بیمار به صورت موضعی بیهوش شده باشد، احتمالاً برخی از حرکات دستگاه را احساس خواهد کرد. پزشک پس از خارج کردن بافت‌های مورد نظر از رحم بیمار به خارج کردن دستگاه‌ها می‌پردازد. سپس بافت‌های خارج شده از رحم را برای آنالیز به آزمایشگاه ارسال می‌کند. گاهی اوقات پزشک در کنار کورتاژ از سایر روش‌ها مانند هیستروسکوپی استفاده می‌کند. در حین انجام هیستروسکوپی، پزشک دستگاهی که در قسمت نوک آن دوربین نصب شده است را از طریق سرویکس وارد واژن می‌کند تا بتواند رحم و ضمائم را مشاهده کند. سپس تصاویر ارسال شده به مانیتور را چک می‌کند و هر گونه ناهنجاری و پولیپ را برطرف می‌کند و نمونه بافت مورد نیاز را جمع‌آوری می‌کند. پزشک در هنگام انجام هیستروسکوپی، پولیپ‌های رحم و تومورهای فیبرومی را خارج می‌کند.

بهبودی


معمولا یک یا دو روز پس از عمل، احساس خستگی و گرفتگی خفیف طبیعی است. بیمار چند ساعت در بیمارستان بستری خواهد شد. او نمی‌تواند فورا پس از عمل رانندگی کند بنابراین باید حتما همراه داشته باشد. معمولا خونریزی خفیف پس از کورتاژ طبیعی است و احتمالاً بیمار باید از پد بهداشتی استفاده کند. بیمار نباید از تامپون استفاده کند زیرا باعث عفونت می‌شود. ممکن است گرفتگی و درد تا چند روز ادامه داشته باشد، بنابراین پزشک مصرف برخی مسکن‌ها را برای کاهش درد تجویز خواهد کرد. بیمار باید هر چه زودتر شروع به راه رفتن کند. این امر باعث تقویت عضلات می‌شود و از ایجاد لخته‌های خونی در پا جلوگیری می‌کند. بیمار باید بتواند ظرف مدت یک یا دو روز پس از عمل اکثر کارهای روزمره‌اش را انجام دهد. پزشک به بیمار توصیه می‌کند حداقل تا سه روز از دوش گرفتن، حمام رفتن، یا داشتن فعالیت جنسی خودداری کند. بیمار می‌تواند رژیم غذایی طبیعی داشته باشد اما اگر حالت تهوع داشته باشد باید غذاهای کم چرب مانند مرغ کباب شده، برنج ساده، ماست، و نان مصرف کند و در صورتی که پزشک اجازه دهد مقدار زیادی آب بنوشد. اگر پزشک تومورهای سرطانی یا بافت‌های دیگری را از بدن خارج کرده باشد، باید بیمار گزارشی از نتایج آزمایشگاه را در اختیار پزشک قرار دهد. اگر نتایج به‌دست آمده غیرسرطانی بودن تومورها را تایید کرد، نیازی به مراجعات بعدی نیست اما اگر نتایج آزمایشگاه سرطانی بودن سلول‌ها را تایید کرد، به احتمال زیاد پزشک برای انجام مراحل بعدی، بیمار را به متخصص ارجاع خواهد داد.

موارد پرخطر


کورتاژ یک روش درمانی کم خطر است زیرا تهاجم کمی دارد. با این حال هر یک از روش‌های جراحی با خطراتی روبه‌رو هستند. برخی از این موارد عبارتند از:

  • مشکلات قلبی و ریوی ناشی از بیهوشی، که نادر هستند.
  • عفونت
  • لخته شدن خون به علت عدم تحرک، اما اگر بیمار از دستورات پزشک پیروی کند و هر چه زودتر شروع به راه رفتن کند این مورد رخ نمی‌دهد.
  • آسیب دیدن سرویکس یا رحم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *