واژینیسموس (ترس از دخول در زنان): درمان با فیزیوتراپی، ورزش و مشاوره

در واژینیسموس، عضلات واژن به طور غیرارادی و با وجود این که خود زن تمایل به رابطه جنسی دارد، منقبض و جمع می‌شوند. واژینیسموس معمولا زمانی ایجاد می‌شود که زن قصد دارد برای اولین بار دخول در هنگام نزدیکی داشته باشد. البته در برخی موارد این مشکل ممکن است بعد از اولین رابطه جنسی نیز رخ دهد برای مثال زمانی که عامل دیگری موجب دردناک شدن دخول می‌شود و یا زن به لحاظ احساسی ناراحت و افسرده است. از آنجایی که ممکن است نزدیکی کردن و دخول برای زن دردناک باشد، زن از داشتن رابطه جنسی وحشت دارد. این ترس موجب می‌شود که عضلات واژن بیشتر از قبل منقبض شوند و در نتیجه در هنگام تلاش برای دخول در هنگام نزدیکی، درد زن بیشتر نیز باشد. در این موارد یک واکنش رفلکسی و غیر ارادی ایجاد می‌شود که باعث می‌شود در هنگام تلاش برای دخول یا حتی لمس کردن واژن، عضلات واژن منقبض شوند. بنابراین اغلب این زنان نمی‌توانند هیچ‌گونه رابطه جنسی که در آن دخول انجام می‌شود را تحمل کنند. برخی از زنان حتی نمی‌توانند وارد شدن تامپون به واژن را تحمل کنند و یا هرگز این کار را امتحان نکرده‌اند.

ابتلا به واژینیسموس می‌تواند در زندگی جنسی شما اختلال ایجاد کند و حتی آن را کاملا مختل کند. این مشکل منجر به افسردگی، از دست دادن اعتماد به نفس و بروز مشکل در رابطه می‌شود و حتی ممکن است مانع از این شود که شما اقدام به تشکیل خانواده دهید. متخصص زنان و زایمان با توجه به علائم شما و نتایج معاینات لگنی که تا جای ممکن به آرامی انجام می‌شوند، ابتلا به واژینیسموس را تشخیص می‌دهد. واژینیسموس را می‌توان به طور کامل درمان کرد. انتخاب روش درمان به علت ایجاد کننده واژینیسموس بستگی دارد. اگر علت فیزیکی واضحی مانند عفونت وجود داشته باشد، می‌توان آن را با داروی مناسب درمان کرد. در صورتی که علت آن عوامل روانی باشد، انجام مشاوره توصیه می‌شود. هدف از درمان این است که منقبض شدن رفلکسی و غیرارادی عضلات واژن کاهش پیدا کند و همچنین ترس و وحشت زن در هنگامی که واژن او لمس می‌شود بسیار کم شود. برای کاهش این واکنش غیرارادی عضلات واژن ، انجام تمرینات لمس واژن به زنان آموزش داده می‌شود.جهت کسب اطلاعات بیشتر درباره بیماری واژینیسموس و راه‌های درمان آن می‌توانید با شماره‌های متخصص زنان و زایمان  تماس حاصل فرمایید.

انواع


واژینیسموس در دو نوع تقسیم‌بندی می‌شود:

  •  واژینیسموس اولیه: شخص تا به حال دخول در هنگام نزدیکی نداشته است.
  • واژینیسموس ثانویه: شخص قبلا دخول در هنگام نزدیکی داشته است اما حالا به دلایلی مانند جراحی آلت تناسلی یا پرتودرمانی، دیگر قادر به انجام این کار نیست.

علل


عوامل مختلفی هستند که باعث می‌شوند عضلات واژن بر خلاف میل خود شخص، منقبض شوند. البته در تمامی موارد علت بروز این حالت مشخص نیست و نمی‌توان به وضوح گفت که چه عاملی موجب بروز این حالت شده است.

مشکلات جنسی

واژینیسموس معمولا به تجربیات جنسی قبلی فرد یا سایر مشکلات جنسی بازمیگردد. برای مثال، داشتن تجربه‌ای ناخوشایند در سنین پایین‌تر مانند انجام معاینات لگنی دردناک که باعث می‌شود بدن به عنوان یک واکنش حفاظتی، موجب انقباض عضلات می‌شود تا از بروز درد مجدد جلوگیری کند. مشکل در درک کردن روابط جنسی یا احساس گناه یا خجالت از داشتن رابطه جنسی نیز می‌تواند موجب واژینیسموس شود.

درد در هنگام نزدیکی

داشتن درد در هنگام نزدیکی می‌تواند موجب بروز واژینیسموس شود. موارد زیر می‌توانند باعث درد در هنگام نزدیکی شوند:

  • وجود عصب‌های حساس در دهانه‌ی واژن
  • انجام جراحی در ناحیه تناسلی مانند اپیزوتومی در هنگام زایمان
  • وجود عفونت در ناحیه تناسلی مانند عفونت قارچی، تبخال تناسلی، تریکومونیاس که نوعی بیماری مقاربتی است که عامل انگلی دارد.
  •  انجام پرتودرمانی در ناحیه لگن
  •  خشکی واژن که گاهی بعد از خوردن قرص‌های ضدبارداری و همچنین بعد از یائسگی رخ می‌دهد.
  • کاهش میل جنسی
  •  عوارض جانبی برخی داروها
  •  وجود پارگی‌های کوچک در دهانه واژن
    ابتلا به التهاب آندومتریوز یا بیماری التهابی لگن نیز می‌تواند موجب درد در هنگام نزدیکی شود.این درد بیشتر در عمق لگن حس می‌شود.

سایر علل

سایر علل احتمالی بروز واژینیسموس عبارتند از:

  • احساس ترس بیمار از این که واژن او برای دخول بسیار کوچک است.
  •  ترس از بارداری
  •  آسیب به واژن و عضلات اطراف آن در حین زایمان طبیعی
  •  وجود مشکلات در روابط بین دو فرد
  •  خستگی یا افسردگی

علائم


واژینیسموس دارای علائم بسیار مختلفی است. میزان درد و ناراحتی هر یک از بیماران متفاوت است. در موارد واژینیسموس خفیف زن در هنگام تلاش برای دخول یا هنگام دیدن آلت مرد، احساس درد یا سوزش کمی دارد اما این علائم با انجام دخول و پیشروی آن به تدریج برطرف می‌شوند. برخی از زنان در هنگام دخول احساس درد و سوزش بیشتری می‌کنند و این درد و سوزش با دخول و پیشروی آن کم نمی‌شود. در اغلب موارد ابتلا به واژینیسموس شدید، زن احساس درد زیادی ناشی از منقبض شدن عضلات واژن را دارد که موجب ناراحتی در هنگام تلاش برای دخول و حتی لمس واژن می‌شود و ممکن است انجام دخول را غیر ممکن کند. دهانه واژن کاملا بسته و منقبض می‌شود و هیچ چیزی حتی تامپون یا وسایل معاینه‌ی پزشک نمی‌تواند وارد واژن شود.

تشخیص


تشخیص واژینیسموس بر اساس توصیف بیمار از شرایط خود و سابقه مشکلات پزشکی و روابط جنسی او (در دوران کودکی و بزرگسالی) و همچنین بر اساس نتایج معاینات لگنی انجام می‌شود. برای آن که معاینه بیمار تا جای ممکن برای او قابل تحمل باشد، پزشک معمولا به آرامی و با ملایمت کار می‌کند و در حین معاینه به بیمار توضیح می‌دهد که در حال انجام دادن چه کاری است. ممکن است پزشک یک آینه به دست بیمار بدهد تا او بتواند آلت تناسلی خود را ببیند و حتی ممکن است پزشک از بیمار بخواهد که خودش، دست یا وسیله‌ی معاینه را به داخل واژن هدایت کند. معمولا زنان قبل از انجام معاینه لگنی نیاز دارند که یک دوره درمانی را پشت سر بگذارند. پزشک در هنگام معاینه به دنبال علائم عفونت و جای زخم و سایر مشکلاتی است که می‌توانند موجب بروز علائم واژینیسموس شده باشند. در صورتی که بیمار هیچ مشکل دیگری نداشته باشد و مشکل او تنها واژینیسموس باشد، هیچ مورد غیرطبیعی در معاینات لگنی دیده نمی‌شود.

درمان


واژینیسموس یک مشکل قابل درمان است. روش‌های درمانی معمولا شامل آموزش به بیمار، مشاوره و انجام ورزش می‌شود.

مشاوره و سکس تراپی

در جلسات مشاوره در مورد آناتومی دستگاه تناسلی زن و همچنین چگونگی برانگیختگی جنسی و دخول در هنگام نزدیکی به بیمار آموزش داده می‌شود و تمامی این موارد با جزئیات برای او شرح داده می‌شوند. بیمار در مورد عضلاتی که در واژینیسموس درگیر هستند، اطلاع پیدا می‌کند. این کار باعث می‌شود که بیمار کاملا درک کند که چگونه اعضای بدن او با یکدیگر کار می‌کنند و بدن او چگونه واکنش نشان می‌دهد.
انجام مشاوره ممکن است تنها با حضور خود بیمار یا با حضور همسر او باشد. مشاوره و سکس تراپی با کمک یک مشاور که در اختلالات جنسی تخصص دارد، می‌توان کمک‌کننده باشد. یادگیری تکنیک‌های ریلکسیشن می‌تواند به زن کمک کند تا در هنگام رابطه جنسی احساس آرامش و راحتی بیشتری داشته باشد.

درمان دارویی

برای درمان واژینیسموس معمولا از سه نوع دارو استفاده می‌شود: بی‌حسی موضعی (لیدوکائین)، شل کننده عضلات (پماد نیتروگلیسیرین و بوتاکس) و داروهای ضداضطراب.

فیزیوتراپی عضلات کف لگن

علت انجام فیزیوتراپی عضلات کف لگن و ورزش دادن این عضلات این است که بیمار آگاهی و کنترل بیشتری نسبت به این عضلات پیدا کند و بتواند کارایی و حرکت پذیری این عضلات را بهبود داده و بدین ترتیب با کاهش درد در ناحیه واژن بر مشکل واژینیسموس پیروز شود. پزشک برای دستیابی به این هدف از تکنیک‌های مختلفی مانند ریلکسیشن، تکنیک‌های تنفسی، انحراف تمرکز، اتساع دهنده‌های واژن، بیوفیدبک عضلات کف لگن و درمان‌های دستی استفاده می‌کند.

تمرینات کگل

برای انجام تمرینات کگل شما باید به طور منظم عضلات کف لگن را منقبض کرده و آن‌ها را رها کنید. این عضلات در کنترل واژن، مجرای ادرار و مقعد نقش دارند. شما می‌توانید در هنگامی که ادرار می‌کنید و سعی می‌کنید ادرار خود را کنترل کنید، محل این عضلات در بدن خود را تشخیص دهید و آن‌ها را حس کنید. بعد از این که شروع به ادرار کردن کردید، ادرار خود را متوقف کنید. عضلاتی که برای متوقف کردن ادرار هود به کار گرفتید، همان عضلات کف لگن هستند و شما می‌توانید حرکت کردن و منقبض شدن آنها را حس کنید. این عضلات به صورت گروهی عمل می‌کنند و بنابراین همگی با هم منقبض شده و شل می‌شوند. انجام این تمرینات به بیمار کمک می‌کند که کنترل بیشتری بر این عضلات داشته باشد و بتواند به طور ارادی آنها را منقبض یا ریلکس کند. این مراحل را انجام دهید:

  • مثانه خود را خالی کنید (ادرار کنید).
  • عضلات کف لگن را شل کنید و تا ۱۰ بشمارید.
  • عضلات را کاملا شل کنید و تا ۱۰ بشمارید.
  •  این کار را ۱۰ بار تکرار کنید.
  •  این تمرین را سه بار در روز انجام دهید.
    برای آن که به طور موفقیت‌آمیزی بتوانید عضلات کف لگن خود را تقویت کنید، عضلات شکم و باسن خود را در حین تمرین درگیر نکنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *