عمل سرکلاژ یا دوختن دهانه رحم در بارداری و مراقبت های بعد از آن

با رشد جنین در رحم شما، فشار وارد بر رحم بیشتر می‌شود. این شرایط، گاهی اوقات می‌تواند باعث شود که گردن رحم (قسمت پایین رحم که به واژن می‌رسد)، روزها یا حتی هفته‌ها پیش از آماده شدن بچه برای زایمان، گشاد شود (کوتاه و باز شود). به این مشکل، معمولاً نارسایی سرویکس یا گشادی رحم گفته می‌شود. سرکلاژ، یک عمل جراحی است که در آن برای جلوگیری از باز شدن زود هنگام رحم در طول بارداری، در زنانی که دارای گردن رحم ضعیف هستند، بخیه‌هایی در اطراف سرویکس زده می‌شود. این عمل به رسیدن حاملگی به انتهای خود و رسیدن زمان مناسب برای زایمان کمک کرده و ریسک سقط جنین یا زایمان زودرس را کاهش می‌دهد.

بارداری، یک مرحله‌ی مهم در زندگی هر مادری است. به همین دلیل، اقدامات مراقبتی و احتیاط‌های لازم باید در طول عمل جراحی سرکلاژ گردن رحم انجام شوند تا مادر و کودک در سلامت کامل باقی بمانند. پیش از عمل جراحی، متخصص زنان و زایمان، درباره‌ی ضرورت و نتیجه‌ی نهایی این عمل به خانم باردار توضیحاتی را ارائه می‌کند. گفته می‌شود که عمل سرکلاژ، در صورتی که زایمان در تاریخ مقرر یا پس از آن، و نه پیش از موعد اتفاق بیفتد، دارای موفقیت کامل بوده است. جهت دریافت مشاوره و یا رزرو نوبت با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

متقاضیان عمل سرکلاژ


زنانی که سقط جنین در سه ماهه‌ی دوم حاملگی داشته اند، یا در بارداری قبلی، زایمان بسیار زود هنگامی را بدون انقباضات صحیح رحمی تجربه کرده اند، معمولاً مشکوک به داشتن گردن رحم گشاد می‌باشند. آسیب دیدن سرویکس یا سابقه‌ی برخی از جراحی‌ها نیز انجام عمل سرکلاژ بر روی گردن رحم را ضروری می‌کند. در چنین مواردی، سرکلاژ معمولاً بین هفته‌های دوازدهم تا شانزدهم انجام می‌شود. از آنجا که فشار بر روی گردن رحم هنوز آنقدر زیاد نیست که بخیه زدن را دشوار کند، ریسک سقط جنین به صورت چشم‌گیری کاهش می‌یابد. افرادی که دارای ناهنجاری مادرزادی رحم یا سرویکس هستند نیز ممکن است انجام عمل سرکلاژ ترانس ابدومینال پیش از بارداری را انتخاب کنند. در این عمل، گردن رحم پیش از حاملگی به خوبی دوخته می‌شود و این کار احتمال سقط جنین یا از دست رفتن حاملگی را به شکل چشم‌گیری کاهش می‌دهد.

اقدامات قبل از سرکلاژ رحم


متخصص زنان و زایمان، پیش از عمل جراحی، یک معاینه‌ی کامل بر روی بیمار انجام می‌دهد. رحم، واژن و سرویکس مشاهده و معاینه می‌شوند. اگر در طول این معاینه، هر مشکل دیگری که مرتبط با بارداری باشد، یافته شد، باید جداگانه مورد درمان قرار بگیرد. فشار خون فرد نیز با دقت مورد بررسی قرار می‌گیرد. گاهی اوقات، فشار خون بالا به دلیل بارداری می‌باشد. این عارضه معمولاً با وجود تورم در بدن همراه بوده و نیاز به درمان پزشکی دارد. آزمایش سونوگرافی پیش از جراحی سرکلاژ برای مشاهده‌ی رشد جنین انجام می‌شود. طپش قلب نوزاد اندازه‌گیری شده، رحم مشاهده شده و موارد غیر طبیعی بارداری مورد بررسی قرار می‌گیرند. اگر نتایج حاصل از آزمایش سونوگرافی نرمال بود، متخصص زنان و زایمان عمل سرکلاژ را انجام می‌دهد. بررسی‌های دیگر شامل اندازه‌گیری سلول‌های خونی می‌باشد. سطوح بالای سلول‌های نشان‌دهنده‌ی وجود عفونت است. پیش از آماده شدن برای جراحی، این موضوع باید با آنتی بیوتیک برطرف شود. دیابت بارداری (نوعی از دیابت در طول حاملگی پیشرفت می‌کند) نیز در بسیاری از خانم‌ها اتفاق می‌افتد. اندازه‌گیری سطح قند خون به تشخیص دیابت کمک می‌کند. اگر دیابت بارداری تشخیص داده شود، جراحی تا زمان برگشتن قند خون به حد نرمال و با استفاده از دارو، به تعویق انداخته می‌شود. هر زمان که متخصص زنان و زایمان از تمامی پیش نیازهای عمل اطمینان حاصل کند، جراحی می‌تواند انجام گیرد.

روند انجام عمل جراحی دوختن دهانه رحم


توصیه می‌شود که بیمار در روز عمل و سر ساعت مقرر در بیمارستان حاضر شود. از بیمار خواسته می‌شود تا گان جراحی را بپوشد که برای رهایی از میکروارگانیسم‌ها استرلیزه شده است. تمامی تجهیزات مورد استفاده برای جراحی استرلیزه می‌شوند. فشار خون، طپش قلب، تنفس و دمای بدن بیمار چک می‌شوند. دوز عامل بیهوشی، بر اساس این پارامترها و نیز سلامت کلی بیمار تعیین می‌شود. بیهوشی از طریق تزریق وریدی به بیمار داده می‌شود. بیهوشی عمومی از طریق گازهای تنفسی نیز امکان وارد شدن دارند. سرکلاژ گردن رحم در بیشتر موارد از طریق واژینال انجام می‌شود. بنابراین، بیمار طوری بر روی تخت می‌خوابد که پاهای او باز شده، جدا از هم قرار گرفته و واژن به سادگی قابل دسترس باشد. اگر به هر دلیل امکان عمل از طریق واژن وجود نداشت، جراحی از طریق شکمی انجام می‌گیرد. در این صورت، بیمار به صورت مسطح و به پشت خوابیده و پاها صاف نگه داشته می‌شوند. پوست روی دیواره‌ی شکم با محلول ضد عفونی کننده پاک می‌شود. تمامی موهای روی پوست شکمی تراشیده می‌شوند. یک کتتر از طریق مجرای ادرار وارد می‌شود تا مثانه را خالی کند. پس از اینکه متخصص هوش‌بری از بیهوشی بیمار اطمینان حاصل کرد، عمل جراحی شروع می‌شود. یک نوار ضخیم از نخ در اطراف مجرای سرویکال مانند بند کیسه‌ی پول قرار داده شده و سپس محکم کشیده می‌شود تا گره محکمی ایجاد شود.

بهبودی


زمانی که جراحی تمام شد، پزشک احتمالاً داروهای مشخصی شامل آنتی بیوتیک‌ها و مسکن‌ها را تجویز می‌کند. مسکن‌ها در کم کردن دردهای پس از جراحی به کار می‌آیند و آنتی بیوتیک‌ها از ایجاد هر گونه شرایط عفونتی جلوگیری می‌کنند چرا که وجود عفونت در این زمان می‌تواند هم برای مادر و هم برای کودک خطرناک باشد. بیشتر خانم‌ها برای دو سه روز استراحت در تخت می‌مانند (این مدت زمان در شرایط ریسک بالا می‌تواند بیشتر باشد). کمی لکه‌بینی یا حتی خونریزی سبک پس از عمل جراحی کاملاً نرمال است. بیمار همچنین ممکن است ترشحات سفید رنگ مخاطی را برای چند روز مشاهده کند. برخی از خانم‌ها حتی انقباضات گاه به گاه را در طول چند ساعت یا چند روز پس از عمل جراحی گزارش می‌کنند اما این وضعیت خود به خود برطرف می‌شود. پس از جراحی، پزشک تمامی محدودیت‌ها و راهنمایی‌ها را قبل از رفتن بیمار به خانه برای او توضیح می‌دهد. برخی از موارد مراقبتی که به فرایند بهبودی کمک می‌کنند شامل موارد زیر می‌باشند:
از هر گونه فعالیت شدید مانند کشیدن چیزهای سنگین یا سریع بالا رفتن از پله‌ها باید پرهیز شود. در زمان دفع مدفوع زیاد زور نزنید. مایعات زیاد بنوشید (آب و آب میوه‌های بدون شکر) و مقدار زیادی از غذاهای غنی از فیبر (نان غلات کامل و غلات و حبوبات) را در رژیم غذایی خود بگنجانید چرا که این مواد می‌توانند از بروز یبوست جلوگیری کنند. زمانی که پزشک به شما اجازه‌ی دوش گرفتن داد، از صابون خفیف و آب برای تمیز کردن محل بخیه استفاده کنید. بانداژها و پدهای مورد استفاده را به محض کثیف شدن عوض کنید. عمل دخول برای حداقل هفت تا چهارده روز پس از انجام عمل نباید انجام شود. قبل از انجام هر گونه تمرین ورزشی با پزشک خود مشورت کنید.

برداشتن بخیه‌های سرویکس


سرکلاژ گردن رحم یک عمل موقت بوده و وضعیت بدن پیش از شروع زایمان به حالت قبل برمی‌گردد. اگر درد زایمان قبل از موعد مقرر شروع شد، برای کمک به زایمان، بخیه‌ها یا نوار سرویکال برداشته می‌شوند. با این حال، اگر بیمار از سلامت کامل برخوردار بوده و زایمان زودرس نداشته باشد، بخیه‌ها یا نوار سرویکال پس از تکمیل نه ماهه‌ی بارداری، برداشته می‌شود. پس از آن و تا وقتی که زمان زایمان برسد، فرد می‌تواند فعالیت فیزیکی خود را از سر بگیرد. سرکلاژ سرویکال از طریق شکمی با انجام یک جراحی دیگر برداشته می‌شود. در این عمل، یک برش شکمی دیگر ایجاد خواهد شد.

عوارض سرکلاژ


با وجود این واقعیت که عمل سرکلاژ به طولانی‌تر شدن زمان زایمان کمک می‌کند اما به دلیل وجود بیهوشی، که می‌تواند دربرگیرنده‌ی عوارض متعددی باشد، در رابطه با امنیت این عمل بحث‌هایی وجود دارد. همچنین بر اساس زمان و چگونگی انجام عمل، این روند می‌تواند شامل عوارض جانبی و ریسک‌های محتملی مانند موارد زیر باشد:

  • عفونت سرویکس یا کیسه‌ی آمنیوتیک
  • خونریزی واژینال
  • پارگی زودرس غشا
  • پارگی سرویکال یا ایجاد شدن چاک در گردن رحم
  • سقط جنین 
  • زایمان زودرس 
  • افزایش احتمال سزارین

بارداری پس از عمل سرکلاژ


کسانی که در زمان یک بارداری عمل سرکلاژ را انجام می‌دهند، معمولاً به انجام این عمل در تمامی حاملگی‌های بعدی نیاز دارند. به همین دلیل، برخی از خانم‌ها انجام عمل سزارین را انتخاب می‌کنند تا بخیه‌ها در جای خود باقی بمانند. با این حال، درباره‌ی تأثیرات نگه داشتن بخیه‌ها بر روی باروری، با پزشک خود مشورت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *