شرایط، مراحل و عوارض زایمان طبیعی


نوزادان به دو روش به دنیا می‌آیند، زایمان طبیعی و سزارین. هدف از هر دو روش این است که یک نوزاد سالم متولد شود. اگر بخواهید خودتان کنترل نوزاد را در اختیار داشته باشید، در امر زایمان به طور فعالانه شرکت داشته باشید و مداخلات پزشک، مانند نظارت پزشکی با استفاده از مانیتور، کمتر برای شما استفاده شود، زایمان طبیعی برای شما مناسب است. اگر زایمان طبیعی را انتخاب کردید، باید درد و ناراحتی ناشی از زایمان طبیعی را نیز قبول کنید. اما اگر از حمایت و آمادگی کافی برخوردار باشید، معمولا احساس قدرت کرده و از زایمان طبیعی کاملا راضی خواهید بود.

هر زایمان و هر تولدی، مانند هر مادر و نوزادی، خاص و منحصر به فرد است. به علاوه، زنان در هر بار زایمان نیز ممکن است تجربیات کاملا متفاوتی داشته باشند. تولد نوزاد اتفاقی است که زندگی فرد را تغییر داده و تاثیر بلند مدتی، در تمام عمر، بر زندگی فرد خواهد گذاشت. واضح است که تمام مادران دوست دارند این تغییر، تغییر مثبتی باشد و مایل هستند بدانند که چه انتظاراتی باید داشته باشند. زنان باید در مورد روش‌های موجود برای زایمان و اینکه آیا زایمان طبیعی برای آنها مناسب است یا خیر با متخصص زنان و زایمان مشورت کنند. متخصص زنان و زایمان می‌تواند در مورد نحوه زایمان و اتفاقات پس از زایمان مطالبی را در اختیار فرد قرار دهد. جهت دریافت مشاوره و یا رزرو نوبت با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

مزایای زایمان طبیعی


زایمان طبیعی یک فرآیند طولانی، سخت و خسته کننده برای مادر است. اما یکی از مزایای زایمان طبیعی این است که نسبت به سزارین، فرد مدت کمتری در بیمارستان بستری شده و دوره بهبودی کوتاهی دارد.  زنانی که زایمان طبیعی دارند، جراحی سختی انجام نداده و از عوارض و خطرات جراحی‌های بزرگ، مانند خونریزی شدید، زخم، عفونت، واکنش بدن به داروی بیهوشی و درد بلند مدت در امان هستند. و از آنجا که در زایمان طبیعی مادر بیماری و بی حالی پس از جراحی‌های بزرگ را ندارد، می‌تواند در مدت کوتاهی پس از زایمان نوزاد را در آغوش گرفته و شیر دادن به او را آغاز کند. در حین زایمان طبیعی، عضلات درگیر در زایمان، مایع موجود در ریه‌های بیمار را با فشار به بیرون می‌فرستند و این یکی از مزایای زایمان طبیعی است زیرا باعث می‌شود احتمال ایجاد مشکل تنفس در هنگام تولد برای نوزاد کمتر شود. همچنین، نوزادانی که به روش زایمان طبیعی متولد می‌شوند، در هنگام عبور از کانال تولد مادر مقداری باکتری مفید نیز دریافت می‌کنند که باعث تقویت سیستم ایمنی و حفاظت از اندام گوارش نوزاد می‌شود.

متقاضیان


متقاضی مناسب برای زایمان طبیعی فردی است که:

  •  فقط یک نوزاد باردار است.
  •  دوران بارداری او کامل شده، یا حداقل ۳۷ هفته بارداری را پشت سر گذاشته است.
  •  هیچ بیماری مزمنی ندارد و قبلا به عوارض بارداری مبتلا نشده است.
  •  در دوران بارداری وزن سالم خود را حفظ کرده، به طور منظم ورزش کرده و تغذیه مناسبی داشته است.

در برخی موارد، ممکن است مادر در هنگام تولد نوزاد دچار عوارض زایمان طبیعی شود، بنابراین پزشک باید اطمینان حاصل کند که مادر تحت نظارت و کنترل دقیق است تا مشکلی برای او پیش نیاید. زایمان طبیعی برای افرادی که شرایط زیر را دارند مناسب نیست:

  •  دوقلو باردار است.
  •  تحمل درد او بالا نیست.
  •  در هنگام زایمان، کمتر از ۳۷ هفته از بارداری او می‌گذرد.
  •  افزایش وزن دارد یا در دوران بارداری وزن او بیش از حد افزایش یافته است.
  •  به عوارض بارداری همچون دیابت یا مسمومیت بارداری مبتلا شده است.
  •  حامل استرپتوکوک گروه B است (این افراد در هفته ۳۶ بارداری معاینه می‌شوند). این زنان باید برای کاهش خطر ایجاد عفونت در نوزاد تازه متولد شده، آنتی بیوتیک آی وی (IV ) مصرف کنند.
  •  به دیابت یا دیابت‌ بارداری مبتلا هستند زیرا این افراد در هنگام تولد به سرم انسولین و آی وی (IV) نیاز دارند.
  •  در هنگام مراجعه برای زایمان، نوزاد در حالت بریج (باسن رو به پایین) قرار دارد، در این حالت به خاطر حفظ سلامت مادر و نوزاد باید سزارین انجام شود.

آمادگی


با اینکه برنامه‌ریزی تمام جنبه‌های زایمان تقریبا غیر ممکن است، اما اکثر زنان مایلند احساس کنند که برای زایمان آماده هستند. برخی از کارهایی که می‌توان برای آمادگی قبل از زایمان طبیعی انجام داد عبارتند از:

  •  آماده سازی نقشه تولد
  •  آماده کردن ساک بیمارستان
  •  بازدید از بیمارستان یا مرکزی که فرد قصد زایمان در آن را دارد.
  •  اطلاع از حالت‌های رایج زایمان
  •  آگاهیی از اصول شیر دادن به نوزاد، زیرا به احتمال زیاد زنان باید به محض رسیدن نوزاد، به او شیر دهند.
  •  آگاهی از نشانه‌های زایمان به منظور آگاهی از فرا رسیدن زمان تولد

مراحل زایمان طبیعی


زایمان طبیعی چند مرحله دارد که عبارتند از:

زایمان

زایمان سه مرحله دارد، مرحله ابتدایی، مرحله فعال و مرحله انتقال. تمام افرادی که زایمان طبیعی دارند، این سه مرحله را نیز خواهند داشت، هر چند زنان متوجه مرحله ابتدایی نمی‌شوند. زمان مورد نیاز و شدت انقباض نشان می‌دهد که فرد در کدام مرحله قرار دارد و معاینات دوره‌ای فیزیکی، پیشرفت فرد را تایید می‌کند.

فشار و تولد نوزاد

تولد نوزاد زمانی است که دهانه رحم مادر ۱۰ سانتیمتر باز شده و کاملا منبسط شده است. اکنون مادر باید با اعمال فشار نوزاد را به بیرون از کانال تولد بفرستد، مگر اینکه مادر بخواهد در حین زایمان، استراحت کند (یعنی پس از باز شدن دهانه رحم به اندازه ۱۰ سانتیمتر و پایین آمدن نوزاد در کانال تولد، مادر فشار وارد نکند و بین چند دقیقه تا یک ساعت استراحت کند). اکثر زنان معتقدند که مرحله انتقالی زایمان که در آن دهانه رحم ۲ تا ۳ سانتیمتر باز می‌شود، سخت‌ترین و شدید‌ترین مرحله زایمان است اما خوشبختانه این مرحله، کوتاه‌ترین مرحله زایمان نیز هست که بین ۱۵ دقیقه تا یک ساعت طول می‌کشد. با بیرون آمدن سر نوزاد و فشار مادر و بیرون آمدن نوزاد، مادر احساس درد مداوم، کشش یا سوزش می‌کند (که به دلایلی حلقه‌ی آتش نامیده می‌شود).

بیرون آمدن جفت

در اینجا قسمت سخت زایمان انجام شده است. در این مرحله، که مرحله آخر است، مادر باید با کمک پزشک کمی فشار ایجاد کند تا جفت نیز خارج شود. پزشک نیز رحم مادر را معاینه می‌کند تا اطمینان حاصل کند که همه چیز به خوبی انجام شده است.

ملاقات با نوزاد

تا زمانی که فرد هیچگونه عوارضی پس از زایمان نداشته باشد، خواهد توانست بلافاصله پس از زایمان (حتی در هنگام خارج شدن جفت یا بخیه شدن پارگی‌ها) نوزاد را گرفته و در صورت تمایل او را شیر دهد. بهتر است مادر زمانی را برای در آغوش گرفتن نوزاد و صحبت با او اختصاص دهد زیرا نوزاد صدای مادر را تشخیص خواهد داد. ممکن است مادر احساس علاقه شدید، یا بیزاری از نوزاد داشته باشد. هر دو مورد، علاقه و بیزاری از نوزاد، کاملا طبیعی هستند. مهم نیست که در لحظه اول مادر چه احساسی نسبت به نوزاد دارد زیرا بعدا عاشق نوزاد خود خواهد بود. گاهی ایجاد این حس علاقه کمی زمان نیاز دارد.

دوره نقاهت زایمان طبیعی


شش هفته اول پس از زایمان طبیعی را دوره نقاهت گویند (ممکن است آن را سه ماهه چهارم نیز بنامند). اولین هفته پس از زایمان، فرد دچار خونریزی واژن، درد شکم، خستگی، ناراحتی پرینه، مشکل دفع مدفوع و ادرار شده و یک درد کلی دارد. از نظر احساسی ممکن است فرد وحشت زده، عصبی، هیجان زده، نا امید، یا دچار افسردگی پس از زایمان شود. به مرور زمان، علائم کاهش یافته و فرد به نوزاد گرایش پیدا می‌کند و مجددا احساس نیاز به برقراری رابطه جنسی می‌کند. اما اگر فرد علائم افسردگی پس از زایمان، مانند احساس نا امیدی، مشکل خواب، کاهش اشتها، حساسیت، اجتماع گریزی، نگرانی شدید و بیزاری از نوزاد را داشت، بهتر است با پزشک مشورت کند.

خطرات


ممکن است در هنگام زایمان، پوست و بافت‌های اطراف واژن در اثر حرکت جنین در کانال تولد، کشیده و پاره شوند. اگر کشیدگی و پارگی شدید باشد، فرد به بخیه نیاز دارد و ممکن است باعث ضعف یا آسیب به عضلات لگنی کنترل کننده‌ی ادرار و مدفوع شود.  برخی از مطالعات انجام شده نشان می‌دهند که زنانی که به روش طبیعی زایمان می‌کنند، بیشتر از زنانی که سزارین می‌کنند به بی‌اختیاری ادرار و مشکل روده مبتلا می‌شوند. همچنین ممکن است بیشتر در معرض ریزش ادرار در هنگام سرفه، خنده و عطسه قرار گیرند. پس از زایمان طبیعی، زن دردی مداوم در پرینیوم، محدوده میان منطقه تناسلی و مقعد خواهد داشت. اگر زن زایمانی طولانی داشته باشد یا اگر نوزاد بزرگ بوده و با زایمان طبیعی متولد شده باشد، ممکن است مشکلاتی همچون کبودی سر یا شکستگی ترقوه برای نوزاد به وجود آید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *