زگیل تناسلی: علائم و درمان (لیزر، سوزاندن، فریز یا کرایو)


زگیل تناسلی یکی از شایع‌ترین انواع عفونت‌هایی است که از طریق روابط جنسی منتقل می‌شود. تقریباً تمامی افرادی که از نظر جنسی فعال هستند حداقل به یکی از انواع عفونت‌های ناشی از ویروس پاپیلومای انسانی (اچ پی وی) مبتلا می‌شوند. این ویروس باعث ابتلا به زگیل‌های تناسلی در این افراد می‌شود. زنان بیش از مردان در معرض ابتلا به زگیل‌های تناسلی هستند. همان گونه که از نام آن مشخص است، زگیل تناسلی بر بافت‌های مرطوب ناحیه تناسلی فرد تأثیر می‌گذارد. زگیل‌های تناسلی برآمدگی‌های کوچک به رنگ گوشت و شبیه به گل‌کلم هستند. در بسیاری از موارد، زگیل‌ها بسیار کوچک بوده و به سختی می‌توان آنها را دید. برخی از گونه‌های اچ پی وی تناسلی باعث ایجاد زگیل تناسلی شده و برخی از انواع آن نیز ممکن است باعث ابتلا به سرطان می‌شوند. واکسن می‌تواند از ابتلا به برخی انواع اچ پی وی تناسلی پیشگیری کند.

متخصص زنان و زایمان در مورد اهمیت پاپ اسمیر برای بررسی سرطان رحم به زنان  آگاهی می‌دهد،  پیش‌آگهی و اطلاع داشتن از تغییرات گردنه رحم می‌تواند تحت درمان قرار گیرد و احتمال ابتلا به سرطان رحم را کاهش دهد. زنانی که وجود تغییرات متوسط تا شدید در گردنه رحم آنها محرز شده است باید تحت درمان قرار گیرند تا مطمئن شوند که این سلول‌ها سرطانی نمی‌شوند. در این موارد، درمان معمولاً شامل برداشتن یا تخریب بافت به روش جراحی و به روش کرایوتراپی یا لیزر درمانی می‌شود. درمان زگیل‌های تناسلی ناشی از عفونت‌های اچ پی ی، درمان طبیعی یا خانگی ندارند. جهت دریافت مشاوره و یا رزرو نوبت با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

علل


ویروس پاپیلومای انسانی (اچ پی ی) باعث ابتلا به می‌شود. بیش از ۴۰ گونه از اچ پی وی تا کنون شناخته شده است که بر ناحیه تناسلی اثر می‌گذارند. اچ پی وی تناسلی از طریق تماس جنسی گسترش می‌یابد. در بیشتر موارد، سیستم ایمنی بدن اچ پی وی تناسلی را از بین می‌برد و علائم ناشی از وجود آن هرگز بروز نمی‌کند.

عواملی که احتمال ابتلا به زگیل تناسلی را افزایش می‌دهند


تقریباً همه افراد که از نظر جنسی فعال هستند حداقل به یکی از انواع اچ پی وی در طول عمر خود دچار می‌شوند. عواملی که احتمال ابتلا به این نوع عفونت‌ها را افزایش می‌دهند عبارتند از:

  •  انتقال عفونت از طریق روابط جنسی
  •  داشتن روابط متعدد جنسی در سنین جوانی

علائم زگیل تناسلی


زگیل تناسلی در زنان ممکن است روی فرج، دیواره واژن، نواحی بین قسمت خارجی ناحیه تناسلی و مقعد، کانال مقعد و گردنه رحم ایجاد شود. در مردان، ممکن است روی آلت تناسلی، اسکروتوم یا مقعد زگیل ایجاد شود. زگیل‌های تناسلی ممکن است در دهان یا گلو نیز ایجاد شوند. نشانه‌ها و علائم زگیل تناسلی عبارتند از:

  •  برآمدگی‌های گوشتی رنگ یا خاکستری رنگ کوچک در ناحیه تناسلی
  •  ایجاد چندین زگیل در کنار هم که شکلی شبیه گل‌کلم ایجاد می‌کند.
  •  خارش یا احساس ناراحتی در ناحیه تناسلی بیمار
  •  خونریزی در هنگام مقاربت

زگیل‌های تناسلی ممکن است کوچک و مسطح باشند و نتوان آنها را با چشم غیرمسلح دید. در برخی موارد نیز ممکن است چندین زگیل کنار هم ایجاد شده و تبدیل به یک خوشه بزرگ شوند.

عوارض


عوارض زگیل‌های تناسلی عبارتند از:

سرطان

سرطان رحم با عفونت‌های ناشی از اچ پی وی تناسلی ارتباط شدیدی دارد. برخی انواع اچ پی وی همچنین ممکن است باعث ابتلا به سرطان فرج، سرطان مقعد، سرطان پنیس و سرطان دهان و گلو شوند. عفونت پاپیلومای انسانی همیشه منجر به سرطان نمی‌شود.

بیماری‌های دوران بارداری

زگیل‌های تناسلی در زنان ممکن است باعث بروز برخی بیماری‌ها در دوران بارداری شوند. زگیل‌ تناسلی زنان ممکن است بزرگ شده و برای رحم مشکل ایجاد کنند. زگیل‌های روی دیواره واژن توانایی بافت واژینال را برای باز شدن در هنگام تولد نوزاد کاهش می‌دهند. زگیل‌های بزرگ روی فرج یا در واژن ممکن است باعث ایجاد خونریزی در زمان وضع حمل شوند. به ندرت، ممکن است نوزاد متولد شده از مادر مبتلا به زگیل تناسلی در گلو و دهان خود دچار زگیل باشد. ممکن است برای اطمینان از مسدود نبودن مسیر عبور هوا در نوزاد نیاز به انجام عمل‌های جراحی باشد.

تشخیص


از آنجا که غالباً تشخیص زگیل‌های تناسلی مشکل است، پزشک از محلول اسید استیک ضعیف برای مشخص شدن زگیل‌های ناحیه تناسلی استفاده می‌کند. سپس وی آنها را از طریق ذره‌بین‌های مخصوصی به نام کولپوسکوپ مورد بررسی قرار می‌دهد.

آزمایش‌های پاپ

برای زنان، آزمایش لگن و آزمایش پاپ باید به طور مرتب انجام شود زیرا به کمک این آزمایش‌ها می‌توان تغییرات واژینال و گردنه رحم را که باعث ابتلا به زگیل‌های تناسلی می‌شوند یا علائم اولیه ابتلا به سرطان رحم که یکی از عوارض ابتلا به عفونت‌های اچ پی وی تناسلی است را شناسایی کرد. در هنگام انجام آزمایش پاپ، پزشک از دستگاهی به نام اسپکولوم برای باز نگه‌داشتن واژن استفاده می‌کند. وی سپس از یک ابزاردستی بلند برای جمع‌آوری نمونه کوچکی از سلول‌های گردنه رحم بیمار – مسیر بین واژن و رحم بیمار – استفاده می‌کند. سلول‌ها به وسیله میکروسکوپ برای تشخیص ناهنجاری‌های موجود مورد معاینه قرار می‌گیرند.

آزمایش اچ پی وی

فقط برخی انواع اچ پی وی باعث ابتلا به سرطان رحم می‌شوند. نمونه سلول‌های رحم که از طریق آزمایش پاپ برداشته شده‌اند برای احتمال ابتلا به سرطان ناشی از ابتلا به این گونه عفونت‌های اچ پی وی مورد بررسی قرار می‌گیرند. این آزمایش معمولاً برای زنان بالای ۳۰ سال انجام می‌شود و برای زنان جوان‌تر مفید نیست زیرا سیستم ایمنی بدن آنها معمولاً حتی بدون نیاز به درمان گونه‌هایی از این ویروس که باعث ابتلا به سرطان می‌شوند را از بین می‌برد.

اقدامات درمانی


اگر زگیل‌ آلت تناسلی بیمار باعث ناراحتی وی نمی‌شود شاید نیازی به درمان نداشته باشد اما علائمی مانند خارش، سوزش و درد یا زگیل‌های قابل‌ مشاهده که باعث فشار روانی می‌شوند را می‌توان به وسیله دارو یا انجام عمل‌های جراحی برداشت. به هر حال، این احتمال وجود دارد که این ضایعات دوباره پس از درمان عود کنند. برای خود ویروس درمانی وجود ندارد. زگیل‌های تناسلی را می‌توان با استفاده از محصولات پوستی که به طور مستقیم روی آنها مالیده می‌شوند درمان نمود که برخی از آنها عبارتند از:

کرم و محلول برای درمان زگیل تناسلی

  •  کرم ایموکیمود (آلدارا، زیکلارا): این کرم سیستم ایمنی بدن را برای مقابله با زگیل‌ آلت تناسلی تقویت می‌کند. زمانی که این کرم روی پوست مالیده شده است از تماس جنسی باید پرهیز شود. این کرم کاندوم و دیافراگم را ضعیف کرده و باعث سوزش پوست بیمار می‌شود. یکی از عوارض جانبی استفاده از این کرم، قرمز شدن رنگ پوست است. از عوارض جانبی دیگر این کرم می‌توان به جوش‌ها و دانه‌های پوستی، بدن درد، سرفه، راش و احساس خستگی اشاره کرد.
  •  پودوفیلین و پودوفیلوکس (کوندیلوکس): پودوفیلین یک رزین گیاهی است که بافت زگیل‌های تناسلی را از بین می‌برد. پزشک باید این محلول را در ناحیه مورد نظر برای بیمار استعمال کند. پودوفیلوکس حاوی ترکیبات فعال مشابه است اما بیمار می‌تواند آن را خودش در منزل استعمال کند. ممکن است پزشک ترجیح دهد که اولین مرتبه خودش پودوفیلوکس را برای بیمار بمالد و مراحل احتیاطی را برای پیشگیری از سوزش پوست اطراف به او توصیه نماید. هرگز نباید پودوفیلوکس را به صورت داخلی مورد استفاده قرار داد. به علاوه استفاده از این کرم در دوران بارداری توصیه نمی‌شود. عوارض جانبی استفاده از این کرم عبارتند از سوزش خفیف پوست و درد.
  •  اسیدتری کلوراستیک (تی سی آ): این ماده شیمیایی، زگیل‌های تناسلی را می‌سوزاند و می‌توان آن را برای زگیل‌های داخلی نیز مصرف کرد. از عوارض جانبی استفاده از این دارو می‌توان به سوزش خفیف پوست و درد اشاره کرد.
  •  سینکاتسین (ورِژن): این کرم برای درمان زگیل‌ تناسلی خارجی و زگیل‌های اطراف کانال مقعد مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخی عوارض جانبی استفاده از این کرم عبارتند از سوزش خفیف، قرمز شدن پوست، خارش و درد.

زگیل‌های تناسلی را نمی‌توان با استفاده از داروهای برطرف‌کننده زگیل که بدون نسخه پزشک به فروش می‌رسند درمان نمود. این داروها برای استفاده در بافت‌های مرطوب ناحیه تناسلی مناسب نیستند. استفاده از داروهای بدون نیاز به نسخه پزشک به این منظور باعث افزایش درد و سوزش می‌شوند.

منجمد کردن با محلول نیتروژن (کرایوتراپی)

منجمد کردن یا فریز کردن باعث می‌شود که اطراف زگیل‌ها یک تاول یا برآمدگی ایجاد شود. در زمانی که پوست در حال بهبودی است، ضایعات پوسته‌ پوسته شده و از بین می‌روند و پوست جدید در آن ناحیه شروع به رشد می‌کند. درمان به روش کرایوتراپی باید تجدید شود. مهم‌ترین عارضه جانبی کرایوتراپی درد و تورم است.

الکترو کوتر

در این روش از جریان الکتریکی برای سوزاندن زگیل استفاده می‌شود. بیمار ممکن است در هنگام انجام این فرایند احساس درد و تورم داشته باشد.

برداشتن زگیل به روش جراحی

پزشک ممکن است از ابزار مخصوصی برای برداشتن زگیل‌ تناسلی در زنان استفاده کند. این عمل تحت بیهوشی عمومی یا بیهوشی موضعی انجام شده و پس از انجام ممکن است بیمار با احساس کمی درد روبرو شود.

لیزر درمانی

در این روش از پرتو نور شدید استفاده می‌شود که گران بوده و معمولاً برای برداشتن زگیل‌های شدید و مقاوم به درمان به کار برده می‌شود. عوارض جانبی لیزر درمانی شامل به جا ماندن اسکار و درد می‌شود.

واکسیناسیون


واکسن گاردازیل از بدن در برابر گونه‌های مختلف اچ پی وی که باعث ابتلا به سرطان می‌شوند محافظت کرده و از ایجاد زگیل‌های تناسلی پیشگیری می‌کند. پزشکان زدن این واکسن را برای محافظت از بدن در برابر اچ پی وی برای دختران و پسران در سنین ۱۱ و ۱۲ سالگی توصیه می‌کنند. اگر واکسن مذکور در این سنین زده نشود، دختران باید آن را در سن ۲۶ سالگی و پسران در سن ۲۱ سالگی بزنند. به هر حال، ممکن است پسران در سن ۲۶ سالگی نیز این واکسن را بزنند. این واکسن‌ها به خصوص اگر در سنین کودکی و قبل از انجام فعالیت‌های جنسی زده شوند بسیار مؤثرتر هستند. تحقیقات نشان می‌دهد احتمال ابتلا به زگیل‌های تناسلی در افراد زیر ۲۱ سال و افرادی که سن آنها بین ۲۱ تا ۳۰ سال است و واکسن اچ پی وی را زده‌اند تا ۵۰ درصد کاهش می‌یابد. عوارض جانبی واکسن معمولاً خفیف بوده و شامل درد در ناحیه تزریق (بالای بازو)، سر درد، تب خفیف و ابتلا به علائم مشابه آنفولانزا می‌باشد. در برخی موارد به خصوص در بزرگسالان ممکن است سرگیجه و غش نیز پس از تزریق رخ دهد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *