خونریزی و لکه بینی در سه ماهه اول، دوم و سوم بارداری

لکه بینی و خونریزی واژن در دوران بارداری مشکلی شایع است. اگر متوجه شدید ترشحات قهوه‌ای یا صورتی دارید که به ترشحات پایان دوره قاعدگی شباهت دارد درواقع لکه بینی دارید اما اگر ترشحات قرمز روشن دارید خونریزی است. میزان خون نیز نشانه دیگری است. لکه بینی در حاملگی ممکن است پد بهداشتی را کثیف نکند اما خونریزی این کار را انجام می‌دهد.  لکه بینی خفیف در دوران بارداری جای نگرانی نیست اما خونریزی شدید می‌تواند نشانه‌ای از اختلال جدی باشد. آگاهی از علل احتمالی مشکل و بررسی آن برای رفع هرگونه عوارض اهمیت زیادی دارد. درمان احتمالی بستگی به علت و سن جنین دارد.

در اغلب موارد وجود لکه بینی خفیف هیچ مشکلی برای سلامتی شما و نوزاد شما ایجاد نمی‌کند گرچه خونریزی گاهی اوقات ممکن است باعث دشواری حاملگی شود. اگر باردار هستید باید در مورد خونریزی خودآگاهی داشته باشید. در صورت بروز هرگونه خونریزی در دوران بارداری، بدون توجه به زمانی که آن را تجربه می‌کنید، باید بلافاصله به متخصص زنان و زایمان مراجعه کنید تا مطمئن شوید هیچ مشکلی وجود ندارد. شما باید آماده پاسخ دادن به جزئیات در مورد مقدار، رنگ و دوره خونریزی برای کمک به پزشک جهت تعیین علت باشید. درمان بستگی به علت واقعی خونریزی شما دارد. شما ممکن است به آزمایش‌های پزشکی نیاز داشته باشید. اگر در اواخر دوران بارداری خونریزی واژینال داشته باشید نظارت کامل برای مشاهده علائم خون‌ریزی لازم است. تزریق خون و تزریق وریدی نیز دریافت خواهید کرد. همچنین نشانه‌های پریشانی و استرس نیز بررسی خواهد شد. جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت با متخصص زنان و زایمان  تماس بگیرید.

علل لکه بینی یا خونریزی


حدود ۲۰% از بانوان در طول سه ماهه اول بارداری و در طول ۱۲ هفته اول نشانه‌هایی از لکه بینی مشاهده می‌کنند كه دلایل مختلف دارد. علل لکه بینی یا خونریزی در حاملگی عبارت‌اند از:

تشخیص


بسیاری از آزمایش‌های تشخیصی وجود دارد که پزشک ممکن است برای زنانی که در معرض خطر خونریزی غیرطبیعی در دوران بارداری هستند تجویز کند.

  • آزمایش پاپ اسمیر برای جلوگیری از سرطان سرویکس انجام می‌شود. در طی این آزمایش، نمونه‌های بافت از ناحیه گردنی برداشته می‌شوند و برای آلودگی‌های مختلف مانند گونوره یا کلامیدیا مورد آزمایش قرار می‌گیرند.
  • آزمایش خون کامل برای تشخیص کم‌خونی (کمبود گلبول قرمز) که منجر به خونریزی شدید می‌شود انجام خواهد شد.
  • اگر موردی در سابقه پزشکی بیمار وجود داشته باشد که پزشک را مشکوک کند برای تشخیص هرگونه اختلالات لخته شدن خون، آزمایش‌های خاصی انجام می‌شود.
  • برای بررسی هر نوع اختلال تیروئید، اختلال در عملکرد کبد یا ناهنجاری‌های کلیوی نیز نمونه خون گرفته می‌شود.
  • آزمایش خون برای بررسی سطح پروژسترون و دمای روزانه بدن برای بررسی تاریخ دقیق تخمک‌گذاری بدن.
  • آزمایش هورمون خون برای تخمدان پلی کیستیک
  • سونوگرافی پالوئیک برای بررسی تاریخچه کامل بیماری و معاینه لگن انجام می‌شود.
  • آزمون نمونه اندومتری برای جلوگیری از سرطان رحم.

درمان


بارداری خارج از رحم

سونوگرافی، حاملگی خارج رحمی را تشخیص می‌دهد. پزشک ممکن است داروهایی برای بیمار تجویز کند یا او را جراحی کند.
پزشک همچنین داروهایی مانند متوترکسات  تجویز می‌کند که بافت‌های در حال رشد را از بین می‌برد. جراحی گزینه‌ای برای کسانی است که بدن آن‌ها به درمان متوترکسات جواب نمی‌دهد. همچنین اگر بیمار تصمیم به دارو درمانی نداشته باشد ممکن است گزینه جراحی را انتخاب کند. جراحی لاپاروسکوپی باعث برش کوچک در قسمت شکم از طریق لوله فالوپ می‌شود و حاملگی خارج رحمی را از بین می‌برد. لوله فالوپ ممکن است در این روند آسیب ببیند؛ زیرا حاملگی خارج از رحم آسیب به لوله ایجاد می‌کند.

سقط جنین

اگر خانم باردار به علت سقط جنین خونریزی کند پزشک بیمار را به انجام بعضی فعالیت‌ها راهنمایی می‌کند. پزشک به بیمار پیشنهاد می‌کند تا زمانی که درد و خونریزی متوقف شود استراحت مطلق داشته باشد. او باید حداقل سه هفته از مقاربت جلوگیری کند و همچنین از تامپون یا دوش استفاده نکند.

سقط ناقص

اگر سقط ناقص جنین اتفاق افتاده باشد درمانی برای برداشتن بافت باقی مانده جنین در رحم انجام می‌شود. این روش کورتاژ تشخیصی نامیده می‌شود و مانع از ایجاد عوارض بیشتر مانند عفونت و خونریزی می‌شود.

سقط فراموش‌شده

اگر خونریزی بیمار به علت سقط فراموش شده باشد ممکن است پزشک او را به انجام درمان خانگی یا درمان جراحی توصیه کند. این تصمیم تنها پس از بحث در مورد مزایا و خطرات هر دو انتخاب صورت می‌گیرد. اندازه و سن جنین هنگام انتخاب روش مناسب مهم است.

سقط کامل

در این حالت جنین و بافت‌های مجاور به‌طور کامل برداشته می‌شوند. بیمار تنها زمانی که سونوگرافی بافت باقی مانده‌ای را نشان نمی‌دهد به خانه فرستاده می‌شود.

بارداری پوچ

در بارداری پوچ کورتاژ اضطراری انجام می‌شود. این روش پس از آزمایش‌های خون برای بررسی تومور باقی مانده است.

جفت سر راه

اگر این وضعیت علت خونریزی باشد، پزشکان همیشه ترجیح می‌دهند نوزاد را با سزارین به دنیا بیاورند. اگر زن از خونریزی شدید رنج می‌برد باید برای زایمان فوری اقدام کند. اگر او دارای انقباضات رحمی است از تزریق وریدی برای متوقف کردن یا کاهش آنها استفاده می‌شود.  اگر بارداری کمتر از ۳۶ هفتگی باشد و خونریزی شدید نیست، پزشک بر میزان خون و ضربان قلب کودک نظارت خواهد کرد. او دارو برای رشد ریه‌های کودک تجویز می‌کند.  زمانی که مادر دقیقاً  به هفته ۳۶ بارداری می‌رسد، پزشک دوباره وضعیت ریه‌های کودک را بررسی می‌کند و به این ترتیب زایمان انجام خواهد شد.
در موارد جفت سر راه تمام زایمان‌ها به روش سزارین خواهد بود زیرا خونریزی ممکن است باعث ایجاد خطر برای جنین شود. در موارد نادر زمانی که جفت گردنه رحم را مسدود نمی‌کند، زن می‌تواند زایمان طبیعی داشته باشد.

جدا شدن زودرس جفت

در این مورد زایمان طبیعی بر سزارین ترجیح داده می‌شود.  اگرچه در صورتی که بیمار خونریزی شدید داشته باشد زایمان به روش سزارین انجام می‌شود. سایر فرآیند درمان شبیه به درمان جفت سر راهی است.

پارگی رحم

اگر تست‌ها به پارگی رحم منجر شود، بیمار فوراً سزارین می‌شود.  جراح ممکن است رحم او را بردارد اما اگر زن می‌خواهد فرزندان بیشتری داشته باشد جراح ممکن است بتواند ترمیم رحم انجام دهد. همچنین بیمار نیاز به تزریق خون زیادی دارد؛ زیرا در طی عمل جراحی، خونریزی سنگینی خواهد داشت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *