انواع ترشحات غیرطبیعی و بدبوی واژن در زنان: علت و درمان

ترشحات واژن ترکیبی از مایع و سلول‌هایی است که به طور مداوم از واژن شما بیرون ریخته می‌شود. ترشحات واژینال طبیعی به حفظ سلامتی بافت‌های واژن کمک می‌کند، حالت روان واژن را ایجاد می‌کند و از آن در برابر عفونت و تحریک پوست محافظت می‌نماید. مقدار، رنگ و غلظت ترشحات واژینال طبیعی، بسته به مرحله چرخه تولید مثل (قاعدگی) شما، از سفید و چسبنده تا شفاف و آب مانند متفاوت است.

به عنوان مثال ترشح غیر طبیعی واژن مایع دارای بو یا ظاهر غیر معمول یا ترشحی که همراه با خارش یا درد رخ می‌دهد ممکن است نشانه‌ای از یک بیماری باشد. ترشحات واژینال قهوه‌ای یا خون مانند ممکن است به ندرت نشانه‌ای از سرطان دهانه رحم باشد.

اگر دچار عفونت قارچی قبلی هستید و علائم تکراری مشابهی دارید، می‌توانید از داروهای ضد قارچ بدون نسخه استفاده کنید. اگر نشانه‌های شما بهبود نیافتند، به متخصص زنان و زایمان مراجعه کنید. با مشاهده هر گونه ترشح جدید که با قطع استفاده از محرک‌های احتمالی بهبود نمی‌یابد، از متخصص زنان و زایمان کمک بگیرید. اگر دچار درد شکمی یا تب به همراه ترشح واژینال جدید شدید، در همان روز به متخصص زنان و زایمان مراجعه نمایید. معمولا شرایطی که باعث ترشح واژن می‌شوند، در عرض چند روز به درمان پاسخ می‌دهند. واژینیت آتروفیک ممکن است چند هفته طول بکشد تا به درمان هورمونی پاسخ دهد زیرا لایه واژن نیاز به تقویت شدن دارد. گاهی اوقات، عفونت‌ها باز می‌گردند. پزشک ممکن است دوره درمان موثرتری را تجویز کند، راه‌های خود درمانی در خانه را ارائه دهد یا به شما کمک کند تا علل بالقوه عفونت را برطرف کنید. جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت تشخیص و درمان انواع ترشحات غیرطبیعی و بدبوی واژن با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

دلایل


عفونت‌های مختلف بسیاری می‌توانند باعث تغییر در مقدار، قوام، رنگ، و یا بوی ترشح واژن شوند. این موارد عبارتند از:

  • واژینوز باکتریایی وضعیتی است که در اثر عدم تعادل در رشد باکتری‌هایی اتفاق می‌افتد که به طور معمول در مهبل وجود دارند. دقیقا مشخص نیست که چرا این عدم تعادل در رشد باکتری‌ها رخ می‌دهد. این وضعیت قبلا به واژینیت گاردنرلا شناخته شده بود که یک نوع باکتری معمولا باعث ایجاد این بیماری می‌شده است.
  • تریکومونیازیس یک عفونت در اثر انگل تک سلولی شناخته شده به نام تریموموناس واژینالس می‌باشد. عفونت از طریق تماس جنسی منتقل می‌شود.
  • گونوره (STD) یک بیماری منتقله از راه جنسی است که به علت عفونت توسط باکتری شناخته شده نیزریا گونورا ایجاد می‌شود.
  • کلامیدیا یکی دیگر از عفونت‌های منتقله از راه جنسی (STD) در اثر باکتری کلامیدیا تراکوماتیس می‌باشد. اگرچه زنان آلوده می‌توانند نشانه‌ای نداشته باشند، ترشح واژن ممکن است رخ دهد.
  • عفونت قارچی (کاندیدیازیس) هنگامی رخ می‌دهد که به علت استفاده از آنتی بیوتیک یا عوامل دیگری که بر تعادل طبیعی باکتری‌ها در ناحیه واژن تأثیر می‌گذارد، رشد بیش از حد قارچ در واژن رخ دهد. گونه‌های کاندیدا نوعی از قارچ هستند که به طور معمول عامل این وضعیت می‌باشند.

اغلب علل ترشح غیر طبیعی واژن مانند عفونت قارچی، واژینوز باکتریایی یا علائم یائسگی نسبتا بی‌ضرر هستند، اما ممکن است ناراحت کننده باشند.

علل احتمالی ترشح غیر طبیعی واژن عبارتند از:

  • علل مربوط به عفونت یا التهاب
  • جلو بودن جفت
  • تامپون فراموش شده (بیش از حد مانده)
  • بیماری التهابی لگن (PID)
  • بیماری های مقاربتی
  • برخی از شیوه‌های بهداشتی، مانند استفاده از دوش و یا اسپری یا صابون معطر
  • سرطان رحم
  • بارداری
  • فیستول رکتوواژینال
  • آتروفی واژن (سندرم ادراری تناسلی یائسگی)
  • سرطان واژن
  • فیستول واژن

علائم


مقدار مشخصی از ترشحات واژن (مایعی که از دهانه واژن خارج می‌شود) به غیر از خونریزی واژینال مورد انتظار در قاعدگی طبیعی است. دیواره واژن و دهانه رحم حاوی غددی هستند که مقدار کمی مایعات تولید می‌کنند که به تمیز کردن واژن کمک می‌نماید. این مایع طبیعی معمولا رقیق و شفاف یا شیری سفید است و بوی ناخوشایندی ندارد. ترشح واژن در زمان‌های خاصی از چرخه قاعدگی (در زمان تخمک گذاری)، در هنگام شیردهی یا در طول تحریک جنسی، غلیظ‌تر است. این غلیظ شدن موقت ترشح واژن طبیعی است و به علائم و نشانه‌های عفونت واژن مربوط نمی‌باشد.

افزایش میزان ترشح واژن، بو یا غلظت غیر طبیعی مایع، یا درد، خارش یا سوزشی که با ترشح واژن همراه باشد، می‌تواند علائم یا نشانه‌هایی از عفونت و سایر اختلالات جدی‌تر باشند.

انواع


ترشح غلیظ سفید

اگر ترشح غلیظ و سفید، همراه با علائم دیگر مانند خارش، سوزش و تحریک اتفاق بیفتد، احتمالا به عفونت قارچی مربوط می‌شود. در غیر این صورت، ترشح طبیعی است.

ترشح زرد

ترشح زرد رنگ ترشح غیر طبیعی است، زیرا نشانه‌ای از عفونت باکتریایی یا عفونت منتقله از راه جنسی است.

ترشح قهوه ای

ترشحات قهوه‌ای ممکن است در اثر دوره‌های نامنظم قاعدگی ایجاد شود. اگر ترشح قهوه‌ای ظاهر شود، بیمار باید برای ارزیابی، قرار ملاقاتی با پزشک ترتیب دهد. این ترشحات می‌توانند نشانه‌ای از سرطان رحم یا دهانه رحم باشند. علاوه بر این، در طی یائسگی، یک زن نباید هیچ نوع خونریزی واژینال داشته باشد که وجود آن نیز می‌تواند نشانه سرطان رحم باشد.

ترشح سبز

داشتن ترشح سبز طبیعی نیست. این حالت نشانه عفونت باکتریایی یا عفونت منتقله از راه جنسی است. هر فردی که ترشح سبز رنگ را تجربه کند، باید به پزشک مراجعه نماید. 

تشخیص


اگر بیمار تغییری در ترشحات واژن داشته باشد، آزمایشات می‌توانند به تشخیص مشکل کمک کنند. تست‌های ممکن عبارتند از:

  • معاینه لگن: پزشک داخل مهبل و دهانه رحم (بخشی از رحم در بالای واژن) را بررسی می‌کند.
  • آزمایش pH: پزشک سطح اسید ترشحات را بررسی می‌کند.
  • پاپ اسمیر: در طول معاینه لگن، پزشک نمونه‌ای را برای بررسی تغییرات سلولی و سرطان برمی‌دارد.
  • لام مرطوب: نمونه‌ای از ترشح برای بررسی عفونت، زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود
  • کشت ترشحات: یک نمونه از واژن گرفته شده تا برای بررسی عفونت را آزمایش شود.

درمان


آنتی بیوتیک

عفونت‌ها با آنتی بیوتیک درمان می‌شوند. گاهی تنها یک دوز آنتی بیوتیک خوراکی کافی است. یکی دیگر از راه‌های درمانی این است که آنتی بیوتیک‌ها را به صورت کرم یا ژل واژینال استفاده کنید، به ویژه اگر بیمار عوارض جانبی قابل توجهی را هنگام مصرف آنتی بیوتیک خوراکی تجربه کند. کرم واژینال همچنین برای پوشش متورم و زخم واژن تسکین دهنده‌تر است.

اگر وجود واژینوز باکتریایی یا تریکومونیاز در بیمار تشخیص داده شود، پزشک ممکن است آنتی بیوتیکی به نام مترونیدازول (فلاگیل) را تجویز کند. در صورتی که پزشک بر اساس تاریخچه و معاینه فیزیکی شما، مشکوک به بیماری‌های جنسی باشد، قبل از اینکه نتایج آزمایش‌ها تشخیص او را تایید کنند، ممکن است از آنتی بیوتیک تزریقی و خوراکی در مطب استفاه نماید.

اگر بیمار دارای عفونت‌های مکرر قارچی باشد و علائم را تشخیص دهد، می‌تواند بدون نسخه از کرم ضد قارچ استفاده کند. اگر علائم او بهبود نیافتد، جهت بررسی برای تایید تشخیص و تغییر درمان باید به پزشک مراجعه کند.

هورمون درمانی

واژینیت آتروفیک ممکن است با تغییرات هورمونی، مثلا در هنگام شیردهی پس از بارداری یا در هنگام استفاده از انواع خاصی از قرص‌های ضد بارداری‌های هورمونی، ایجاد شود. در طول یا بعد از یائسگی نیز شایع‌تر است.

پس از یائسگی، استروژن درمانی می‌تواند به صورت خوراکی یا واژینال انجام شود. اعمال واژینال هورمون، بیمار را در معرض سطح هورمون‌های پایین‌تری قرار می‌دهد. برای موارد خفیف، استفاده از یک روان کننده بر پایه آب، ممکن است کافی باشد. اگر بیمار از روش‌های جلوگیری هورمونی استفاده کند، تغییر روش پیشگیری از بارداری ممکن است به بهبود علائم کمک کند.

جلوگیری از عفونت مکرر


پزشک می‌تواند به بیمار کمک کند تا بتواند هرچیزی را که منجر به ایجاد علائم او می‌شود، از قبیل استفاده از آنتی بیوتیک، استفاده از لباس زیر غیر پنبه‌ای، پوشیدن لباس‌های تنگ در حین ورزش، استفاده از محصولات معطر که باعث تحریک واژن می‌شود و استفاده از قرص‌های ضد بارداری، تعیین کند. اگر بیمار از قرص‌های ضد بارداری استفاده کند، احتمالا نیاز به قطع مصرف آن‌ها برای جلوگیری از عود مجدد نخواهد داشت. تغییر نوع یا قدرت هورمون موجود در قرص ممکن است به اندازه کافی برای جلوگیری از بازگشت علائم مفید باشد.

اگر بیمار مبتلا به دیابت باشد، کنترل میزان قند خون می‌تواند برای جلوگیری از عفونت‌های مکرر، به ویژه عفونت‌های قارچی، کمک کننده باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *