آمبوليزاسيون(بستن شريان)رحمی:چگونگی،نتایج وعوارض

آمبولیزاسیون فیبروم‌های رحم روشی برای از بین بردن تومورهای غیر سرطانی در رحم است که فیبروم نامیده می‌شوند. فیبروم‌ها، توده‌های غیرسرطانی‌اند که در رحم رشد می‌کنند. این تومورها معمولا علامتی ندارند اما می‌توانند باعث ایجاد خونریزی شدید و درد شوند و حتی گاهی در فرایند باردار شدن یا ادامه بارداری مشکلاتی را ایجاد کنند. پزشک با انجام یک جراحی معمولی از خون‌رسانی به این توده‌ها جلوگیری می‌کند و بیمار به سرعت بهبود خواهد یافت و حتی ممکن است نیازی به بستری شدن در بیمارستان نداشته باشد. هدف از بستن شریان رحمی برای درمان فیبرم این است که انجام هیسترکتومی یا میومکتومی ضرورت نیابد و بیمار به سرعت بهبود یابد. در آمبولیزاسیون شریان رحم، پزشک با مسدود کردن جریان خون به فیبروم‌ها به از بین رفتن آنها کمک می‌کند. پس از آمبولیزاسیون شریان رحم معمولا علائم تسکین می‌یابند یا با گذشت زمان از بین می‌روند.

اگر دچار فیبروم شده‌اید متخصص زنان و زایمان انجام آمبولیزاسیون شریان رحمی را به شما توصیه خواهد کرد. این روش درمانی نسبتا جدید، جایگزینی برای جراحی باز و خارج کردن فیبروم‌ها محسوب می‌شود که باعث چروکیده شدن فیبروم‌ها و از بین رفتن آنها می‌شود. در پی انجام این روش درمانی، خونریزی شدید پریود، و سایر علائم مانند درد، فشار، تکرر ادرار یا یبوست کاهش می‌یابد. در خصوص موفقیت آمیز بودن این روش می‌توانید با متخصص زنان و زایمان مشورت کنید. جهت دریافت نوبت مشاوره یا رزرو وقت بستن شریان‌های رحمی با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

 

مزایا


  • آمبولیزاسیون فیبروم رحم که تحت بیهوشی موضعی انجام می‌شود در مقایسه با جراحی باز و برداشتن فیبروم رحم یا هیسترکتومی کل رحم از تهاجم کمتری برخوردار است.
  • شکاف کوچکی که مانند شکاف ایجاد شده در جراحی نیست روی پوست ایجاد می‌شود که پس از عمل نیازی به بخیه زدن آن نیست.
  • در آمبولیزاسیون در مقایسه با روش هیسترکتومی، بیمار می‌تواند خیلی سریع‌تر انجام فعالیت‌های روزانه خود را آغاز کند.
  • در آمبولیزاسیون میزان خونریزی به حداقل می‌رسد و در مقایسه با هیسترکتومی زمان بهبود بیمار بسیار کوتاه‌تر است.
  • زنانی که با کمک این روش به درمان فیبروم‌هایشان می‌پردازند شاهد بهبود علائم مربوط به فیبروم‌ خواهد بود. این مساله در زنانی که خونریزی‌های شدید دارند یا دچار مشکلات مربوط به لگن و شکم شده‌اند مانند درد و فشار صحت دارد.

پس از آمبولیزاسیون شریان رحم احتمال رشد مجدد فیبروم‌های درمان شده یا به وجود آمدن فیبروم‌های جدید بسیار نادر است. زیرا در این روش، همه فیبروم‌های موجود در رحم حتی فیبروم‌هایی که در عکس برداری قابل مشاهده نیستند درمان می‌شوند. آمبولیزاسیون فیبروم رحم در مقایسه با سایر روش‌ها مانند هورمون درمانی، راه حل مناسب‌تری محسوب می‌شود زیرا معمولا پس از قطع کردن درمان هورمونی، تومورهای فیبرومی مجددا رشد می‌کنند. رشد مجدد فیبروم‌ها، در لیزر درمانی نیز مشکل مهمی تلقی می‌شود.

افراد داوطلب برای آمبولیزاسیون شریان رحمی


آمبولیزاسیون شریان رحم یک روش مفید و موثر برای درمان علائم برخی فیبروم‌های رحم محسوب می‌شود.

زنانی که این روش درمانی روی آنها انجام می‌شود ممکن است:

  • علائمی مانند خونریزی، پایین بودن تعداد گویچه‌های خونی، درد و فشار شکمی، یبوست، و بیدار شدن در شب برای تخلیه ادرار را داشته باشند.
  • قبلا از داروها یا هورمون‌ها برای کاهش علائم استفاده کرده باشند.
  • بعد از زایمان برای درمان خونریزی بسیار شدیدرحم، آمبولیزاسیون شریان رحم را تجربه کرده باشند.

آمادگی برای آمبولیزاسیون شریان رحم


از شب قبل از عمل بیمار باید از خوردن یا آشامیدن پرهیز کند و به مدت پنج روز قبل از عمل باید از مصرف آسپرین، بروفن، ادویل، و موترین خودداری کند زیرا این داروها باعث رقیق شدن خون بیمار می‌شوند. با این حال بیمار می‌تواند در روز عمل، داروهایی را که مصرف می‌کرده است را با مقدار بسیار کمی آب بخورد. اگر بیمار از داروهایی مانند کدامن، پلاویکس، گلوکوفاژ یا هپارین استفاده می‌کند باید در خصوص زمان قطع مصرف آنها با پزشک صحبت کند.

انجام آمبولیزاسیون شریان رحم


آمبولیزاسیون شریان رحمی حدود دو ساعت طول می‌کشد و به جای اتاق عمل در اتاق رادیولوژی انجام می‌شود. مرحله اول عمل، آنژیوگرام نام دارد و پس از تزریق ماده حاجب به درون شریان رحم، از شریان‌هایی که دارای فیبروم هستند عکس برداری می شود. تزریق ماده حاجب  باعث می‌شود فیبروم‌ها دیده شوند.

در ابتدای کار به بیمار سرم وصل می‌شود که بتواند از طریق سرم مایعات و داروهای لازم را دریافت کند. برای جلوگیری از عفونت، کشاله ران بیمار به کمک محلول ضدعفونی کننده تمیز و موهای آن تراشیده می‌شود. سپس بدن بیمار با پارچه استریل پوشانده می‌شوند و محل موردنظر به صورت موضعی، بی حس می‌شود. بیهوشی موضعی باعث می‌شود بیمار در طول عمل بیدار اما خواب آلود باشد. پزشک سرنگی را وارد شریان پای بیمار می‌کند، سپس لوله نازک و منعطفی که کاتتر نام دارد را درون شریان قرار می‌دهد و مایع رنگی را تزریق می‌کند. به کمک اشعه ایکس از شریان‌های که حاوی فیبروم هستند عکس‌برداری می‌شود. پزشک از کاتتر برای ارسال ذرات به این شریان‌ها استفاده می‌کند تا از خون رسانی به فیبروم ها جلوگیری کند. این ذرات پلی وینیل الکل نام دارند و به اندازه یک دانه شن هستند. این ذرات با مایع رنگی ترکیب می‌شوند و به آرامی به بدن تزریق می‌شوند، پزشک باید مطمئن شود این ذرات فقط به سراغ فیبروم‌ها می‌روند. مسدود کردن جریان خون شریان چند دقیقه طول می‌کشد. پس از آنکه شریان‌های چپ و راست مسدود شدند، انژیوگرام دیگری انجام خواهد شد. پزشک کاتتر را خارج می‌کند و حدودا به مدت ۱۵ دقیقه آن ناحیه را فشار می‌دهد.

دوران بهبود بیمار

پس از عمل باید بیمار به مدت ۶ ساعت به پشت دراز بکشد و پای خود را حرکت ندهد. میزان دردی که بیماران تجربه می‌کنند متفاوت است. بیشترین دردی که بیمار احساس می‌کند بعد از عمل و شش ساعت بعد از آن است. بیماران ادعا می‌کنند این درد شبیه درد دوران پریود است، حال آنکه برخی دیگر دردی را احساس نمی‌کند. معمولا یک شبانه روز بیمار در بیمارستان بستری می شود تا پزشک بتواند محل دسترسی به شریان و میزان درد بیمار را بررسی کند. روز بعد بیمار از بیمارستان مرخص خواهد شد، اکثر بیماران می‌توانند ظرف مدت یک هفته فعالیت‌های خود را از سر بگیرند. بیمار باید پس از مراجعه به منزل نکات و موارد زیر را رعایت کند تا هرچه سریع تر بهبود یابد.

  • پس از مراجعه به منزل باید هشت لیوان مایعات نظیر آب، آبمیوه، یا نوشابه بنوشد. او می‌تواند پس از ترک بیمارستان، رژیم غذایی خود را از سر بگیرد.
  • به مدت ۴۸ ساعت از انجام فعالیت‌های سنگین مانند کارهای منزل خودداری کند. اکثر بیماران ظرف مدت یک هفته می‌توانند فعالیت‌های خود را شروع کنند.
  • به مدت ۲۴ ساعت از رانندگی خودداری کند.
  • تا پنج روز از حمام داغ و شنا خودداری کند و فقط دوش بگیرد.

خطرات


روش‌های تهاجمی با خطراتی مانند خونریزی، واکنش به بیهوشی یا دارویی که مورد استفاده قرار می‌گیرد، عفونت، و کبودی مواجه‌اند.

خطرات آمبولیزاسیون شریان رحم عبارتند از:

  • آسیب دیدن شریان یا رحم
  • از بین نرفتن فیبروم‌ها یا درمان نشدن کامل علائم
  • مشکلاتی در ارتباط با بارداری در آینده. زنانی که قصد بارداری دارند باید در این خصوص با پزشک خود مشورت کنند زیرا ممکن است این روش شانس بارداری موفق را در آنها کاهش دهد.
  • عدم قائدگی
  • مشکلات مربوط به تخمدان یا یائسگی زودرس
  • عدم تشخیص یک نوع نادر از سرطان که درون فیبروم‌ها رشد می‌کند. اکثر فیبروم‌ها غیر سرطانی‌اند، اما ممکن است تعداد اندکی از آنها سرطانی باشند. آمبولیزاسیون نمی‌تواند این وضعیت را تشخیص دهد یا درمان کند بلکه ممکن است باعث به تعویق افتادن تشخیص و بدتر شدن نتایج شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *