علت و درمان عفونت قارچی واژن و سوزش و خارش ناشی از آن

در حالت طبیعی همیشه مقدار کمی قارچ در واژن زنان وجود دارد اما عفونت قارچی واژن زمانی رخ می‌دهد که سلول‌های قارچی در واژن تکثیر شده و مقدار آنها بیش از حد طبیعی شود. عفونت قارچی واژن یک مشکل بسیار شایع است. هرچند این مشکل می‌تواند برای شما آزاردهنده باشد اما معمولا عوارض جانبی جدی را به دنبال ندارد. علائم ناشی از عفونت قارچی واژن با برخی مشکلات دیگر مشابه است بنابراین ممکن است شما به راحتی، عفونت قارچی واژن را با مشکلات دیگر اشتباه بگیرید. بنابراین در صورت مشاهده هر گونه علائم غیرطبیعی که از دلیل آن مطمئن نیستید یا اولین بار است که تجربه می‌کنید، حتما به پزشک مراجعه کنید. همچنین اگر باردار هستید لازم است با پزشک خود تماس بگیرید. در این موارد پزشک احتمالا واژن شما را معاینه می‌کند. درمان عفونت قارچی واژن ساده است. در بسیاری از زنان عفونت قارچی به صورت مکرر عود می‌کند. اگر بیش از 4 بار در یک سال به عفونت قارچی واژن مبتلا شدید لازم است به پزشک مراجعه کرده و موضوع را با او در میان بگذارید. در این موارد لازم است پزشک معاینات و تست‌های بیشتری را انجام دهد تا مطمئن شود عفونت مکرر واژن ناشی از بیماری زمینه‌ای دیگری مانند دیابت نیست.

زنان و دختران از هر سنی ممکن است به عفونت قارچی واژن مبتلا شوند. علائم عفونت قارچی واژن مشابه با سایر عفونت‌ها و همچنین بیماری‌های مقاربتی است. اگر شما به عفونت خطرناک‌تری مبتلا باشید، این موضوع می‌تواند مشکلات سلامتی جدی برای شما ایجاد کند. برای آن که مطمئن شوید که علائم شما ناشی از عفونت قارچی بوده و ناشی از عفونت خطرناک‌تر دیگری نیستند، تنها راه این است که به متخصص زنان و زایمان مراجعه کنید. برای درمان عفونت قاچی واژن، روش‌های درمانی مختلفی وجود دارد، از جمله استفاده از داروهای واژینال غیر تجویزی، داروهای خوراکی یا موضعی تجویزی و کپسول‌های غیر تجویزی بوریک اسید واژینال. جهت دریافت مشاوره و یا رزرو نوبت با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرید.

علل


اغلب عفونت‌های قارچی بر اثر نوعی قارچ به نام کاندیدا آلبیکانس ایجاد می‌شوند. در اغلب موارد، باکتری به نام لاکتوباسیل اسیدوفیلوس کمک می‌کند که سایر میکروارگانیزم‌ها مانند قارچ، تحت کنترل باشند. در صورتی که هر عاملی موجب بر هم زدن تعادل بین این میکروارگانیزم‌ها شود (قارچ‌ها و باکتری‌ها)، ممکن است قارچ‌ها رشد بیش از حد داشته باشند و موجب بروز علائمی شوند. انجام هورمون درمانی و بالا رفتن میزان هورمون استروژن در دوران بارداری نیز می‌تواند موجب عفونت قارچی واژن شود.

عوامل خطر


خطر بروز عفونت قارچی بیشتر است اگر شما:

  • باردار باشید.
  • به دیابت مبتلا باشید و قند خون شما تحت کنترل نباشد.
  • از قرص‌های ضد بارداری استفاده می‌کنید که دوز استروژن بالایی دارد.
  • از اسپری‌های واژینال استفاده می‌کنید و واژن خود را شست‌وشو می‌دهید.
  • اخیراً از داروهای آستروئیدی یا آنتی‌بیوتیکی مانند آموکسی سیلین استفاده کرده‌اید.
  • به علت بیماری مانند HIV، سیستم ایمنی بدن شما ضعیف است.

علائم عفونت قارچی واژن


شایع‌ترین نشانه عفونت قارچی واژن خارش شدید در داخل و اطراف واژن است . سایر علائم و نشانه‌ها عبارتند از:

ممکن است بیماران تنها تعداد کمی از این علائم را داشته باشند. این علائم ممکن است خفیف یا شدید باشند.

تشخیص


پزشک احتمالا می‌تواند از روی شرح حال بیمار و علائمی که در حین معاینه واژن مشاهده می‌کند، علت بروز علائم را تشخیص دهد. اگر علائم بیمار مشابه با علائم معمول عفونت قارچی واژن نباشند، پزشک از ترشحات واژن را مشاهده می‌کند تا ابتلا به سایر عفونت‌های ناشی از میکروارگانیزم‌های دیگر (مانند عفونت باکتریایی) را بررسی کند. در صورتی که علائم عفونت قارچی بیمار شدید باشند و یا پس از درمان مکرراً عود می‌کنند، ممکن است پزشک روش‌های تشخیصی دیگری را به کار ببرد از جمله:

  • کشت ترشحات واژن: این تست تایید می‌کند که بیمار به عفونت قارچی مبتلا است. نمونه‌ای از ترشح واژن در محیط مناسب رشد قرار داده می‌شود. اگر طی مدت زمان کوتاهی، بیش از مقدار نرمال قارچ رشد کند، بنابراین علائم بیمار به احتمال زیاد ناشی از عفونت قارچی است.
  • آزمایش خون برای بررسی ابتلا به دیابت یا بیماری‌های دیگری که موجب می‌شوند شخص مستعد ابتلا به عفونت قارچی شود.
    هرچند طی آزمایشات روزمره پاپ اسمیر می‌توان ابتلا به عفونت قارچی واژن را تشخیص داد اما معمولا از این تست برای تشخیص عفونت واژن استفاده نمی‌شود.

درمان


اگر علائم شما خفیف باشند، پزشک در ابتدا ممکن است تصمیم بگیرد که کمی صبر کند و وضعیت شما را تحت نظر داشته باشد تا ببیند عفونت قارچی به خودی خود خوب می‌شود یا خیر.

درمان با داروی موضعی

داروهای ضدقارچ موضعی با دوز پایین به صورت غیر تجویزی نیز در دسترس هستند. این داروها مستقیما در ناحیه واژن استفاده می‌شوند و به صورت پماد یا شیاف واژینال هستند. دوره درمان با این داروها به شدت عفونت واژن بستگی دارد و ممکن است 1 روزه یا سه روزه باشد. عفونت‌های مکرر ممکن است به درمان طولانی‌تری نیاز داشته باشند. این داروهای موضعی، علائمی مانند خارش و سوزش واژن را برطرف کرده و در 90 درصد موارد عفونت را از بین می‌برند. برخی از داروهای ضدقارچ غیر تجویزی عبارتند از:

  • کلوتریمازول
  • میکونازول
  • ترکونازول

داروهای تجویزی خوراکی

ممکن است برای از بین بردن عفونت قارچی مکرر یا عفونت‌هایی که با پماد موضعی درمان نمی‌شوند، از داروهای خوراکی که به صورت قرص یا کپسول هستند استفاده شود. معمولا اولین انتخاب پزشکان برای داروی ضدقارچ، فلوکونازول است. همچنین ممکن است در زنانی که دچار عفونت قارچی مکرر می‌شوند، پس از اتمام دوره درمان عفونت قارچی، داروی فلوکونازول به صورت هفتگی یا ماهیانه مصرف شود تا از بازگشت عفونت جلوگیری شود. البته این کار در صورتی انجام می‌شود که با انجام تست کشت قارچ، ابتلا به عفونت قارچی مکرر تشخیص داده شده باشد.

درمان عفونت قارچی واژن در دوران بارداری


ابتلا به عفونت قارچی واژن در دوران بارداری امری شایع است. زنان بارداری که علائم عفونت قارچی واژن را در خود مشاهده می‌کنند لازم است که به متخصص زنان مراجعه کنند. متخصص زنان و زایمان می‌تواند روش‌های درمانی برای شما تجویز کند که به کار بردن آنها در دوران بارداری مانعی ندارد و ایمن است. استفاده از داروهای ضدقارچ خوراکی در برخی مراحل بارداری توصیه نمی‌شود و معمولا برای درمان عفونت قارچی در زنان باردار از پمادهای موضعی استفاده می‌شود.

پیشگیری


زنان می‌توانند برای کاهش خطر ابتلا به عفونت قارچی و خارش و سوزش واژن، اقداماتی انجام دهند:

  • از مواد شوینده‌ی داخل واژن استفاده نکنید. شستن فضای داخل واژن موجب می‌شود که باکتری‌های مفیدی که از فضای واژن محافظت می‌کنند از بین بروند.
  • از مواد بهداشتی معطر استفاده نکنید مانند شامپو بدن، اسپری، پد و تامپون. این موارد می‌توانند تعادل طبیعی بین میکروارگانیزم‌های داخل واژن را از بین ببرند.
  • پی، نوار بهداشتی یا تامپون خود را مرتبا عوض کنید.
  • لباس زیر، جوراب شلواری، شلوارلی یا ساپورت تنگ نپوشید. این لباس‌ها موجب افزایش دما و رطوبت در ناحیه واژن می‌شوند.
  • لباس زیر از جنس نخی بپوشید. لباس‌های نخی به خشک ماندن فضای اطراف واژن کمک می‌کنند و گرما و رطوبت را در خود نگه نمی‌دارند.
  • لباس شنا یا لباس‌های تمرین که خیس شده‌اند را تا جایی که می‌توانید سریعا عوض کنید.
  • بعد از رفتن به دستشویی همیشه دستمال را از قسمت جلو به سمت عقب بکشید تا از انتقال دادن قارچ یا باکتری‌ها از مقعد به سمت واژن و مجرای ادرار جلوگیری کنید.
  • از رفتن در وان آب بسیار گرم خودداری کنید.
  • لباس شنای خیس را بلافاصله عوض کنید. پوشیدن لباس خیس برای چندین ساعت موجب می‌شود که ناحیه الت تناسلی گرم و مرطوب شود.
  • اگر به دیابت مبتلا هستید، حتما قند خون خود را تحت کنترل داشته باشید.

زمانی که علائم عفونت قارچی را دارید از مقاربت جنسی خودداری کنید تا عفونت را به دیگران انتقال ندهید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *